IV SAB/Wa 27/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA - Danuta Dopierała po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi O. na bezczynność Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w sprawie rozpoznania skargi postanawia: odrzucić skargę. O. złożyło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w sprawie rozpoznania skargi na działanie i nieprawidłowości Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w L.. Zgodnie z treścią art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., zwaną dalej p.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Jak wynika z art. 3 § 2 cyt. ustawy zakres przedmiotowy skargi na bezczynność ograniczony jest treścią pkt 1-4 tego przepisu. Inaczej mówiąc skarga na bezczynność dopuszczalna jest tylko w sprawie, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a.. Rozpatrzenie przez Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska skargi O. z dnia [...] października 2009 r. na działanie i nieprawidłowości Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w L., nie należy do spraw, o których mowa w ww. przepisie. Skarga ta stanowi w istocie skargę powszechną, wniesioną do Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w trybie określonym w rozdziale II działu VIII kpa. Przedmiotowa skarga dotyczy zaniedbań oraz nienależytego wykonywania zadań przez organ ochrony przyrody, w związku z czym jej wniesienie nie wszczęło sprawy administracyjnej. Zauważyć należy, że na działanie administracji publicznej w sprawach petycji, skarg i wniosków nie rozciąga się kontrola sprawowana przez sąd administracyjny. W tezie postanowienia NSA z dnia 9.12.1999 r., sygn. akt III SAB 7/99 stwierdzono, że ,,ocena prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w trybie przepisów działu VIII kpa nie podlega kognicji Naczelnego Sądu Administracyjnego" (B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, Warszawa 2008 r., str. 843). Postępowanie wszczęte wskutek złożenia takiej skargi prowadzone jest w trybie przepisów zawartych w Dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego - pt. "Skargi i wnioski". Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądowo-administracyjnym sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania skarg związanych z krytyką nienależytego wykonywania zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników (art. 227 i następne k.p.a.), ponieważ sprawy te nie zostały poddane jego kontroli, ani na podstawie art. 3 p.p.s.a., ani na podstawie przepisów ustaw szczególnych. Sądy administracyjne nie są wobec tego właściwe również w sprawach dotyczących bezczynności organów w tym przedmiocie. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd uznał, że skarga na bezczynność wniesiona w niniejszej sprawie jest niedopuszczalna i na podstawie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.