IV SAB/Wa 253/15

WyrokWSA w Warszawie2015-12-10

Skład orzekający: Krystyna Napiórkowska, Anna Sękowska, Agnieszka Wójcik

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej prowadzi postępowanie w sposób przewlekły, jeśli od momentu otrzymania środka zaskarżenia do jego rozpatrzenia nie podejmuje żadnych czynności procesowych?
Ratio decidendi
Przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej nie zachodzi, gdy organ od momentu otrzymania środka zaskarżenia do jego rozpatrzenia nie podejmuje żadnych czynności procesowych. Taka sytuacja stanowi bezczynność organu, która jest odrębną instytucją prawną od przewlekłości postępowania. Skarga na przewlekłość w takim przypadku podlega oddaleniu.
Stan faktyczny
Skarżący złożył skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Komendanta Głównego Policji w sprawie rozpatrzenia zażalenia na postanowienie o zwrocie wniosku o sporządzenie dokumentów. Skarżący wskazał na długi okres oczekiwania na rozpatrzenie zażalenia, mimo podejmowanych przez niego monitów. Komendant Główny Policji wniósł o oddalenie skargi, wskazując na usprawiedliwione przyczyny zwłoki związane z chorobą pracownika i przechowywaniem dokumentów poza siedzibą. Sąd rozpoznał skargę na przewlekłość, jednocześnie wskazując, że sprawa dotycząca bezczynności organu została już prawomocnie zakończona stwierdzeniem bezczynności.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Napiórkowska (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Anna Sękowska Sędzia WSA Agnieszka Wójcik po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 10 grudnia 2015 r. sprawy ze skargi S.S. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Komendanta Głównego Policji w przedmiocie rozpatrzenia zażalenia oddala skargę. Pismem z dnia 26 marca 2015 r. S.S. i złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Komendanta Głównego Policji oraz na przewlekłe prowadzenie przez niego postępowania w sprawie rozpatrzenia zażalenia na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu wniosku o sporządzenie przez funkcjonariuszy Policji dokumentów potwierdzających doprowadzenie wnioskodawcy do Sądu Rejonowego w [...] w dniu 9 lipca 2014 r. W uzasadnieniu skargi S.S. przedstawił sekwencję podejmowanych w postępowaniu czynności: - 10 lipca 2014 r. - wniosek o sporządzenie przez funkcjonariuszy Policji dokumentów potwierdzających doprowadzenie wnioskodawcy do Sądu Rejonowego w [...] w dniu 9 lipca 2014 r., - 27 lipca 2014 r. - pismo Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] informujące o konieczności uiszczenia opłaty za wydanie informacji w przedmiotowej sprawie, - 4 października 2014 r. - pismo skarżącego informujące o braku możliwości wniesienia opłaty, - 6 sierpnia 2014 r. - postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] w przedmiocie zwrotu wniosku, - 14 sierpnia 2014 r. - zażalenie na postanowienie z dnia [...] sierpnia 2014 r., - pismo z dnia 10 listopada 2014 r. informujące skarżącego o przekazaniu zażalenia w dniu 22 sierpnia 2014 r. Komendantowi Głównemu Policji, - monity w sprawie rozpatrzenia zażalenia wysyłane przez skarżącego pismami z października lub listopada 2014 r. i 11 grudnia 2014 r., - 2 lutego 2015 r. - pismo organu informujące o przedłużeniu terminu rozpatrzenia sprawy i wskazanie terminu na 20 lutego 2015 r. Skarżący powołał się na treść art. 35 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.), zwanej dalej "K.p.a.", który wskazuje, że sprawa powinna być załatwiona w przeciągu miesiąca, a w sprawie szczególnie skomplikowanej w przeciągu dwóch miesięcy oraz na art. 36 § 1 i 2 K.p.a. stanowiący, iż o przedłużającym się terminie zakończenia sprawy organ powinien poinformować stronę. Skarżący zarzucił organowi, że ten poinformował go o wydłużeniu terminu z pięciomiesięczną zwłoką (pismem z dnia 2 lutego 2015 r.) oraz nie podał przyczyn ponad sześciomiesięcznej zwłoki w rozpoznaniu zażalenia. Skarżący podniósł, iż termin do rozpoznania zażalenia został przekroczony wielokrotnie - nawet termin wskazany przez organ na rozpoznanie sprawy do 20 lutego 2015 r. został uchybiony, gdyż przedmiotowe postanowienie zostało wydane [...] marca 2015 r. W odpowiedzi na skargę Komendant Główny Policji wniósł o oddalenie lub odrzucenie skargi podnosząc, iż przedmiotowe zażalenie wpłynęło do Komendy Głównej Policji w dniu 26 sierpnia 2014 r., natomiast do Biura Finansów Komendy w dniu 1 września 2014 r. Podczas postępowania wyjaśniającego przyczyny zwłoki stwierdzono, że sprawa nie została rozpoznana w ustawowym terminie, gdyż pracownik odpowiedzialny za nią przebywał na zwolnieniu lekarskim, a dokumenty przechowywał w domu. Dokumenty zostały zwrócone w dniach 16 i 19 stycznia 2015 r. i dopiero wtedy możliwe stało się przeprowadzenie postępowania. Pismem z dnia 2 lutego 2015 r. organ poinformował skarżącego o terminie załatwienia sprawy do 20 lutego 2015 r. Organ nie zgodził się z zarzutami skarżącego, gdyż w jego ocenie organ podjął wszelkie czynności wymagane prawem, aby rozpoznanie sprawy nastąpiło w terminie, co znajduje odzwierciedlenie w aktach sprawy, w tym korespondencji kierowanej do skarżącego. Sprawa ze skargi na powyżej wskazaną bezczynność została zarejestrowana pod sygn. akt IV SAB/Wa 252/15 i wydano w niej w dniu 3 grudnia 2015 r. wyrok m. in. stwierdzający bezczynność organu. Wyrok ten jest prawomocny. Natomiast przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie jest podniesione przez skarżącego przewlekłe prowadzenie przez Komendanta Głównego Policji postępowania sprawie rozpatrzenia zażalenia na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r. w przedmiocie zwrotu wniosku o sporządzenie przez funkcjonariuszy Policji dokumentów potwierdzających doprowadzenie skarżącego do Sądu Rejonowego w [...] w dniu 9 lipca 2014 r. . Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jako niezasadna podlega oddaleniu. W pierwszej kolejności wskazać należy, że skoro w art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) ustawodawca odróżnił dwie niezależne od siebie instytucje: bezczynność organu oraz przewlekłe prowadzenie przez organ postępowania, to każda z nich ma inne zadanie, inny jest cel jej zastosowania i zakres ochrony, której strona może domagać się od sądu administracyjnego. Skarżący S.S. pismem z dnia 26 marca 2015 r. złożył skargę na przewlekłość (rozpoznawaną w niniejszej sprawie), jak i na bezczynność (zapadł w niej prawomocny wyrok stwierdzający bezczynność) Komendanta Głównego Policji postępowania sprawie rozpatrzenia zażalenia na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r. w przedmiocie zwrotu wniosku o sporządzenie przez funkcjonariuszy Policji dokumentów potwierdzających doprowadzenie skarżącego do Sądu Rejonowego w [...] w dniu 9 lipca 2014 r. Zauważyć należy, że przewlekłość w prowadzeniu postępowania wystąpi wówczas, gdy organ nie załatwia sprawy w terminie, nie pozostając jednocześnie w bezczynności, a podejmowane przez ten organ czynności procesowe nie charakteryzują się koncentracją niezbędną w świetle art. 12 K.p.a. (zasada szybkości postępowania), względnie mają charakter czynności pozornych, nieistotnych dla merytorycznego załatwienia sprawy. Przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ zaistnieje zatem wówczas, gdy będzie mu można skutecznie przedstawić zarzut prowadzenia czynności (w tym dowodowych) pozbawionych dla sprawy znaczenia. Za postępowanie prowadzone przewlekle uznać należy postępowanie prowadzone w sposób nieefektywny poprzez wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu bądź wykonywaniu czynności pozornych (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz Wydanie 5, Warszawa 2012, str. 44; J. Drachal J. Jagielski, R. Stankiewicz. