IV SAB/Wa 230/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. R. i W. R. na bezczynność Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w przedmiocie nierozpatrzenia wniosku o umorzenie postępowania administracyjnego postanawia: odrzucić skargę. W piśmie z dnia 18 października 2013 r. A. R. reprezentowana przez męża W. R. i W. R. reprezentowany przez brata Z. R. wnieśli za pośrednictwem organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w rozpatrzeniu wniosku o umorzenie postępowania administracyjnego w sprawie wskazania lokalizacji inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej w miejscowości G., gm. M. W odpowiedzi na skargę Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej wniósł o odrzucenie skargi wobec niewyczerpania przez skarżących środka zaskarżenia przewidzianego w art. 37 § 1 kpa. Zarządzeniem z dnia 10 grudnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wezwał pełnomocników skarżących do udzielenia informacji, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi, czy przed wniesieniem do Sądu skargi na bezczynność Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej występowali do tegoż organu z wezwaniami do usunięcia naruszenia prawa, jeżeli tak – nadesłania odpisów tych wezwań z adnotacją organu wskazującą na datę ich złożenia. W odpowiedzi na powyższe wezwania przy piśmie z dnia 14 stycznia 2014 r. Z. R. nadesłał kserokopię potwierdzenia nadania do Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w dniu 20 sierpnia 2013 r. przesyłki listem poleconym opatrzonej nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Z powołanych regulacji wynika zatem, że wyczerpanie stosownych środków zaskarżenia jest podstawową przesłanką dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego. W przypadku skargi na bezczynność organu, wyczerpanie środków zaskarżenia następuje poprzez wniesienie środka przewidzianego w art. 37 § 1 kpa. Zgodnie z tym przepisem, na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 kpa stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Ze zgromadzonego w rozpoznawanej sprawie materiału dowodowego wynika, że przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej, skarżący nie wyczerpali trybu przewidzianego w art. 37 § 1 kpa, gdyż nie wnieśli wezwania do usunięcia naruszenia prawa do wymienionego organu. Niezłożenie takiego wezwania z odpowiednim wyprzedzeniem ewentualnego wniesienia skargi, a więc z co najmniej trzydziestodniowym wyprzedzeniem, wynikającym z terminów załatwiania spraw przez organy administracji publicznej, zakreślonych w art. 35 kpa, stanowi brak formalny skargi, skutkujący jej odrzuceniem (zob. postanowienie NSA z dnia 17 października 1997 r., IV SAB 31/97, OSP 1998, z. 10, poz. 185, z glosą B. Adamiak, Lex nr 33884), albowiem dopóki stronie przysługuje prawo wniesienia do organu jakiegokolwiek środka prawnego, dopóty wniesienie skargi do sądu administracyjnego jako przedwczesne jest niedopuszczalne, gdyż postępowanie sądowoadministracyjne nie może zostać uruchomione, jeżeli nie zostały wykorzystane środki weryfikacji kwestionowanych działań, dostępne podmiotowi w postępowaniu administracyjnym, który chce uruchomić postępowanie sądowoadministracyjne. Istotą i celem takiego środka jest bowiem stworzenie dodatkowych możliwości autorewizji własnego działania przez ten organ, który pozostaje w bezczynności i to tylko w związku z zagrożeniem wniesienia skargi do sądu, a takiej dodatkowej możliwości weryfikacji własnego działania w niniejszej sprawie organ został pozbawiony. Odnieść się również należy do nadesłanej do akt sprawy przy piśmie z dnia 14 stycznia 2014 r. kserokopii potwierdzenia nadania do Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w dniu 20 sierpnia 2013 r. przesyłki listem poleconym opatrzonej nr [...] – mającej świadczyć o wyczerpaniu trybu z art. 37 § 1 kpa – i stwierdzić, że przesyłka ta zawierała wniosek Z. R., złożony w imieniu W. R. i A. R., o umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego z uwagi na upływ terminu do wydania przez Ministra decyzji dotyczącej odwołania. Potwierdzeniem tego faktu jest zgodność numeru "R" listu poleconego, jakim opatrzona została koperta, w której przesłany został wymieniony wniosek z dnia 20 sierpnia 2013 r. (dowód: karta 8 verte akt administracyjnych sprawy). Również fragmenty uzasadnienia skargi wskazują na powyższy wniosek: "(...) dnia 20 sierpnia 2013 roku do ministra został złożony wniosek dotyczący umorzenia postępowania (...)", "(...) wniosek (...) był zasadny i uprawniony (...)". "(...) sprawa prowadzona przed ministrem utraciła charakter sprawy administracyjnej, który to organ z mocy prawa powinien uznać prowadzone postępowanie za bezprzedmiotowe (...)". Wobec niewyczerpania przez skarżących środka zaskarżenia, jaki służył skarżącym w postępowaniu administracyjnym przed organem wskazanym w sprawie, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.