IV SAB/Wa 285/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na bezczynność Prokuratora Generalnego w przedmiocie wniesienia skargi o wznowienie postępowania przed sądem cywilnym postanawia odrzucić skargę. A. K. w piśmie z dnia 23 grudnia 2013 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prokuratora Generalnego w przedmiocie wniesienia skargi o wznowienie postępowania w sprawie o sygn. akt [...] zakończonej wyrokiem Sądu Okręgowego w W. I Wydziału Cywilnego. W uzasadnieniu skargi strona przedstawiła argumentację mającą przemawiać za koniecznością wznowienia postępowania we wskazanej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Na wstępie należy zauważyć, że zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem legalności. Jednocześnie, stosownie do art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne, 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4. inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 5. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, 6. oraz bezczynność organów lub przewlekłe prowadzenie postępowania w tych przypadkach. Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy organ administracji zobowiązany do podjęcia czynności nie podejmuje jej w przewidzianym prawem terminie. Sądy administracyjne rozpatrują skargi na bezczynność organów administracji wyłącznie w zakresie postępowań, które mogą zakończyć się wydaniem: decyzji administracyjnych, postanowień w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty oraz postanowień w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, jak również pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnych sprawach, bądź też wydaniem innych aktów lub podjęciem czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Z treści skargi A. K. z dnia 23 grudnia 2013 r. wynika, że oczekuje on, aby Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązał Prokuratora Generalnego do złożenia skargi o wznowienie postępowania przed sądem cywilnym. Skarżący powołuje się przy tym m.in. na art. 7 i art. 401 pkt 2 K.p.c. Pierwszy z wymienionych przepisów daje prokuratorowi prawo żądania wszczęcia postępowania w każdej sprawie, jak również wzięcia udziału w każdym toczącym się już postępowaniu, jeżeli według jego oceny wymaga tego ochrona praworządności, praw obywateli lub interesu społecznego. W sprawach niemajątkowych z zakresu prawa rodzinnego prokurator może wytaczać powództwa tylko w wypadkach wskazanych w ustawie. Zgodnie z drugim ze wskazanych przepisów można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana bądź jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się wyroku niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe. Mając powyższe na uwadze, należy wskazać, że uprawnienia prokuratora przyznane w art. 7 K.p.c. nie są realizowane w żadnej z prawnych form działania wymienionych w art. 3 § 2 ppsa. Prokurator, żądając wszczęcia postępowania sądowego lub przystępując do takiego postępowania, nie działa jako organ administracji, a jako organ ochrony prawnej. Z tych względów skarżący nie dysponuje środkami prawnymi, którymi mógłby "przymusić" Prokuratora Generalnego do złożenia skargi o wznowienie postępowania przed sądem cywilnym. Skorzystanie z tych uprawnień należy do wyłącznej kompetencji tego organu. Działalność prokuratora w tym zakresie nie podlega kontroli sądowoadministracyjnej. W konsekwencji przedmiotowa skarga na bezczynność jest niedopuszczalna. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.