IV SAB/Wa 29/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Otylia Wierzbicka Sędziowie WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec /spr/ asesor WSA Wanda Zielińska-Baran Protokolant Anna Nader po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2005 r. sprawy ze skargi J. B. w przedmiocie bezczynności Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w [...]. postanawia: skargę odrzucić IV SAB/Wa 29/05 UZASADNIENIE J. B. właściciel działki o nr ew. [...], położonej we wsi C. powiat S .zarzucił Wojewódzkiemu [...] Inspektorowi Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego bezczynność, z uwagi na niedopełnienie nadzoru nad podległymi mu jednostkami w terenie i bezkarność tych organów. Z oświadczenia skarżącego wynika, że mimo jego licznych monitów organ ten przez dłuższy czas nie udzielił mu wyjaśnień w przedmiocie niewłaściwego wykonania prac geodezyjnych polegających na podziale działki oznaczonej nr [...] oraz wznowieniu punktów granicznych działek oznaczonych nr [...] i [...], położonych w obrębie C. Skarżący oświadczył, że w 1989 r. kupił działkę nr [...] wraz z drogą dojazdową o szerokości 3,5 m w formie aktu notarialnego. Geodeta do aktu notarialnego wykonał dokumentację techniczną, jednakże nie obliczył współrzędnych dwóch punktów granicznych działek nr [...] i [...], stanowiących granicę drogi. W Urzędzie Gminy w S. skarżącego poinformowano, że nie ma dokumentów oznaczających szerokość tej drogi. Gdy od sąsiadów uzyskał potwierdzenie, że wykupiona przez niego droga miała 3,5 m szerokości powiadomiono go, że jej szerokość wynosiła 3 m. Skarżący wyjaśnił, iż w zaistniałej sytuacji złożył wniosek o wznowienie punktów granicznych i okazanie granic działek nr [...] i [...]. Geodeta odtworzone granice zastabilizował trwale betonowymi znakami granicznymi, jednakże dokonał tego pod nieobecność skarżącego. Przyjęcie 3m szerokości drogi pozbawia go, jak oświadczył, wymaganego przepisami ciągu pieszego, a nadto oznacza to, że w zaistniałej sytuacji od 15 lat opłaca podatki od terenu (drogi), którego nie posiada. Skargę w tej sprawie wnosił do Wojewódzkiego [...] Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, jednakże uzyskane odpowiedzi nie satysfakcjonują go i uważa, iż przedłożona sprawa do chwili obecnej przez organ ten nie została właściwie załatwiona, nie wydano stosownego orzeczenia od którego mógłby się odwołać, a jedynie otrzymał dwa pisma w sprawie. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki [...] Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wyjaśnił, że przeprowadził postępowanie wyjaśniające wynikające z art. 42 ust. 3 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, dotyczące staranności i poprawności sporządzenia opracowań geodezyjnych wykonanych przez geodetów w sprawie podziału działki nr [...] w 1989 r. oraz wznowienia punktów granicznych działek nr [...] i [...] w 2003 r. Dokonana analiza techniczna istniejących opracowań geodezyjnych wykazała, iż zawierają one usterki techniczne, które jednakże nie mają związku z żądaniem skarżącego dotyczącym poszerzenia drogi dojazdowej do jego działki z 3 do 3,5 m. Obaj geodeci wyjaśnili przyczyny powstałych nieprawidłowości, nie ustalono jednakże dlaczego nie doszło do obliczenia współrzędnych dwóch punktów granicznych działek nr [...] i [...], stanowiących granicę drogi. Z wyjaśnień organu wynika, że nie było podstaw do skierowania wniosków dyscyplinarnych do Głównego Geodety Kraju. Wojewódzki [...] Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wyjaśnił nadto, że wbrew żądaniom skarżącego operatów technicznych nie można wyłączyć z zasobu geodezyjnego i kartograficznego, gdyż posiadają wartość użytkową i mogą być wykorzystane do wznowienia granic dzielonej w 1989 r. nieruchomości nr [...]. Ponadto na podstawie tego operatu podziałowego zostały założone księgi wieczyste. Organ, którego bezczynność zaskarżono stwierdził, iż skarżący w istocie żąda wznowienia drogi dojazdowej o szerokości 3,5 m, podczas gdy w dokumentach geodezyjnych szerokość tej drogi wynosi 3m. Natomiast powstałe z podziału działki [...] i [...] zostały zatwierdzone decyzją Naczelnika Gminy C. dnia [...].09.1889 r., są więc granicami prawnymi nieruchomości. Stąd zmiana szerokości drogi dojazdowej, zgodnie z żądaniem skarżącego może nastąpić na drodze postępowania cywilnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga jako przedwczesna nie może zostać uwzględnienia. W przedmiotowej sprawie zostało wszczęte postępowanie administracyjne. Obaj geodeci wezwani przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego do złożenia wyjaśnień przyznali, że podczas sporządzanych przez nich czynności doszło do naruszeń. Fakt ten potwierdziły ustalenia przeprowadzone przez Wojewódzkie Biuro Techniki i Nadzoru Geodezyjno-Kartograficznego wskazując na wiele wad i usterek sporządzonej przez obu geodetów dokumentacji technicznej. Wynika z nich, że Operat techniczny z podziału działki nr [...] na s. 4 obliczeń zawiera wiele skreśleń. Wykonawca nie opisał przyczyn naniesienia tych poprawek i jak zaznaczył organ przeprowadzający analizę, można jedynie przypuszczać, że powodem korekty była konieczność wydzielenia drogi dojazdowej dla działki [...]. Wojewódzkie Biuro Techniki i Nadzoru Geodezyjno-Kartograficznego wniosło także szereg zastrzeżeń do czynności wznowienia granic jednakże zaznaczyło, że ze "szkicu z pomiaru i wyznaczenia projektu" (k.5) wynika, że droga dojazdowa przebiega na długości 28,00 m (ode. 13-25) i szerokości 3,00 m. Organ przyznał, że w zakresie jego kompetencji leżało zbadanie poprawności i zgodności z obowiązującymi przepisami prawa wykonania prac geodezyjnych i kartograficznych, a właśnie co do tych czynności przeprowadzonych na gruncie wniósł zastrzeżenia skarżący. W przypadku stwierdzenia naruszeń dokonanych przez uprawnionych geodetów do Głównego Geodety Kraju może zostać skierowany wniosek o zastosowanie sankcji dyscyplinarnych w oparciu o art. 46 ust. 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne. Skoro jednak wniosek taki nie został skierowany, a organ nie podjął w tym przedmiocie rozstrzygnięcia w formie stosownego orzeczenia, podczas gdy skarżący żądał wydania go, bowiem nie satysfakcjonują go pisma organu w tej sprawie, od których siłą rzeczy nie przysługują mu środki odwoławcze, to wniesienie do Sądu Administracyjnego skargi na bezczynność organu musi być poprzedzone wyczerpaniem toku instancji. Zgodnie z art. 6a ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 17.05.1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne organami nadzoru geodezyjnego i kartograficznego są: Główny Geodeta Kraju i wojewoda wykonujący zadania przy pomocy wojewódzkiego inspektora nadzoru geodezyjnego i kartograficznego jako kierownika inspekcji geodezyjnej i kartograficznej, wchodzącej w skład zespolonej administracji rządowej w województwie. Z kolei z art. 7a pkt 2 tej ustawy wynika, że Główny Geodeta Kraju pełni funkcję organu wyższego stopnia w rozumieniu Kpa w stosunku do wojewódzkich inspektorów nadzoru geodezyjnego i kartograficznego, a także nadzoruje i kontroluje ich działania. Wobec tego mając na uwadze treść art. 52 § 1 ustawy dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który stanowi, iż skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, należy stwierdzić, że skarżący warunku tego nie spełnił. Nie ulega wątpliwości, że dopóki stronie przysługuje prawo wniesienia jednego ze środków wymienionych w § 2 tego artykułu, a więc m. in. zażalenia, tak długo wniesienie skargi jest niedopuszczalne jako przedwczesne. Główny Geodeta Kraju powinien wypowiedzieć się w kwestii bezczynności zarzuconej nadzorowanemu organowi - wojewódzkiemu inspektorowi nadzoru geodezyjnego i kartograficznego. Na rozprawie pełnomocnik skarżącego potwierdził, że skarżący nie wniósł zażalenia do Głównego Geodety Kraju. A zatem skoro nie zostało ono wniesione, mimo iż taka konieczność wynikała z art. 37 Kpa, w razie niezałatwienia sprawy przez organ w terminie określonym w art. 35 Kpa — należy uznać, iż nie zostały wyczerpane środki zaskarżenia, o których mowa w art. 52 § 1 i 2 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W tym stanie rzeczy skarga jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 powołanej ustawy podlega odrzuceniu.