IV SAB/Wa 28/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA - Tomasz Wykowski po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. Z. na bezczynność Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego w przedmiocie rozpoznania wniosku o sprostowanie aktu zgonu postanawia: - odrzucić skargę. K. Z. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego w przedmiocie rozpoznania jego wniosku o sprostowanie aktu zgonu. Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisów w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221 poz. 2193) w związku z art. 233 oraz 219 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), skarga wniesiona w niniejszej sprawie podlega opłacie sądowej (wpisowi), którą skarżący winien był uiścić przy wniesieniu skargi. Ponieważ skarżący nie uiścił należnego wpisu sądowego, Sąd pismem z dnia 5 marca 2014 r., w wykonaniu zarządzeń Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 4 marca 2014 r., wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 100 zł. W piśmie tym zamieszczono pouczenie, że nieuiszczenie wpisu sądowego, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, spowoduje odrzucenie skargi. Wyżej wymienione wezwanie Sądu zostało doręczone dorosłemu domownikowi (ojcu skarżącego) w dniu 10 marca 2014 r., zatem zgodnie z art. 72 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy uznać je za doręczone prawidłowo. Termin do uiszczenia wymaganego wpisu sądowego upłynął bezskutecznie w dniu 17 marca 2014 r. Z informacji Oddziału Finansowo- Budżetowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 2 kwietnia 2014 r. wynika, iż do dnia 31 marca 2014 r. skarżący nie uiścił należnego wpisu sądowego od skargi. Zgodnie z art. 220 § 3 cyt. ustawy Sąd odrzuca skargę, gdy pomimo wezwania, nie uiszczono należnego wpisu. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 220 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.