IV SAB/Wa 24/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Sędzia WSA Jarosław Stopczyński po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2008r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. F. na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie nierozpoznania wniosku postanawia: I. odrzucić skargę. II. zwrócić skarżącemu kwotę 100 (słownie: sto ) zł uiszczoną tytułem wpisu od skargi. Skarżący K. F., działając przez pełnomocnika radcę prawnego wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie nierozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności zarządzenia Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w P. z dnia (...) marca 1954. w sprawie przejęcia nieruchomości ziemskiej na cele reformy rolnej. Skargę skierował bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwana dalej P.p.s.a.). skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie (art. 53 § 1 ustawy P.p.s.a.). Ponadto - co równie istotne - począwszy od dnia 1 stycznia 2006 r. jest to jedyny skuteczny tryb wniesienia skargi. Tylko bowiem między 1 stycznia 2004r. a 31 grudnia 2005r., skargę wniesioną bezpośrednio do sądu administracyjnego, jeżeli wniesiona została w terminie określonym przepisem art. 53 § 1 P.p.s.a., sąd administracyjny przekazywał organowi, którego działania lub bezczynności skarga dotyczyła. W tym więc okresie istniała możliwość złożenia skargi bądź bezpośrednio do sądu, bądź też za pośrednictwem organu. Możliwość taką dopuszczał przepis art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Rozwiązanie to, o charakterze przejściowym, miało niewątpliwie charakter edukacyjny. Oznacza to, że wniesienie skargi bezpośrednio do Sądu z pominięciem organu administracji publicznej po dniu 1 stycznia 2006 r. jest bezskuteczne procesowo. Wadliwe wniesienie skargi sprawia, że skarga nie może być rozpoznana merytorycznie. Nie ma też możliwości przekazania skargi wniesionej bezpośrednio do sądu właściwemu organowi. Odnosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że skarżący wniósł skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Tymczasem powinien był ją skierować do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jednakże za pośrednictwem organu administracji publicznej, którego bezczynność skarży, tj. za pośrednictwem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi. Wobec tego, że skarżący nie zachował trybu wskazanego w cytowanym wyżej art. 54 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 6 cytowanej ustawy, skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 lit a p.p.s.a.