IV SAB/Wa 23/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA - Małgorzata Małaszewska-Litwiniec po rozpoznaniu w 15 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.S. na bezczynność Szefa Kancelarii Prezesa Rady Ministrów w przedmiocie rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy dotyczącej konkursu na stanowisko (...)(...) postanawia: - umorzyć postępowanie sądowe Skarżący A.S. w dniu 17 stycznia 2007 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Szefa Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, zarzucając organowi bezczynność w rozpoznaniu wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy dotyczącej konkursu na stanowisko (...) (...). W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania i wskazał, że decyzję z dnia (...) lutego 2007 r. Prezes Rady Ministrów, w wyniku rozpoznania wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Szefa Służby Cywilnej z dnia (...) grudnia 2003 r., znak (...) wydaną na skutek rozpatrzenia odwołania od wyniku konkursu na stanowisko (...) (...), umorzył postępowanie w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności. Zatem nakazanie wydania decyzji administracyjnej możliwe jest, gdy organ nie rozstrzygnął toczącej się przed nim sprawy. Celem skargi na bezczynność jest bowiem ostatecznie wydanie żądanego aktu, którego organ nie wydał pomimo istnienia prawnego obowiązku w tym zakresie. Z przytoczonego przepisu wynika więc, że ewentualne zobowiązanie organu do wydania decyzji nie jest możliwe, gdy organ decyzję taką wydał, choćby nawet naruszył przy tym terminy określone w przepisach Kpa przewidziane dla załatwiania spraw. Jak wynika z akt sprawy w dniu (...) lutego 2007 r. rozpoznany został wniosek skarżącego i wydano decyzję umarzającą postępowanie w sprawie konkursu na stanowisko (...) (...). W tym stanie rzeczy rozpoznanie skargi stało się bezprzedmiotowe, albowiem przy zarzucie bezczynności Sąd orzeka według stanu na dzień orzekania. Bezsporne jest, że w dacie wydania niniejszego postanowienia ustała bezczynność, bowiem wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej przedmiotowego konkursu został rozpoznany. Ze wskazanych względów, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.