IV SAB/Wa 26/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 22 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej H. M. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 czerwca 2010 r. sygn. akt IV SAB/Wa 26/10 wydanego w sprawie ze skargi H. M. na bezczynność Wójta Gminy C. w przedmiocie wyegzekwowania obowiązku przywrócenia stosunków wodnych postanawia: - odrzucić skargę kasacyjną - Postanowieniem z dnia 14 czerwca 2010 r. sygn. akt IV SAB/Wa 26/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę H. M. na bezczynność Wójta Gminy Cz. w przedmiocie wyegzekwowania obowiązku przywrócenia stosunków wodnych. W dniu 24 czerwca 2010 r. (k. 89 akt sprawy) odpis orzeczenia z uzasadnieniem doręczono wyznaczonemu z urzędu pełnomocnikowi skarżącej. W dniu 30 czerwca 2010 r. (k. 80 akt sprawy) skarżąca złożyła do Sądu sporządzone osobiście pismo oznaczone jako "zażalenie" na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 14 czerwca 2010 r. W piśmie tym zakwestionowała powołane wyżej orzeczenie Sądu z dnia 14 czerwca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Jak wskazano, w oznaczonym jako "zażalenie" piśmie z dnia 30 czerwca 2010 r. skarżąca zakwestionowała postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 czerwca 2010 r., którym odrzucono jej skargę, to jest orzeczenie kończące postępowania w sprawie. Pismo powinno być rozpoznane zgodnie z intencją strony. W związku z tym, jego charakter powinien zostać ustalony na podstawie treści, nie zaś nazwy. Z tych względów "zażalenie" H. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 czerwca 2010 r., należało potraktować jajko skargę kasacyjną od tego orzeczenia. Stosownie do art. 175 § 1 i § 2 powołanej ustawy skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis ten nie znajduje zastosowania w przypadku, gdy skargę sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem oraz prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem (art. 177 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Skarga kasacyjna wniesiona w przedmiotowej sprawie nie spełnia wymogów określonych w art. 175 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Nie została bowiem sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Skargi nie sporządziła również inna uprawniona do tego osoba, wymieniona w art. 175 § 2 powołanej ustawy. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał skargę kasacyjną za niedopuszczalną i na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 i art. 177 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.