IV SAB/Wa 289/16

Dnia 23 stycznia 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Zyglewska, po rozpoznaniu w dniu 23 stycznia 2017 roku na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi .T.C. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezesa Rady Ministrów w przedmiocie rozpatrzenia wniosku postanawia: odrzucić skargę. T. C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezesa Rady Ministrów w zakresie rozpatrzenia wniosku skarżącego z dnia 23 sierpnia 2015 roku o wycofanie z obrotu prawnego decyzji Głównego Geodety Kraju oraz organów niższego stopnia "w sprawie usunięcia z operatu ewidencji gruntów i budynków błędów geodezyjnych granicy działki [...] i [...], błędnej powierzchni tych działek oraz nie ukazania na mapie drogi lokalnej szerokości 5 m i długości 20 m we wsi S., gmina K. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić, gdyż nie podlega kognicji sądów administracyjnych. Sąd administracyjny, rozpoznając skargę, w pierwszej kolejności bada, czy zaskarżony akt lub czynność organu administracji publicznej podlega kontroli tego sądu. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony w art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2016, poz. 1066 j.t.), zgodnie z którym sądy administracyjne w zakresie swojej właściwości sprawują kontrolę pod względem legalności, to jest zgodności z prawem, działań lub zaniechań organów administracji publicznej. Kontrola działalności administracji publicznej, sprawowana przez sądy administracyjne, ma charakter ograniczony, co oznacza, że objęte są nią jedynie działania administracyjne wskazane w ustawie. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 1 – 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016, poz. 718 ze zm.) – dalej p.p.s.a. skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania może dotyczyć sprawy, w której organ administracji publicznej zobligowany jest wydać decyzję administracyjną, postanowienie w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest przewlekłe prowadzenie przez Prezesa Rady Ministrów postępowania zainicjowanego wnioskiem skarżącego z dnia 23 sierpnia 2015 roku o wycofanie z obrotu prawnego decyzji Głównego Geodety Kraju oraz organów niższego stopnia "w sprawie usunięcia z operatu ewidencji gruntów i budynków błędów geodezyjnych granicy działki [...] i [...], błędnej powierzchni tych działek oraz nie ukazania na mapie drogi lokalnej szerokości 5 m i długości 20 m we wsi S., gmina K. Tak zakreślony przedmiot sprawy oznacza, że dotyczy ona postępowania skargowo-wnioskowego, uregulowanego przepisami działu VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2016, poz. 23 ze zm.) – dalej k.p.a. Postępowanie to ma charakter odrębny od postępowania administracyjnego, a do czynności w nim podejmowanych nie stosuje się przepisów działu II Kodeksu postępowania administracyjnego. W odróżnieniu od postępowania administracyjnego, powyższa procedura skargowa ma cechy samodzielnego jednoinstancyjnego postępowania administracyjnego, kończącego się czynnością materialnotechniczną w postaci zawiadomienia skarżącego o sposobie załatwienia skargi, które także nie jest decyzją administracyjną czy postanowieniem ani aktem o jakim mowa w art. 3 § 2 pkt 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jak również pisemną interpretacją prawa podatkowego wydaną w sprawie indywidualnej. W takim postępowaniu nie rozstrzyga się konkretnej sprawy administracyjnej. Tym samym ocena prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w trybie działu VIII k.p.a. nie podlega kognicji sądów administracyjnych (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 stycznia 2012r., sygn. akt II OSK 2692/11 – dostępne na stronie internetowej orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Przepis art. 227 k.p.a. definiuje przedmiot skargi, którym są zarzuty co do prawidłowości działania danego organu lub podmiotu wykonującego funkcje publiczne (M. Jaśkowska, Komentarz do art. 227 k.p.a. – dostępny w Systemie Informacji Prawnej LEX OMEGA). Ustawodawca nie ograniczył przedmiotu skargi. Osoba wnosząca skargę winna wskazać jedynie przedmiot swego niezadowolenia i podmiot, którego jej zdaniem błędne lub nieprawidłowe działania są powodem złożenia skargi. Jak zauważono, katalog naruszeń określony w art. 227 k.p.a. nie jest zamknięty, bowiem określenie "w szczególności" oznacza, że katalog ten ma charakter przykładowy. Przedmiotem skargi mogą być więc również inne okoliczności, z których wynika niezadowolenie z działania lub zaniechania organu (A. Matan, Komentarz do art. 227 k.p.a. – dostępny w Systemie Informacji Prawnej LEX OMEGA). Forma załatwienia skargi wniesionej w trybie art. 227 k.p.a. nie stanowi żadnego z aktów i czynności, o których mowa w art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dlatego też na czynność tę nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Z tego powodu powyższa skarga nie przysługuje także na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ, bowiem zakres skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania wyznaczają postanowienia art. 3 § 2 pkt 8 i 9 p.p.s.a., w świetle których zaskarżenie przewlekłego prowadzenia postępowania jest dopuszczalne w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest zaskarżenie decyzji, postanowienia oraz innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej, pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinii zabezpieczających i odmowy wydania opinii zabezpieczających. W rozpoznawanej sprawie, w której skarżący zarzuca Prezesowi Rady Ministrów nierozpoznanie wniosku z dnia z dnia 23 sierpnia 2015 roku o wycofanie z obrotu prawnego decyzji Głównego Geodety Kraju oraz organów niższego stopnia "w sprawie usunięcia z operatu ewidencji gruntów i budynków błędów geodezyjnych granicy działki [...] i [...] błędnej powierzchni tych działek oraz nie ukazania na mapie drogi lokalnej szerokości 5 m i długości 20 m we wsi S., gmina K., żaden przepis prawa nie przewiduje obowiązku podjęcia w tym zakresie działania w formie określonej w art. 3 § 2 pkt 1-4a Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tj. do wydania decyzji, postanowienia lub podjęcia czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego, opinii zabezpieczających i odmowy wydania opinii zabezpieczających. Zarzucane przez skarżącego przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego nie dotyczy sprawy, w której organ zobowiązany byłby do wydania decyzji, postanowienia albo innego aktu lub czynności podlegającej kognicji sądów administracyjnych. W tym stanie rzeczy niniejsza sprawa nie mieści się we wskazanym powyżej katalogu aktów i czynności poddanych kognicji sądu administracyjnego. Obowiązujący stan prawny nie upoważnia do zakwalifikowania przedmiotowej skargi do spraw, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 8 i pkt 9 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zatem skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezesa Rady Ministrów w rozpoznaniu wniosku z dnia 23 sierpnia 2015 roku o wycofanie z obrotu prawnego decyzji Głównego Geodety Kraju oraz organów niższego stopnia "w sprawie usunięcia z operatu ewidencji gruntów i budynków błędów geodezyjnych granicy działki [...] i [...], błędnej powierzchni tych działek oraz nie ukazania na mapie drogi lokalnej szerokości 5 m i długości 20 m we wsi S., gmina K. jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.