IV SAB/Wa 247/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska – Litwiniec po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. L. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie wszczęcia postępowania administracyjnego postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi. W piśmie z dnia 14 listopada 2014 r., uzupełnionym pismem z 30 grudnia 2014 r. S. L. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta W. polegającą na niewszczęciu postępowania administracyjnego mającego na celu wyjaśnienie powodów, dla których wpłaty z tytułu wywozu odpadów z nieruchomości będącej własnością skarżącego, nie są księgowane lecz w systemie informatycznym organu figurują ze statusem "do wyjaśnienia". Skarżący podał, że w dniu 16 września 2014 r,. złożył podanie do skarżonego organu i do dnia wniesienia skargi na bezczynność nie zostało ono rozpoznane. Przed wniesieniem skargi na bezczynność skarżący złożył, na podstawie art. 37 K.p.a. zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie. W odpowiedzi na skargę Prezydent W. wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu, ponieważ jest niedopuszczalna. Na wstępie należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst. jedn. Dz.U. z 2012 poz. 270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Art. 3 § 2 tej ustawy stanowi, iż kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne; 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8. bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1- 4a. Aby możliwa była ocena przez Sąd bezczynności danego organu administracji publicznej należy w pierwszej kolejności ustalić, czy organ ten jest właściwy do podjęcia czynności lub wydania orzeczenia o treści żądanej przez stronę. Zatem organ pozostawał będzie w bezczynności wówczas, gdy przepisy prawa materialnego będą nakładać na niego obowiązek podjęcia działania w przepisanej prawem formie, zgodnie z jego właściwością rzeczową i miejscową W niniejszej sprawie skarżący żądał od Prezydenta W. wszczęcia postępowania administracyjnego mającego na celu wyjaśnienie powodów, dla których wpłaty z tytułu wywozu odpadów z nieruchomości będącej własnością skarżącego, nie są księgowane lecz w systemie informatycznym organu figurują ze statusem "do wyjaśnienia". Zgodnie z art. 6q ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 391 ze zm.) w sprawach dotyczących opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi stosuje się przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, z tym że uprawnienia organów podatkowych przysługują wójtowi, burmistrzowi lub prezydentowi miasta. Oznacza to, że w sprawach dotyczących opłaty za gospodarowania odpadami w charakterze organu podatkowego występuje wójt burmistrz lub prezydent miasta, który w kwestiach nieuregulowanych w powołanej ustawie stosuje Ordynację podatkową. Stwierdzić należy, że ani powołana ustawa o utrzymaniu czystości i porządku w gminach ani przepisy Ordynacji podatkowej nie nakładają na organy administracji publicznej obowiązku wszczynania i prowadzenia postępowania administracyjnego mającego ma celu wyjaśnienie powodów sposobu księgowania należności. Sposoby księgowania należności określa ustawa z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości oraz przepisy wykonawcze do niej. Również przepisy tej ustawy nie dają możliwości wnoszenia indywidulanych skarg na czynności polegające na księgowaniu należności. Wobec tego, stwierdzić należy, że zarzucana przez skarżącego bezczynność Prezydenta W. nie mieści się w katalogu spraw, określonych w art. 3 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zatem skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 tej ustawy. W pkt 2 postanowienia orzeczona na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 cyt. powołanej ustawy.