IV SAB/Wa 281/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Sękowska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Teresa Zyglewska Sędzia WSA Anna Szymańska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 7 grudnia 2016 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi B. G., K. G., K. A. G., K. G., M. G. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie wydania wypisu z rejestru gruntów o żądanej treści oddala skargę B. G., K. G., K. G., M. G. wnieśli skargę na bezczynność Biura Geodezji i Katastru Urzędu [...], wskazując iż bezczynność organu polega na niewypełnieniu spoczywającego na nim obowiązku wprowadzenia do ewidencji gruntów zmian wynikających z prawomocnej i ostatecznej decyzji nr [...] wydanej przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w dniu [...] października 2015 r., a stwierdzającej nieważność decyzji nr [...] Prezydenta [...] z dnia [...] października 2010 r. obejmującej działkę ewidencyjną nr [...] z obrębu [...] położonej na terenie dzielnicy [...]. Skarżący wnieśli również o zobowiązanie Biura Geodezji i Katastru Urzędu [...] do wprowadzenia do ewidencji gruntów zmian wynikających z w/w decyzji w terminie siedmiu dni od daty doręczenia akt organowi; wydania skarżącym we wskazanym terminie wypisu z rejestru gruntów o treści uwzględniającej wydanie prawomocnej i ostatecznej decyzji nr [...] wydanej przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego; orzeczenie na podstawie art. 6 ustawy o odpowiedzialności funkcjonariuszy publicznych za rażące naruszenie prawa czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa, wymierzenie organowi grzywny na postawie art. 149 § 2 p.p.s.a w maksymalnej wysokości; obciążenie organu kosztami postępowania. Z uzasadnienia skargi wynika, iż w dniu [...] października 2015 r, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego decyzją nr [...], stwierdził nieważność decyzji nr [...] Prezydenta [...] z dnia [...] września 2010 r. o zmianie gleboznawczej klasyfikacji gruntów w części dotyczącej działki nr ew. [...] z obr. [...] w [...], którą to decyzją ustalono iż działka nr [...] stanowi użytek leśny oznaczony symbolem LsV. Tym samym, zdaniem skarżących, [...]INGiK nałożył na Prezydenta [...] obowiązek przywrócenia w ewidencji gruntów dla działki 51 użytku gruntowego "grunty zadrzewione i zakrzewione - Lz-PsV". W dniu 4 listopada 2015 r. decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego nr [...] stała się ostateczna. W dniu 15 stycznia 2016 r. Biuro Geodezji i Katastru Urzędu [...] skierowało do skarżących pismo ([...]), w którym odmówiło ujawnienia klasyfikacji użytku gruntowego z 2005 r. tj. Lz-PsV. Jednocześnie organ wskazał, że w związku z powyższym, obowiązującą aktualna klasyfikacją użytku gruntowego dla naszej działki jest klasyfikacja z 1976 roku, czyli użytek leśny LsV. W dniu 21 marca 2016 r. skarżący złożyli w BGiK wniosek o wydanie wypisu z rejestru gruntów dla działki nr [...] z obrębu [...] położonej na terenie [...]. Skarżący wskazali, iż według stanu na dzień 23 marca 2016 r. organ określił dla przedmiotowej działki w wypisie z ewidencji gruntów użytek gruntowy jako leśny LsV, a więc nieprawidłowo - bez uwzględnienia decyzji nr [...], która stwierdziła nieważność decyzji Prezydenta [...] nr [...]. W dniu 31 marca 2016 r. skarżący złożyli pismo będące wezwaniem organu do wykonania czynności materialno-technicznej wynikającej z ustaleń ostatecznej decyzji nr [...] [...]WINGiK, polegającej na przywróceniu w sposób automatyczny rejestru gruntów do stanu sprzed wydania unieważnionej decyzji Prezydenta [...]. Jak wskazali skarżący wezwali oni więc organ do wydania wypisu z rejestru gruntów o prawidłowej treści uwzględniającej treść w/w decyzji nr [...], a więc ustalającej użytek gruntowy na działce nr [...] określony wpisem z 23 maja 2005 tj. grunty zadrzewione i zakrzewione Lz-PsV. W dniu 28 kwietnia 2016 r. skarżąca ponownie złożyła w BGiK wniosek o wydanie wypisu z rejestru gruntów dla działki nr [...] z obrębu [...] położonej na terenie [...]. Skarżący wskazali, iż zgodnie ze stanem na dzień 28 kwietnia 2016 r. organ ponownie określił w ewidencji gruntów użytek gruntowy dla przedmiotowej działki jako leśny LsV, a więc bez uwzględnienia w/w i prawomocnej i ostatecznej decyzji nr [...]. Z akt sprawy wynika, że pismem z dnia 29 kwietnia 2016 r. skarżący ponownie wezwali organ do wydania wpisu określonej treści wynikającej z prawomocnej i ostatecznej decyzji [...]WINGiK nr [...] z [...] października 2015 r., stwierdzającej nieważność decyzji Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...] września 2010 r. dla działki ewidencyjnej nr [...] z obrębu [...]. Pismem z dnia 10 maja 2016 r. skarżący złożyli do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego zażalenie na bezczynność Biura Geodezji i Katastru Urzędu [...]. Pismem z dnia 9 czerwca 2016 r. skarżący ponownie wezwali organ do wykonania czynności materialno-prawnej polegającej na wydaniu wypisu z ewidencji dla działki nr [...] zgodnie z obowiązującym stanem prawnym wynikającym z decyzji nr [...] [...]WINGiK stwierdzającej nieważność decyzji nr [...] Prezydenta [...] z dnia [...] września 2010 r. W dniu [...] czerwca 2016 r. [...]WINGiK oddalił zażalenie skarżących jako nieuzasadnione. Mając na uwadze powyżej przedstawioną sekwencję zdarzeń, skarżący wskazali, iż Biuro Geodezji i Katastru [...] od stycznia 2016 r. nie wydało skarżącym wypisu z ewidencji gruntów o prawidłowej treści w części dotyczącej określenia użytku gruntowego na działce nr [...] z obrębu [...] w [...], tj. o treści sprzed decyzji nr [...] Prezydenta [...] z [...] września 2010 r., której nieważność stwierdził [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego jako organ II instancji odwoławczej decyzją nr [...] z [...] października 2015 r.. Zdaniem skarżących uzasadnionym jest zarzut, że organ, od ponad 6 miesięcy, nie wykonał postanowień ostatecznej decyzji nr [...] [...]WINGiK, rażąco naruszając art. 35 § 3 kpa, który określa maksymalny termin załatwienia sprawy, a także zasadę szybkości postępowania zawartą w art. 12 § 1 kpa . Dodatkowo organ naruszył art. 36 § 1 K.p.a., zgodnie z którym o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. Obowiązek dokonania czynności materialno-technicznych wynikających z wydania decyzji [...]WINGiK nr [...] określa art. 24 ust. 2b Prawa Geodezyjnego i Kartograficznego. Jest to katalog zamknięty. Zgodnie z ppkt 1 lit. d w/w przepisu aktualizacja informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków następuje w drodze czynności materialno-technicznej na podstawie ostatecznych decyzji administracyjnych. Ustawodawca enumeratywnie wymieniając przypadki, w których organ administracji publicznej zobowiązany jest dokonać aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków w drodze czynności materialno- technicznej, nie pozostawił miejsca na luz decyzyjny organu w wyborze formy dokonania w/w aktualizacji. Decyzja [...]WINGiK nr [...] uzyskała klauzulę ostateczności 4 listopada 2015 r,, a więc ponad 7 miesięcy temu, co sprawia, że organ wielokrotnie przekroczył terminy wyznaczone organom publicznym przez ustawodawcę w K.p.a. Decyzja [...]WINGiK nr [...] spowodowała w sposób automatyczny przywrócenie rejestru gruntów do stanu sprzed wydania zaskarżonej i unieważnionej decyzji nr [...] Prezydenta [...], tj. do stanu sprzed [...] września 2010 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, a w przypadku nie uwzględnienia wniosku o odrzucenie skargi, o oddalenie skargi w całości. W uzasadnieniu organ wskazał, iż skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia. Ponadto organ podniósł, że w sprawie nie zachodzi bezczynność, a co najwyżej spór co do przeprowadzanych czynności administracyjnych związanych z wydaniem innego niż strony oczekują wypisu. Z treści skargi i akt sprawy wynika, że skarżący winien w pierwszej kolejności skorzystać z uprawnienia wynikającego z art. 52 ust. § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który stanowi, że jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. W przedmiotowej sprawie nie zostały wypełnione formalne warunki umożliwiające skuteczne wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Odnosząc się do zarzutów merytorycznych organ wskazał, że bezczynność oznacza niedotrzymanie przez organ terminu o ile jest on przewidziany przepisami szczególnymi. Bezczynność jest zatem sytuacją, gdy przepisy określają termin obligujący organ do podjęcia działania, a organ nie podejmuje żadnych czynności. W przedmiotowej sprawie nie można zarzucić organowi bezczynności bowiem organ przeprowadził postępowanie w sprawie, dokonał aktualizacji w oparciu o posiadane dowody i udzielał odpowiedzi. Pismem z dnia 31 marca 2016 r. skarżący wystąpili o bezzwłoczne wykonanie decyli [...]WINGiK Nr [...] poprzez usunięcie wpisu użytku "LsV" z 2010 r. i ujawnienie w to miejsce użytku o symbolu "Lz-PsV" z 2005 r., który był wprowadzony do ewidencji zgodnie z opracowaniem jednostkowym gleboznawczej klasyfikacji gruntów, przyjętym do państwowego zasobu geodezyjnego 11 kartograficznego pod nr [...]. Organ rozpatrując powyższy wniosek nie znalazł podstaw do aktualizacji operatu ewidencyjnego w trybie czynności materialno - technicznej, z uwagi na fakt, że stwierdzenie nieważności ww. decyzji klasyfikacyjnej nie skutkuje wprowadzeniem w ww. trybie zmiany polegającej na przywróceniu wpisu użytku ,,Lz-PsV", co wyjaśniono skarżącym w piśmie z dnia 15 stycznia 2016 r. W dniu 9 czerwca 2016 r. wpłynęło kolejne pismo skarżących, w którym wnieśli o wydanie wypisu z ewidencji gruntów i budynków zgodnie z obowiązującym stanem prawnym wynikającym z decyzji [...]WINGiK nr [...]. W piśmie z dnia 23 czerwca 2016 r. poinformowano skarżących, że wypisy z rejestru gruntów wykazują (aktualne) informacje zawarte w poszczególnych rejestrach zgodne z datą ich sporządzenia, a zatem nie ma podstawy do wydania wnioskowanego, dokumentu obrazującego zapisy według stanu archiwalnego. Ponadto po otrzymaniu akt sprawy decyzją Prezydenta [...] Nr [...] z dnia [...] lipca 2016 r. orzeczono o umorzeniu jako bezprzedmiotowego postępowania z wniosku państwa G. w sprawie aktualizacji ewidencji gruntów i budynków polegającej na przywróceniu wpisu użytku "Lz-PsV". Organ wyjaśnił również, że zgodnie z art. 24 ust. 2a ustawy pgik informacje zawarte ewidencji gruntów i budynków podlegają aktualizacji z urzędu lub na wniosek uprawnionych podmiotów. Zgodnie z art. 24 ust. 2b ustawy pgik wprowadzenie zmian danych ewidencyjnych może nastąpić w drodze czynności materialno-technicznej lub w drodze decyzji administracyjnej. Z treści skargi wynika, że Państwo G. oczekują od organu dokonania aktualizacji danych ewidencyjnych z urzędu w trybie czynności materialno-technicznej na podstawie decyzji [...]WINGiK Nr [...]