IV SAB/Wa 23/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Asesor WSA - Wanda Zielińska-Baran po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. O. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu postanawia: - odrzucić skargę. Skarżący M. O. pismem procesowym z dnia 25 października 2004r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta W., który ponownie, po decyzji kasatoryjnej Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., nie rozpatrzył wniosku skarżącego o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji budowlanej polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego z wbudowanym garażem wraz z przyłączami i elementami zagospodarowania terenu na działce ew. nr [...] z obrębu [...]położonej przy ulicy [...] w W. Zgodnie z art. 37 kpa w przypadku niezałatwienia przez organ sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Zgodnie natomiast z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) strona może wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one stronie w postępowaniu przed właściwym organem. W niniejszej sprawie skarżący nie wykazał, iż wyczerpał tok instancji, bowiem - mimo wezwania Sądu - nie przedstawił dowodu wskazującego, że przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego złożył do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. zażalenie w trybie art. 37 k.p.a. Co prawda skarżący odpowiadając na pismo Sądu nadesłał "Zażalenie na bezczynność Prezydenta W." z dnia 22.12.2004r., jednakże zażalenie to dotyczy nie wydania przez organ decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla innej działki – tj. działki o nr ew. [...] z obrębu [...] położonej przy ulicy [...] w W. Zatem w świetle art. 52 § 1 powołanej ustawy skarga M. O. jest niedopuszczalna i jako taka, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt. 6 ustawy, podlega odrzuceniu przez Sąd. Z tego względu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia.