IV SAB/Wa 236/13

PostanowienieWSA w Warszawie2013-12-18

Skład orzekający: Agnieszka Łąpieś- Rosińska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność Prokuratora Generalnego w przedmiocie odmowy wniesienia kasacji od prawomocnego wyroku sądu karnego mieści się w kognicji sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność Prokuratora Generalnego w przedmiocie odmowy wniesienia kasacji od prawomocnego wyroku sądu karnego jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu, ponieważ Prokurator Generalny nie jest organem administracji publicznej, a postępowanie w przedmiocie kasacji regulują przepisy prawa karnego, a nie przepisy o postępowaniu administracyjnym. Sądy administracyjne sprawują kontrolę wyłącznie nad działalnością administracji publicznej.
Stan faktyczny
A. K. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Prokuratora Generalnego w przedmiocie odmowy wzruszenia prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w R. poprzez wniesienie kasacji. Skarżący zarzucił naruszenie przepisów proceduralnych w postępowaniu karnym. Sąd uznał skargę za niedopuszczalną, wskazując na brak właściwości sądu administracyjnego.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Agnieszka Łąpieś- Rosińska po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na bezczynność Prokuratora Generalnego w przedmiocie wzruszenia prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w R. postanawia: odrzucić skargę W dniu 4 listopada 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga A. K. na bezczynność Prokuratora Generalnego w przedmiocie odmowy wzruszenia prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w R. II Wydział [...] sygn. akt [...]. Skarżący zarzucił w niej Prokuratorowi Generalnemu, że nie wniósł kasacji od ww. wyroku mimo, że w postępowaniu karnym naruszono szereg przepisów proceduralnych. Swoje stanowisko uzasadniał przywołując szereg orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego i Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sąd analizując akta obu spraw doszedł do wniosku, że skarga A. K. jest niedopuszczalna z uwagi na brzmienie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Zgodnie z art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W § 2. tego artykułu kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne; postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Ponadto § 3.mówi, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Jak słusznie zauważył Prokurator Generalny w odpowiedzi na skargę, przedmiotowa skarga dotyczy działalności organu, który nie jest organem administracji publicznej. Zgodnie z art. 1 pkt 3 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze (tj. Dz. U. z 2011 r. Nr 270, poz. 1599 ze zm.), prokuratura jest organem ochrony prawnej. Z powyższego wynika, że skarga nie należy do kognicji sądów administracyjnych, które orzekają w sprawach bezczynności organów administracji publicznej w zakresie wskazanych przepisami aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej. Jak informuje Prokurator Generalny, wniosek skarżącego o wystąpienie z kasacją, został rozpoznany pismem z dnia 12 listopada 2012 r. w oparciu o przepisy postępowania karnego, dotyczące zasad i podstaw wnoszenia kasacji przez Prokuratora Generalnego. Odpowiedzi udzielono zgodnie z regułami § 396 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 24 sierpnia 2010 r. – Regulamin urzędowania powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury (Dz. U. z 2010 r. Nr 49, poz. 296), który stanowi, że pisma o charakterze procesowym dotyczące zakresu działania prokuratora w postępowaniu karnym w konkretnej sprawie załatwia się w trybie przewidzianym w odpowiednich przepisach tego postępowania; pism tych nie należy traktować jako skarg. O treści tego pisma skarżący został poinformowany. Sąd pragnie nadmienić, że sam fakt niezadowolenia z treści udzielonej odpowiedzi nie czyni podstaw by uznać udzieloną odpowiedź za niezałatwienie sprawy, tym bardziej za bezczynność organu udzielającego takiej odpowiedzi. Ponadto skargi na czynności prokuratorów, wynikające z rozpoznania wpływających do Prokuratora Generalnego skarg i wniosków, weryfikowane są według reguł Działu XIII ww. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości. Sąd zauważa, że potraktowanie niniejszej skargi jako skargi w oparciu o Dział VIII Kodeksu postępowania administracyjnego również wyklucza właściwość sądu administracyjnego w sprawie. Zgodnie z utrwalonym w tym zakresie orzecznictwem sądowoadministracyjnym, kontrola załatwienia spraw w trybie skarg i wniosków nie należy do zadań sądów administracyjnych. Zasady i normy postępowania karnego, w fazie postępowania sądowego reguluje Kodeks postępowania karnego. Sądy administracyjne powołane są, zgodnie z treścią przepisu art. 3 § 1 p.p.s.a. do kontroli działalności administracji publicznej. Jak wynika z odpowiedzi udzielonej skarżącemu w dniu 12 listopada 2012 r. przez Prokuratora Generalnego nie ma podstaw prawnych do wystąpienia z kasacją przeciwko wyrokowi Sądu Apelacyjnego w L. z dnia [...] kwietnia 2012 r. sygn. akt [...], utrzymującego w mocy wyrok łączny Sadu Okręgowego w R. z dnia [...] listopada 2011 r. sygn. akt [...]. Domniemana bezczynność Prokuratora Generalnego w przedmiocie wystąpienia z kasacją przeciwko prawomocnemu wyrokowi Sądu Apelacyjnego w L. nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Sam skarżący wskazuje jako podstawę prawną żądanych czynności przepisy kodeksu postępowania karnego. Sąd administracyjny nie jest władny wpływać na działania prokuratury czy też kontrolować akty prawne wydawane przez prokuraturę. Brak jest przepisu prawa, który przewidywałby dopuszczalność wniesienia w tym zakresie skargi do sądu administracyjnego. W świetle art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a. przyjąć należy, że tak sformułowana skarga na bezczynność organu w przedmiocie wzruszenia kasacją prawomocnego wyroku sądu jest niedopuszczalna. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a, należało orzec jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło