IV SAB/Wa 288/18

PostanowienieWSA w Warszawie2018-09-13

Skład orzekający: Agnieszka Wójcik

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona przez pełnomocnika, który nie wykazał swojego umocowania i nie spełnia przesłanek z art. 35 § 1 PPSA, powinna zostać odrzucona?
Ratio decidendi
Skarga wniesiona przez pełnomocnika, który nie dołączył do niej pełnomocnictwa lub jego wierzytelnego odpisu, ani nie wykazał, że spełnia przesłanki do bycia pełnomocnikiem określone w art. 35 § 1 PPSA, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 PPSA. Brak wykazania właściwego umocowania jest brakiem formalnym, którego nieuzupełnienie skutkuje odrzuceniem skargi.
Stan faktyczny
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynęła skarga na bezczynność Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców. Skargę podpisał pełnomocnik, który nie dołączył do niej pełnomocnictwa ani nie wykazał, że spełnia przesłanki do bycia pełnomocnikiem. Sąd wezwał pełnomocnika do uzupełnienia braków formalnych pod rygorem odrzucenia skargi. Pełnomocnik nie uzupełnił braków w wyznaczonym terminie.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Agnieszka Wójcik po rozpoznaniu w dniu 13 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. R. na bezczynność Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców w przedmiocie rozpatrzenia odwołania postanawia: odrzucić skargę. W dniu 25 czerwca 2018 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga B. R. podpisana w jego imieniu przez A. D. na bezczynność Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców w rozpatrzeniu odwołania od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] września 2017 r. nr [...] odmawiającej udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy. Składając skargę, A. D. nie dołączył do niej pełnomocnictwa, z którego wynikałoby umocowanie do wniesienia skargi i występowania w postępowaniu sądowoadministracyjnym w niniejszej sprawie w imieniu skarżącego B. R., jak również nie wykazał, że spełnia przesłanki z art. 35 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi do bycia pełnomocnikiem skarżącego w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Wobec powyższego zarządzeniem z 9 sierpnia 2018 r. wezwano A. D. do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie siedmiu dni pod rygorem jej odrzucenia, poprzez złożenie pełnomocnictwa, z którego będzie wynikać, że wymieniony jest osobą umocowaną do wniesienia skargi w imieniu skarżącego B. R. i reprezentowania go w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz do wykazania, że spełnia przesłanki do bycia pełnomocnikiem B. R. w postępowaniu przed sądami administracyjnymi określone w art. 35 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wezwanie powyższe, wraz ze stosownym pouczeniem, zostało skutecznie doręczone A. D. w dniu 25 sierpnia 2018 r. Zatem siedmiodniowy termin do dokonania powyższej czynności bezskutecznie upłynął w dniu 3 września 2018 r. przy uwzględnieniu art. 83 § 2 powyższej ustawy Pomimo tego, do dnia podjęcia niniejszego rozstrzygnięcia, A. D. nie wykonał powyższego zarządzenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 34 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302), strony i ich organy mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Natomiast stosownie do regulacji odczytywanych łącznie zawartych w art. 37 § 1 i art. 46 § 3 tej ustawy, pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Z regulacji tej wprost wynika, że do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Z powołanych przepisów wynika, że pełnomocnik może skutecznie zastępować swego mocodawcę w sprawie sądowoadministracyjnej, jeżeli ten udzielił mu pełnomocnictwa do działania przed sądem administracyjnym i zarazem dokument pełnomocnictwa dołączony został do akt sprawy sądowoadministracyjnej przy podejmowaniu pierwszej czynności procesowej. W niniejszej sprawie A. D. nie uczynił zadość wezwaniu i nie uzupełnił braku formalnego skargi polegającego na złożeniu pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącego przed sądami administracyjnymi i wykazaniu, że spełnia przesłanki z art. 35 § 1 powołanej ustawy do bycia pełnomocnikiem skarżącego w postępowaniu sądowoadministracyjnym, przez co nie wykazał, że jest podmiotem umocowanym do wniesienia skargi i reprezentowania skarżącego w niniejszej sprawie, co na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy skutkuje odrzuceniem skargi. Brak wykazania właściwego umocowania jest brakiem formalnym skargi i nieuzupełnienie tego braku stanowi podstawę do jej odrzucenia, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy, w świetle którego sąd odrzuca skargę, jeżeli w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Z powyższych względów Sąd orzekł jak w postanowieniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło