IV SAB/Wa 246/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Sędzia WSA Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu 23 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi P. G. na bezczynność Burmistrza Miasta [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku postanawia: odrzucić skargę. P. G. pismem z dnia 31 maja 2016 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Burmistrza Miasta [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o wypłatę odszkodowania za wywłaszczone na cele miasta mienie. W uzasadnieniu skargi wskazał, iż w dniu 30 kwietnia 2016 r skierował pismo do organu z wnioskiem o przyspieszenie rozpoznania sprawy. W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta [...] wniósł o odrzucenie skargi, bowiem w niniejszej sprawie skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia w postaci zażalenia przewidzianego w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm., dalej: k.p.a.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Stosownie do treści art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Zasada ta ma zastosowanie również w sprawach, których przedmiotem są skargi na bezczynność organów. Mając na uwadze powyższe stwierdzić trzeba, iż skarga na bezczynność Burmistrza Miasta [...] choć dotyczy sprawy pozostającej w kognicji sądu administracyjnego, to została wniesiona bez zachowania wymogu przewidzianego w przytoczonym art. 52 § 1 p.p.s.a., tj. bez wyczerpania przysługującego w takim przypadku w postępowaniu administracyjnym środka zaskarżenia. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, zgodnie z art. 52 § 2 p.p.s.a., należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. W przypadku skargi na bezczynność organu administracji takim środkiem jest zażalenie do organu wyższego stopnia z art. 37 § 1 k.p.a., na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Zatem, przed wniesieniem rozpoznawanej skargi na bezczynność Burmistrza Miasta [...] skarżący winien był skierować zażalenie do organu wyższego stopnia, przewidziane w ww. art. 37 § 1 k.p.a., a dopiero po wyczerpaniu tego środka zaskarżenia, wystąpić ewentualnie ze skargą do Sądu, tj. o ile uzna, iż organ nadal pozostaje w zwłoce. Wobec braku w aktach sprawy dokumentów potwierdzających złożenie przez skarżącego zażalenia do organu wyższego stopnia należało stwierdzić niedopuszczalność skargi. Z tych też przyczyn, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie w myśl art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.