. Ostateczne decyzje administracyjne stanowią podstawę aktualizacji danych w drodze czynności materialno-technicznej tylko wówczas, gdy zmiana danych ewidencyjnych z nich wprost wynika. Taka sytuacja nie występuje w przypadku decyzji o stwierdzeniu nieważności decyzji, gdyż ma ona charakter kasacyjny i nie rozstrzyga co do istoty sprawy. Organ podkreślił, że decyzja [...]WINGiK Nr [...] stwierdzająca nieważność decyzji nr [...] nie daje podstaw do aktualizacji ewidencji gruntów i budynków w trybie czynności materialno- technicznej. Ustalenie aktualnego użytku i klasy gruntu nastąpić może w postępowaniu klasyfikacyjnym wszczętym z urzędu na podstawie § 4 ust. 4 rozporządzenia w sprawie gleboznawczej klasyfikacji gruntów, o czym poinformowano właścicieli w piśmie z dnia 15 stycznia 2016 r. Organ wyjaśnił, że gleboznawczą klasyfikację gruntów wykonują podmioty zewnętrzne, niezależne od organu na podstawie zleceń. Z uwagi podleganie przez Urząd procedurze prawa zamówień publicznych aktualnie trwają czynności mające na celu wyłonienie w drodze zapytań ofertowych wykonawcy posiadającego odpowiednie kwalifikacje, który następnie zostanie upoważniony przez Prezydenta do wykonania czynności technicznych ustalenia gleboznawczej klasyfikacji. Organ nie ma wpływu na terminy ustawowe przewidziane dla procedury zamówienia publicznego i nie zachodziły podstawy prawne do zlecenia tych prac w trybie pilnym z wolnej ręki. W przedmiotowej sprawie nie można zatem zarzucić rażącego naruszenia prawa a co najwyżej długotrwałość procedur zamówienia publicznego bez winy urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.) zwanej dalej p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w punktach 1-4a. Zgodnie z art. 149 § 1 p.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie stosownie do postanowień zawartych w § 1a art. 149 p.p.s.a., sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Wskazać również trzeba, że § 2, stanowi, iż sąd w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6. Przeprowadzone badanie formalnej dopuszczalności, a następnie merytorycznej zasadności wniesionej w niniejszej sprawie skargi na bezczynność Prezydenta [...] doprowadziło Sąd do ustalenia, że przedmiotowa skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W odniesieniu do formalnej dopuszczalności wniesionej skargi wskazać w tym miejscu należy, iż skarżący wyczerpali przewidziany prawem tok postępowania. Skargę poprzedzono bowiem wniesieniem do organu wyższego rzędu zażalenia na bezczynność. Przechodząc zatem do oceny czy w rozpoznawanej sprawie organ dopuścił się bezczynności, Sąd uznał, że nie. Z treści skargi oraz akt administracyjnych sprawy wynika, iż przedmiotem skargi wniesionej przez strony do tutejszego Sądu, jest brak realizacji żądania stron co do wydania wypisu z rejestru gruntów o treści żądanej przez strony. Skarżący bowiem żądają, aby dla działki nr [...] z obrębu [...] wydano im wypis z ewidencji gruntów, z którego wynikać będzie że działka ta stanowi użytek określony symbolem: "grunty zadrzewione i zakrzewione - Lz-PsV". O treści żądania skarżących w ocenie Sądu świadczą następujące pisma: z dnia 31 marca 2016 r., z dnia 29 kwietnia 2016 r., z dnia 9 czerwca 2016 r. oraz zażalenie na bezczynność z dnia 10 maja 2016 r. Świadczy o tym również konkluzja skargi skierowanej do Sądu, w której skarżący wskazują iż od stycznia 2016 r. BGiK [...] nie wydało wypisu o prawidłowej treści. Fakt zatem, że skarżący twierdzą iż bezczynność organu polega na nie dokonaniu odpowiednich zmian w rejestrze, nie zmienia tego, że przedmiotem skargi jest niewydanie wypisu o prawidłowej treści. Tymczasem, jak wskazują sami skarżący, zapisy ewidencji gruntów mają jedynie charakter techniczno-deklaratoryjny. Rejestr ewidencji jest wyłącznie odzwierciedleniem aktualnego stanu prawnego dotyczącego danej nieruchomości. Wypis z tego rejestru stanowi natomiast udostępnienie informacji zawartej w tym rejestrze. Skoro zatem organ nie dokonał zmiany w rejestrze, nie może również wydać wypisu zawierającego informacje odmienne od informacji ujętych w rejestrze. Mając na uwadze powyższe Sąd działając w oparciu o przepis at. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.