IV SAB/Wa 270/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu 7 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. L. na bezczynność Ministra Infrastruktury i Rozwoju w przedmiocie rozpoznania wniosku postanawia: 1) umorzyć postępowanie sądowe, 2) zwrócić skarżącemu J. L. kwotę 100 (słownie: sto) zł uiszczoną tytułem wpisu sądowego. J. L. w dniu 10 kwietnia 2015 r. wniósł skargę na bezczynność Ministra Infrastruktury i Rozwoju, polegającą na nierozpoznaniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej postanowieniem Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] marca 2014 r., nr [...]. Pismem z dnia 23 kwietnia 2015 r. skarżący cofnął skargę na bezczynność organu w niniejszej sprawie, bowiem w dniu [...] kwietnia 2015 r. Minister Infrastruktury i Rozwoju wydał postanowienie, utrzymujące w mocy postanowienie własne z dnia [...] marca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej P.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w następujących sytuacjach: - jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, - w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłosi osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik postępowania, - gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. W rozpoznawanej sprawie skarżący cofnął skargę. Stosownie do treści art. 60 P.p.s.a. cofnięcie skargi jest wiążące, chyba że Sąd dopatrzy się, iż jest ono niedopuszczalne, albowiem zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W ocenie Sądu powołane wyżej negatywne przesłanki w rozpatrywanej sprawie nie zachodzą i cofnięcie skargi należy uznać za dopuszczalne i skuteczne. Wobec powyższego na podstawie powołanych przepisów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, orzekł jak w pkt. 1 sentencji. O zwrocie wpisu orzeczono stosownie do treści art. 232 §1 pkt 1 cytowanej ustawy (pkt 2 sentencji).