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz pod red. R. Hausera i M. Wierzbowskiego, Warszawa 2011, str. 69-70). Pojęcie "przewlekłość postępowania" obejmować będzie zatem opieszałe, niesprawne i nieskuteczne działanie organu w sytuacji, gdy sprawa mogła być załatwiona w terminie krótszym, jak również nieuzasadnione przedłużanie terminu załatwienia sprawy (por. wyrok NSA z dnia 13 sierpnia 2013 r., sygn. akt II OSK 549/13). Okoliczności faktyczne niniejszej sprawy nie są sporne. Jak wynika z akt administracyjnych wniosek o sporządzenie przez funkcjonariuszy Policji dokumentów potwierdzających doprowadzenie wnioskodawcy do Sądu Rejonowego w [...] w dniu 9 lipca 2014 r. skarżący złożył pismem z 10 lipca 2014 r. Postanowieniem Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r. zwrócono wniosek o sporządzenie przez funkcjonariuszy Policji dokumentów potwierdzających doprowadzenie wnioskodawcy do Sądu Rejonowego w [...] w dniu 9 lipca 2014 r. Skarżący pismem z dnia 13 sierpnia 2014 r. wniósł zażalenie na postanowienie z dnia [...] sierpnia 2014 r., które pismem z dnia 22 sierpnia 2014 r. Zastępca Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] przekazał do Komendanta Głównego Policji. Pismo to do Komendy Głównej Policji wpłynęło w dniu 27 sierpnia 2014 r. Postanowieniem z dnia [...] marca 2015 r. Komendant Główny Policji uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...]. Rozpoznając skargę na przewlekłość postępowania Sąd bierze zatem pod uwagę czynności procesowe dokonane w toku postępowania, analizując fakty i okoliczności zależne od działania organu i jego pracowników oraz przerwy w postępowaniu wynikające z zaniechania organu lub innych uczestników postępowania. Odnosząc powyższe rozważania prawne do okoliczności faktycznych niniejszej sprawy Sąd uznał, że nie zaistniały podstawy do stwierdzenia stanu przewlekłości postępowania. Jak wynika z materiału dowodowego, od dnia otrzymania zażalenia (27 sierpnia 2014 r.) do jego rozpatrzenia (12 marca 2015 r.) organ nie prowadził w ogóle postępowania (nie dokonywał żadnych czynności procesowych). Nie można uznać za dokonywanie czynności procesowych pism o czysto informacyjnym charakterze. To zachowanie organu (brak czynności procesowych) podlegało ocenie Sądu w zakresie rozpoznania skargi na bezczynność, w której została ona stwierdzona wyrokiem tutejszego Sądu wydanym w dniu 3 grudnia 2015 r. w sprawie sygn. akt IV SAB/Wa 252/15. W wyroku tym Sąd stwierdził również, że bezczynność ta miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Oceniając je jednak przez pryzmat przewlekłości Sąd uznał za zasadne skargę oddalić, bowiem skoro od dnia 27 sierpnia 2014 r. do wydania postanowienia w dniu [...] marca 2015 r. organ nie podjął żadnych czynności, które Sąd mógłby ocenić przez pryzmat znamion przewlekłego prowadzenia postępowania, nie można mówić, że organ prowadził postępowanie w sposób przewlekły. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 151 P.p.s.a., oddalił skargę.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło