IV SAB/Wa 252/15

PostanowienieWSA w Warszawie2016-02-08

Skład orzekający: Michał Sułkowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wyznaczonemu adwokatowi przysługuje wynagrodzenie za zastępstwo prawne, jeśli jedyną czynnością podjętą przez niego było przeglądnięcie akt sprawy po zakończeniu postępowania w pierwszej instancji?
Ratio decidendi
Wyznaczonemu adwokatowi nie przysługuje wynagrodzenie za zastępstwo prawne, jeśli nie udzielił on faktycznej pomocy prawnej stronie. Samo przeglądnięcie akt sprawy po zakończeniu postępowania, bez podjęcia dalszych czynności procesowych w imieniu strony, nie stanowi udzielenia pomocy prawnej w rozumieniu przepisów.
Stan faktyczny
Skarżący S. S. wniósł skargi na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Komendanta Głównego Policji. Sąd przyznał skarżącemu prawo pomocy, w tym ustanowienie adwokata. Wyznaczony adwokat R. C. wniósł o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne, twierdząc, że podjął czynności, takie jak przeglądanie akt. Sąd odmówił przyznania wynagrodzenia, uznając, że adwokat nie udzielił faktycznej pomocy prawnej.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono przyznania wynagrodzenia za zastępstwo prawne.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Michał Sułkowski po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata R. C. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne w sprawie ze skargi S. S. na bezczynność Komendanta Głównego Policji w rozpoznaniu zażalenia postanawia: odmówić przyznania wynagrodzenia za zastępstwo prawne. S. S. w piśmie z dnia 26 marca 2015 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargi na bezczynność Komendanta Głównego Policji w rozpoznaniu zażalenia oraz na przewlekłe prowadzenie przez Komendanta Głównego Policji postępowania zażaleniowego. Sprawę ze skargi na bezczynność zarejestrowano pod sygn. akt IV SAB/Wa 252/15, a sprawę ze skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania pod sygn. akt IV SAB/Wa 253/15. Referendarz sądowy postanowieniami z dnia 5 października 2015 r. w obu sprawach przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W dniu 12 listopada 2015 r. do Sądu wpłynęło pismo Okręgowej Rady Adwokackiej w [...] z dnia 9 listopada 2015 r. informujące o wyznaczeniu pełnomocnika dla skarżącego w osobie adwokata R. C. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 20 listopada 2015 r. sprawa ze skargi na bezczynność (IV SAB/Wa 252/15) została skierowana do rozpoznania w trybie uproszonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 3 grudnia 2015 r. Z kolei zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 1 grudnia 2015 r. sprawa ze skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania (IV SAB/Wa 253/15) została skierowana do rozpoznania w trybie uproszonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 grudnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu sprawy w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym, wyrokiem z dnia 3 grudnia 2015 r. sygn. akt IV SAB/Wa 252/15 uwzględnił skargę S. S. na bezczynność Komendanta Głównego Policji. Z kolei wyrokiem z dnia 10 grudnia 2015 r. sygn. akt IV SAB/Wa 253/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu sprawy w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym, oddalił skargę S. S. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Komendanta Głównego Policji. Wyznaczony pełnomocnik do czasu wydania powołanych wyroków nie podejmował w sprawach czynności. W dniu 21 grudnia 2015 r., już po zakończeniu postępowania w pierwszej instancji, przeglądał natomiast w czytelni Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie akta sprawy IV SAB/Wa 253/15. W tej sprawie (w dniu 28 grudnia 2015 r.) wniósł o sporządzenie uzasadnienia wyroku i doręczenie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. W pismach z dnia 20 stycznia 2016 r. adwokat R. C. w obu sprawach wniósł o przyznanie kosztów zastępstwa procesowego, oświadczając, że nie zostały one zapłacone ani w całości, ani w części. Uzasadniając oba wnioski w ten sam sposób, wskazał, że w związku z tym, iż postępowanie było prowadzone w trybie uproszczonym, nie został zawiadomiony o terminie rozprawy, a zatem nie mógł złożyć wniosku o zwrot kosztów zastępstwa procesowego. Wskazał, że dokonał czynności przed Sądem, np. przeglądając akta sprawy. Mając powyższe na uwadze, należało zważyć, co następuje. Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Wniosek adwokata R. C. obejmuje przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne. Wynagrodzenie pełnomocnika wyznaczonego przez właściwy organ samorządu zawodowego przysługuje za nieopłaconą pomoc prawną. Dla pozytywnego rozstrzygnięcia o wniosku pełnomocnika, po pierwsze zatem pomoc ta musi zostać rzeczywiście udzielona, a po drugie musi pozostawać nieopłacona. Za każdym więc razem, gdy rozpoznaniu podlega wniosek wyznaczonego pełnomocnika o przyznanie kosztów zastępstwa prawnego wykonanego na zasadzie prawa pomocy, konieczne jest w pierwszej kolejności ustalenie, czy pełnomocnik ten w istocie udzielił pomocy prawnej. Tylko w przypadku pozytywnej odpowiedzi na tak postawione pytanie, dopuszczalne jest obciążenie Skarbu Państwa wypłatą wynagrodzenia na rzecz pełnomocnika. Powyższe stanowisko jest utrwalone w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, w którym wskazuje się również na powinność wykazania przez pełnomocnika, że pomoc prawna przybrała realny wymiar (zob. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 grudnia 2004 r. sygn. akt OZ 720/04. ONSAiWSA 2005 nr 5, poz. 93; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 kwietnia 2012 r. sygn. akt II OZ 212/12. Niepublikowane. Dostępne: www.nsa.gov.pl, LEX nr 1138258; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 października 2007 r. sygn. akt II FZ 515/07. Niepublikowane. Dostępne: www.nsa.gov.pl, LEX nr 1011762). Adwokat R. C. wskazuje, że podejmował czynności przed Sądem, np. przeglądał akta. Jak tymczasem wynika z akt spraw o sygn. IV SAB/Wa 252/15 i IV SA/Wa 253/15, w okresie od wyznaczenia przez Okręgową Radę Adwokacką w [...] (pismo z dnia 9 listopada 2015 r.) do wydania wyroków w obu sprawach (3 grudnia 2015 r. w sprawie o sygn. akt IV SAB/Wa 252/15 i 10 grudnia 2015 r. w sprawie o sygn. akt IV SAB/Wa 253/15) wyznaczony pełnomocnik nie podejmował czynności w imieniu skarżącego. W sprawie o sygn. akt IV SAB/Wa 253/15 przeglądał wprawdzie akta w czytelni Sądu, jednakże miało to miejsce dopiero w dniu 21 grudnia 2015 r., zatem już po zakończeniu postępowania w pierwszej instancji. Ponadto, samo zapoznanie się z aktami sprawy (nawet gdyby miało miejsce przed zakończeniem postępowania przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji), bez podjęcia dalszych czynności procesowych, nie oznacza, że pomoc prawna została rzeczywiście udzielona. Zapoznanie się z aktami sprawy to jedynie czynność poprzedzająca faktyczne udzielenie stronie pomocy prawnej, która na tym etapie postępowania zasadniczo powinna łączyć się z wyrażeniem przez pełnomocnika – np. poprzez złożenie pisma w sprawie - oceny legalności działania lub zaniechania organu administracji publicznej. Jak już natomiast wskazano, adwokat R. C. w czasie od wyznaczenia przez Okręgową Radę Adwokacką w [...] do rozpoznania obu spraw w trybie uproszczonym na posiedzeniach niejawnych, nie dokonał w imieniu skarżącego jakiejkolwiek czynności w postępowaniu. Z powyższego wynika, że ani w sprawie o sygn. akt IV SAB/Wa 252/15, ani w sprawie o sygn. akt IV SAB/Wa 253/15, w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji, wyznaczony pełnomocnik nie podjął czynności, które można by uznać za faktyczne udzielenie skarżącemu pomocy prawnej. Z przedstawionych względów, na podstawie art. 250 § 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w postanowieniu.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło