IV SAB/Wa 229/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak po rozpoznaniu w dniu 1 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] sp. z o.o. z siedzibą w K. na bezczynność Ministra infrastruktury i Rozwoju w przedmiocie rozpatrzenia odwołania postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zwrócić ze Skarbu Państwa (kasa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie) na rzecz skarżącego [...] sp. z o.o. z siedzibą w K. kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego; 3. oddalić wniosek o zasądzenie od Ministra Infrastruktury i Rozwoju na rzecz skarżącego kosztów postępowania sądowego. W piśmie z dnia 7 kwietnia 2015 r. [...] sp. z o.o. z siedzibą w K., reprezentowane przez profesjonalnego pełnomocnika będącego radcą prawnym, wniosło za pośrednictwem organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra infrastruktury i Rozwoju w rozpatrzeniu odwołania od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] orzekającej o ustaleniu odszkodowania za nieruchomość oznaczoną jako działka nr [...] o pow. 0,0088 ha położoną w K., obręb [...]. W dniu 27 maja 2017 r. wpłynęło do akt sprawy pismo procesowe pełnomocnika skarżącego, cofające skargę. W piśmie tym pełnomocnik wniósł ponadto o zasądzenie od organu na rzecz skarżącego zwrotu kosztów zastępstwa procesowego oraz zwrot uiszczonego wpisu sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), skarżący może rozporządzać skargą. Oznacza to, że może zrezygnować z kontynuowania postępowania sądowego, cofając skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd, chyba że zmierzałoby to do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, wówczas Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne. W niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności, które czyniłyby wniosek cofający skargę niedopuszczalnym. Wobec tego Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne i prawnie skuteczne. W tej sytuacji, na mocy art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd postanowił jak w sentencji, rozstrzygając o zwrocie wpisu od skargi na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 powołanej ustawy. Wobec umorzenia postępowania sądowego na skutek cofnięcia skargi, wniosek o zasądzenie od Ministra Infrastruktury i Rozwoju na rzecz skarżącego kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego nie mógł zostać uwzględniony, brak jest bowiem w przedmiotowej sprawie podstaw prawnych do skutecznego żądania zasądzenia od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W art. 209 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyjęto unormowanie, że wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę (art. 200 tej ustawy) oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204. Żaden z tych przepisów nie znajduje zastosowania w przypadku cofnięcia skargi, dlatego Sąd nie uwzględnił wniosku w zakresie zasądzenia od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego.