IV SAB/Wa 260/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Tomasz Wykowski, Sędziowie sędzia WSA Marzena Milewska-Karczewska, sędzia WSA Anita Wielopolska-Fonfara (spr.), Protokolant ref. staż. Paweł Smulski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 września 2015 r. sprawy ze skargi P. Sp. z o.o. z siedzibą w K. na bezczynność Ministra Infrastruktury i Rozwoju w przedmiocie rozpatrzenia odwołania I. umarza postępowanie w przedmiocie zobowiązania Ministra Infrastruktury i Rozwoju do rozpatrzenia odwołania skarżącego P. Sp. z o.o. z siedzibą w K. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2014 r. nr [...]; II. stwierdza, że Minister Infrastruktury i Rozwoju wydając decyzję z [...] kwietnia 2015 r. nr [...] pozostawał w bezczynności, niemniej bezczynność nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa; III. zasądza od Ministra Infrastruktury i Rozwoju na rzecz skarżącego P. Sp. z o.o. z siedzibą w K. kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z dnia 7 kwietnia 2015 r. P. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K. (dalej "skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej "Sądu"), za pośrednictwem organu, skargę na bezczynność Ministra Infrastruktury i Rozwoju (dalej "Ministra") w przedmiocie rozpoznania odwołania Prezydenta Miasta K. od decyzji Wojewody [...] (dalej "Wojewody") z dnia [...] maja 2014 r. nr [...]. Uzasadniając swoją skargę wskazała, że decyzją z dnia [...] maja 2014 r. nr [...], wydaną na podstawie art.18 ust.1 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczegółowych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz.U. z 2013 r., poz.687 ze zm.) Wojewoda orzekł w następujący sposób: ustalił na rzecz skarżącej odszkodowanie z tytułu przejęcia na rzecz Województwa [...] prawa własności nieruchomości przeznaczonej na cele inwestycji polegającej na przebudowie ciągu ulic: [...] (od [...]), [...], [...] i [...] (na odcinku od ulicy [...] do alei [...]) w K.– odcinek I. Przebudowa ul. [...] i [...], oznaczonej jako działka nr [...] o powierzchni 31 m2, stanowiącej własność skarżącej, w kwocie 9.653,00 zł; wskazał, że wypłata należnego skarżącej odszkodowania nastąpi jednorazowo, w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja stanie się ostateczna, a zobowiązanym do wypłaty jest Prezydent Miasta K. (dalej "Prezydent"). Pismem z dnia 9 czerwca 2014 r., które wpłynęło do Wojewody w dniu 13 czerwca 2014 r., Prezydent wniósł do Ministra odwołanie od decyzji Wojewody z dnia [...] maja 2014 r., zarzucając Prezydentowi oparcie się przy ustalaniu wartości przejętej nieruchomości na wadliwie sporządzonym operacie szacunkowym, zawyżającym tę wartość. Pismem z dnia 17 czerwca 2014 r., które wpłynęło do Ministra w dniu 18 czerwca 2014 r., Wojewoda przekazał odwołanie Ministrowi. Pismem z dnia 3 marca 2015 r. skarżąca spółka wezwała Ministra do usunięcia naruszenia prawa w postaci nierozpatrzenia w terminach wskazanych w art.35 k.p.a. odwołania Prezydenta od decyzji Wojewody. Powołanym wyżej pismem z dnia 7 kwietnia 2015 r. skarżąca wniosła do Sądu (za pośrednictwem organu, data wpłynięcia pisma do organu – 10 kwietnia 2015 r.) skargę na bezczynność Ministra w przedmiocie rozpoznania odwołania Prezydenta od decyzji Wojewody. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2015 r., doręczoną skarżącej w dniu 13 kwietnia 2015 r., Minister rozpoznał odwołanie od decyzji Wojewody z dnia [...] maja 2014 r., uchylając tę decyzję i przekazując organowi sprawę do ponownego rozpoznania. W odpowiedzi na skargę z dnia 7 maja 2015 r. Minister wniósł o umorzenie postępowania sądowego, ewentualnie o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Przede wszystkim wskazać należy, że zgodnie z treścią art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – dalej "ppsa", Sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji bądź dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie Sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W sytuacji zaś wydania przez organ decyzji, przed dniem orzekania przez Sąd, postępowanie sądowo-administracyjne w sprawie na bezczynność organu w zakresie zobowiązania go do podjęcia rozstrzygnięcia w sprawie, staje się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu. Z urzędu zauważyć należy brak podstaw do ewentualnego kwestionowania interesu prawnego skarżącej w niniejszej sprawie w oparciu o to, że skarżąca wywodzi zaistnienie stanu bezczynności w rozpoznaniu przez organ odwoławczy odwołania od decyzji organu I instancji w sytuacji, w której przedmiotowe odwołanie wniósł inny niż skarżąca podmiot (tj. Miasto K.). Nie ulega bowiem wątpliwości, że zarówno skarżąca, jak i odwołujący są stronami tego samego postępowania odszkodowawczego, a nierozpoznanie odwołania Miasta K. od korzystnej dla skarżącej decyzji organu I instancji w oczywisty i bezpośredni sposób wpływa na jej sytuację prawną. Przechodząc do meritum przede wszystkim podnieść należy, że zgodnie z treścią art. 149 § 1 ppsa sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Rozpoznając skargę na bezczynność organu, Sąd uwzględnia stan sprawy istniejący w dniu orzekania. Działając na podstawie powołanego wyżej art. 149 § 1 sąd może orzec jedynie o obowiązku wydania aktu w określonym terminie, nie może natomiast nakazywać organowi sposobu tego rozstrzygnięcia, ani też bezpośrednio orzekać o prawach lub obowiązkach strony. W sytuacji zaś wydania przez organ stosownego aktu przed dniem orzekania przez sąd, postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie bezczynności w zakresie zobowiązania organu do podjęcia rozstrzygnięcia w sprawie, staje się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu. W sprawie niniejszej sytuacja taka ma miejsce. Jak wynika z akt sprawy decyzją z dnia [...] kwietnia 2015 r., doręczoną skarżącej w dniu 13 kwietnia 2015 r., Minister rozpoznał bowiem odwołanie Prezydenta od decyzji Wojewody z dnia [...] maja 2014 r., wywołując tym samym bezprzedmiotowość wniesionej skargi w zakresie nałożenia na organ obowiązków, o których mowa w art.149 § 1 p.p.s.a . Zaznaczyć w tym miejscu należy, że zgodnie art. 12 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267) – dalej "kpa", organy administracji publicznej mają obowiązek działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia. Stosownie zaś do treści art. 35 § 1 kpa organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy, od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania (art. 35 § 3 kpa). W tym miejscu wskazać należy, że wydanie przez organ decyzji nie zwalnia jednak Sądu od orzekania, czy organ prowadzący postępowanie dopuścił się bezczynności lub przewlekłości, a jeśli tak to czy miały one miejsce z rażącym naruszeniem prawa, czy też naruszenie to nie miało charakteru rażącego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 października 2013r., I OSK 797/13). Zawarty bowiem w zdaniu drugim powołanego wcześniej przepisu art. 149 § 1 ppsa, zwrotu "jednocześnie" nie oznacza, że ta część przepisu ma zastosowanie jedynie wówczas, gdy sąd zobowiązuje organ do wydania aktu w określonym terminie. Wręcz przeciwnie, z analizy tego przepisu wynika, że uwzględnienie skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego może polegać na stwierdzeniu, że bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa albo, że naruszenie prawa nie było rażące, mimo że są podstawy do umorzenia postępowania sądowego w zakresie dotyczącym zobowiązania organu do wydania aktu, z uwagi na to, że akt taki został wydany przez organ po wniesieniu skargi do sądu. Analizując zgromadzony w aktach administracyjnych materiał dokumentacyjny Sąd uznał, że bezczynność Ministra w rozpoznaniu odwołania Prezydenta Miasta K. ewidentnie zaistniała, albowiem rozpoznanie to nastąpiło z niebudzącym wątpliwości przekroczeniem terminów załatwienia spraw administracyjnych, przewidzianych w art.35 k.p.a. Należy jednakże uznać, że bezczynność ta nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. A zatem, mając powyższe na względzie Sąd na podstawie art. 149 § 1, art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w pkt 1 i 2 sentencji wyroku.