IV SAB/Wa 287/15

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: - Monika Stępkowska-Bigiej po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi A. M. na bezczynność Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców w przedmiocie rozpatrzenia wniosku postanawia: 1) zwolnić A. M. od kosztów sądowych, 2) ustanowić dla A. M. adwokata. A. M. (dalej "skarżący") w toku postępowania w sprawie ze skargi na bezczynność Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców w przedmiocie rozpatrzenia wniosku, zwrócił się do Sądu z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Z informacji zawartych na urzędowym formularzu PPF wynika, że skarżący ubiega się w Polsce o nadanie statusu uchodźcy, w związku z czym w chwili obecnej otrzymuje świadczenie pieniężne na pokrycie kosztów pobytu na terenie RP poza ośrodkiem w wysokości 750 zł miesięcznie. Koszty wynajęcia pokoju wraz z opłatami dodatkowymi wynoszą ok. 400 zł miesięcznie. Pozostałą kwotę (ok. 300 zł) skarżący przeznacza na zakup żywności i odzieży. Rozpoznając wniosek należy stwierdzić, że zasługuje on na uwzględnienie. Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest, stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) ponoszenie przez stronę kosztów sądowych związanych ze swym udziałem w sprawie. Tak więc podmiot wnoszący skargę do sądu administracyjnego powinien partycypować w kosztach związanych z prowadzeniem postępowania. Instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest przyznawana osobom charakteryzującym się trudną sytuacją materialną. Do osób tych zaliczyć można bezrobotnych, którzy nie pobierają zasiłku lub osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspakajają tylko podstawowe potrzeby. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 cytowanej powyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Oceniając sytuację materialną skarżącego wzięto pod uwagę, że skarżący nie posiada majątku i oszczędności, z których mógłby pokryć koszty postępowania. Jedynym źródłem utrzymania skarżącego jest świadczenie socjalne w wysokości 750 zł miesięcznie, które w całości przeznaczane jest na zaspokojenie najbardziej podstawowych potrzeb życiowych. Zatem opisana sytuacja uzasadnia przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym, ponieważ wykazał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego. Z tych względów na podstawie art 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji postanowienia.