IV SAB/Wa 291/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Borkowska po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. K. na bezczynność Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej w przedmiocie ustalenia kapitału początkowego i wysokości emerytury postanawia odrzucić skargę. T. K. wniósł do Sądu skargę na bezczynność Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej w przedmiocie naliczenia kapitału początkowego i wysokości emerytury. Minister Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej w odpowiedzi na skargę wniósł o odrzucenie skargi, względnie o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu, albowiem sprawa, której dotyczy skarga, nie mieści się we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej w art. 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej "p.p.s.a."). Zgodnie z treścią art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. sądy administracyjne rozpoznają sprawy ze skargi na bezczynność organów lub przewlekłe prowadzenie przez nie postępowania wyłącznie w zakresie postępowań, które mogą zakończyć się wydaniem: decyzji administracyjnych, postanowień w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę, co do istoty oraz postanowień w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, jak również pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnych sprawach, bądź też wydaniem innych aktów lub podjęciem czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Wskazać należy, że nie każda bezczynność organu będzie podlegała kognicji sądów administracyjnych. Skarga na bezczynność organu w prowadzeniu postępowania jest bowiem dopuszczalna tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, określone postanowienia oraz akty i czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. W niniejszej sprawie skarżący T. K. zarzucił bezczynność Ministrowi Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej w przedmiocie naliczenia kapitału początkowego i wysokości emerytury. W tym miejscu należy wyjaśnić, że kwestie dotyczące kapitału początkowego zostały uregulowane w ustawie z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2017 r. poz. 1383 ze zm.). Zgodnie z art. 175 ust. 3 tej ustawy, ustalenie kapitału początkowego następuje w formie decyzji organu rentowego i od decyzji tej przysługują osobie zainteresowanej środki odwoławcze określone w odrębnych przepisach. Zaakcentować należy, że w każdym przypadku dotyczącym kapitału początkowego Zakład Ubezpieczeń Społecznych, stosownie do treści art. 83 ust. 1 ustawy z 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2017 r., poz. 1778 ze zm., dalej jako "u.s.u.s."), orzeka w drodze decyzji administracyjnej, od której przysługuje odwołanie nie do organu wyższego stopnia lecz do sądu powszechnego, sądu ubezpieczeń społecznych według zasad uregulowanych w ustawie z 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2014 r., poz. 101 ze zm.). Co istotne, dotyczy to również przypadków bezczynności, albowiem w myśl art. 83 ust. 3 u.s.u.s. odwołanie do sądu przysługuje również stronie w razie niewydania decyzji przez organ emerytalny w terminie 2 miesięcy, licząc od dnia zgłoszenia wniosku o świadczenie lub inne roszczenia. Natomiast kontroli sądów administracyjnych podlegają sprawy dotyczące skarg na decyzje w przedmiocie przyznania lub nie przyznania świadczenia w drodze wyjątku oraz skarg na decyzje w przedmiocie umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne - art. 83 ust. 4 u.s.u.s. w zw. z art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe Sąd stwierdził, że skarga T. K. na bezczynność Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej w przedmiocie ustalenia kapitału początkowego i wysokości emerytury nie podlega kognicji sądów administracyjnych. Skoro decyzja w sprawie ustalenie kapitału początkowego i ustalenia renty podlega kontroli sądów powszechnych, to sądy administracyjne nie są uprawnione do oceny kto i czy pozostaje bezczynny w prowadzeniu takiego postępowania. W konsekwencji Sąd stanął na stanowisku, że przedmiotowa skarga nie mieści się we właściwości sądów administracyjnych i jako taka podlega odrzuceniu. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji.