IV SAB/Wa 252/15

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: Karolina Kisielewicz-Malec po rozpoznaniu w dniu 5 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika w sprawie ze skargi S. S. na bezczynność Komendanta Głównego Policji w przedmiocie rozpoznania zażalenia postanawia: 1. zwolnić skarżącego od kosztów sądowych, 2. ustanowić dla skarżącego adwokata z urzędu. Skarżący S. S. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu (adwokata lub radcę prawnego). We wniosku wnioskodawca oświadczył, że przebywa w Zakładzie Karnym, nie pracuje i w związku z tym nie osiąga żadnych dochodów. Podał, że nie ma osób z którymi prowadzi wspólne gospodarstwo domowe. Oświadczył, że nie posiada żadnego majątku nieruchomego, nie ma żadnych oszczędności, czy wartościowych ruchomości. Zgodnie z dyspozycją art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, ze zm., dalej "p.p.s.a.") przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Z przedłożonego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżący spełnia przesłanki do otrzymania prawa pomocy w żądanym zakresie. Aktualnie przebywa w Zakładzie Karnym, gdzie ma zapewnione warunki bytowe. Nie uzyskuje żadnych dochodów, nie ma oszczędności, ani żadnego majątku, z którego mógłby czerpać dodatkowe środki finansowe. Przedstawiona przez wnioskodawcę sytuacja finansowa wskazuje, więc że nie ma możliwości wygospodarowania jakichkolwiek środków na pokrycie kosztów sądowych i wolnorynkowego wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru. Przyznać zatem należało prawo pomocy w całości. Podkreślić należy, że zgodnie z treścią art. 249 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć. Na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, orzeczono jak w postanowieniu.