IV SAB/Wa 26/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Karolina Kisielewicz-Malec po rozpoznaniu w dniu 29 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi S. G. na bezczynność Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. w przedmiocie: rozpoznania wniosku o wznowienia postępowania postanawia: - zwolnić skarżącego od kosztów sądowych w całości. S. G. pismem z dnia 1 września 2012 r. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jego skargi na bezczynność Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. W uzasadnieniu wniosku oraz w oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, sporządzonym na urzędowym formularzu PPF, a także oświadczeniu z dnia 15 października 2012 r. wnioskodawca podał, że ze względu na trudną sytuację majątkową nie posiada środków finansowych na uiszczenie związanych ze sprawą kosztów sądowych. Skarżący wyjaśnił, że prowadzi gospodarstwo domowe wraz z żoną, która otrzymuje emeryturę w wysokości 691,25 zł. netto miesięcznie. Źródłem utrzymania rodziny są ponadto niewielkie dochody z gospodarstwa rolnego (powierzchnia 2,31 ha tj.1,64 ha przeliczeniowego). S. G. oświadczył także, że nie pobiera dopłat bezpośrednich, nie posiada żadnych oszczędności. Z przedłożonego wraz z wnioskiem zaświadczenia wydanego przez Burmistrza Miasta O. wynika, że przeciętny dochód roczny z gospodarstwa z hektara przeliczeniowego w 2011 r. wynosił 2713,00 zł. Z wyjaśnień składającego wniosek wynika, że na opłaty za energię, wodę przeznacza ok.135 zł. miesięcznie (opłata za energię – 74,41 zł. miesięcznie, wodę – 176,20 zł. kwartalnie). Stwierdzono, co następuje: Wniosek skarżącego dotyczy wyłącznie zwolnienia od kosztów sądowych. Ze względu na tak określone granice żądania, powinien on wykazać, że poniesienie kosztów sądowych w postaci opłat sądowych i wydatków sądowych, spowoduje znaczne obniżenie warunków egzystencji. Według treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym jest możliwe, jeżeli strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych bez uszczerbku na poziomie utrzymania koniecznego. Wniesienie skargi sądowoadministracyjnej na bezczynność organu administracji publicznej wiąże się z obowiązkiem uiszczenia przez stronę wpisu sądowego w kwocie 100 zł. (§ 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U. nr 221, poz. 2193 ze zm.). Oprócz tego strona może zostać do chwili zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego zobowiązana do uiszczenia wpisów sądowych należnych z tytułu wniesienia zażalenia, skargi kasacyjnej, opłaty kancelaryjnej z tytułu sporządzenia uzasadnienia do wyroku WSA oddalającego skargę (wszystkie w wysokości 100 zł.). Oceniając wyrażony powyżej warunek zasadności przyznania prawa pomocy w kontekście przedstawionych we wniosku okoliczności faktycznych, stwierdzić należy, że skarżący wykazał, że nie posiada, jak również nie jest w stanie zgromadzić, jakichkolwiek oszczędności, które mogłyby zostać wykorzystane do poniesienia kosztów związanych z prowadzonym postępowaniem sądowym. Pokrycie kosztów postępowania w sytuacji, w jakiej znajduje się skarżący, skutkowałoby obniżeniem poziomu życia jego rodziny. Dochody uzyskiwane przez żonę skarżącego oraz pochodzące z gospodarstwa rolnego skarżącego, przy obecnym poziomie cen za usługi i dobra o charakterze podstawowym trudno uznać za wystarczające do pokrycia wpisu sądowego i jednocześnie pozostałych wiążących się ze sprawą ciężarów finansowych. Dlatego nie można oczekiwać od skarżącego, że będzie w stanie z tej kwoty wygospodarować na potrzeby postępowania sądowego wpis sądowy, czyli 100 zł oraz pozostałe ewentualne koszty i opłaty sądowe. Z wyżej powołanych względów orzeczono jak w sentencji niniejszego postanowienia na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a.