IV SAB/Wa 292/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Balicka po rozpoznaniu w dniu 11 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. J. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta Miasta W. w przedmiocie ustalenie odszkodowania za nieruchomość I. odrzucić skargę, II. zwrócić skarżącej kwotę 100 (sto) złotych uiszczonej tytułem wpisu sądowego od skargi. K. J. wniosła do Sądu skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta Miasta W. w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość zajętą pod drogę publiczną – ul. [...], oznaczoną w ewidencji gruntów jako działka nr [...], w obrębie [...] o powierzchni 199 m2. Prezydent Miasta W. w odpowiedzi na skargę wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) dalej "p.p.s.a.", sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn, niż wymienione w punktach 1-5 ww. artykułu, wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Za niedopuszczalną uznaje się skargę, która została wniesiona bez wyczerpania środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich (art. 52 § 1 p.p.s.a.). Stosownie do brzmienia art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Powyższe wyliczenie środków ma charakter przykładowy i należy uznać, że w wypadku skargi na bezczynność środkiem takim będzie zażalenie przewidziane w art. 37 § 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.), dalej "k.p.a." (por. W. Chróścielewski, Wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego, PiP 2004, z. 3, s. 65). Przepis ten stanowi, iż na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a., w przepisach szczególnych, ustalonych w myśl art. 36 k.p.a. lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Przenosząc powyższe na kanwę rozpoznawanej skargi Sąd stwierdził, że K. J. przed wniesieniem skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta Miasta W. w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość zajętą pod drogę publiczną nie wyczerpała środków zaskarżenia jakie jej przysługiwały w postępowaniu administracyjnym. Zgodnie z art. 73 ust. 4 ustawy z 13 października 1998 r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. nr 133, poz. 870 ze zm.) w związku z art. 129 ust. 1 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2015 r. poz. 782) organem właściwym do ustalenia odszkodowania za nieruchomość zajętą pod drogę publiczną, jest starosta wykonujący zadania z zakresu administracji rządowej. W tym miejscu należy przypomnieć, że w miastach na prawach powiatu funkcję starosty pełni prezydent miasta (art. 92 ust. 1 ustawy z 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym Dz. U. z 2013 r. poz. 595 ze zm.). Organem wyższego stopnia w sprawach określonych w ustawie o gospodarce nieruchomościami, rozstrzyganych w drodze decyzji przez starostę wykonującego zadania z zakresu administracji rządowej, jest wojewoda (art. 9a ustawy o gospodarce nieruchomościami). Z akt sprawy wynika, że skarżąca przed wniesieniem niniejszej skargi do Sądu skierowała do Prezydenta W. wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w związku z niezałatwieniem sprawy w terminie. W ocenie Sądu nie można uznać tego za spełnienie warunku formalnego wystąpienia ze skargą do sądu administracyjnego na przewlekłe prowadzenie postępowania. Organem wyższego stopnia w postępowaniu prowadzonym przez Prezydenta Miasta W. w przedmiocie ustalenia odszkodowania jest Wojewoda [...]. Aby wyczerpać tryb określony w art. 37 k.p.a., skarżąca powinna uprzednio skierować zażalenie do Wojewody [...] niezałatwienie sprawy w terminie. W świetle powyższego Sąd stwierdził, że skoro skarżąca nie spełniła warunku formalnego wniesienia skargi, tj. nie wniosła zażalenia do organu wyższego stopnia, to wniesiona skarga do sądu administracyjnego na przewlekłe prowadzenie postępowania jest niedopuszczalna. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 2 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.