IV SAB/Wa 295/16

Dnia 5 października 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aneta Dąbrowska, po rozpoznaniu w dniu 5 października 2016 roku na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi J. B. bezczynność Ministra Infrastruktury i Budownictwa w przedmiocie rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy postanawia: odrzucić skargę. J. B. wniósł do Sądu skargę na bezczynność Ministra Infrastruktury i Budownictwa w rozpoznaniu wniosku Prezydenta Miasta [...] o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej decyzją Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...].10.2015r. nr [...] stwierdzającej nieważność decyzji Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w [...] z dnia 30.06.1973r. nr [...] o wywłaszczeniu za odszkodowaniem nieruchomości położonej w [...] przy ul. [...] o powierzchni 3.345 m2, oznaczonej jako działka ewidencyjna nr [...], stanowiącej własność J. B. i J. B. w części dotyczącej przyznania odszkodowania za część wywłaszczonej nieruchomości stanowiącej działki nr [...], nr [...], nr [...] i nr [...]. Zarządzeniami z dnia 11 sierpnia 2016 roku (k. 1, k. 12) skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarzadzań z dnia 11 sierpnia 2016r. został doręczony skarżącemu w dniu 23 sierpnia 2016r. (potwierdzenie odbioru k. 16), zaś zakreślony termin do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi upłynął bezskutecznie w dniu 30 sierpnia 2016r. W zakreślonym terminie skarżący nie uiścił wpisu od skargi oraz nie przedłożył pełnomocnictwa udzielonego radcy prawnemu Jackowi Baranowskiemu. W piśmie z dnia 24 sierpnia 2016 roku skarżący cofnął skargę z dnia 6 lipca 2016 roku na bezczynność Ministra Infrastruktury i Budownictwa (pismo procesowe k. 17). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016, poz. 718 ze zm.), dalej również "p.p.s.a." skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. W myśl art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Zgodnie z art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Art. 233 p.p.s.a. stanowi, że Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wysokość oraz szczegółowe zasady pobierania wpisu. W rozporządzeniu należy uwzględnić, że wpis nie może być niższy niż sto złotych, wpis stosunkowy nie może być wyższy niż 4% wartości przedmiotu zaskarżenia i nie może przekraczać stu tysięcy złotych, a wpis stały wyższy niż dziesięć tysięcy złotych, oraz że wpis stały powinien być zróżnicowany w zależności od rodzaju i charakteru sprawy. W myśl § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2003, Nr 221, poz. 2193 z późn. zm.) wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżenia aktu lub czynności wynosi w sprawach skarg na bezczynność organów administracji publicznej 100 zł. Z akt sprawy wynika, że zarządzeniem z dnia 11 sierpnia 2016 roku skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa udzielonego radcy prawnemu Jackowi Baranowskiemu lub jego wierzytelnego odpisu. Zakreślono skarżącemu siedmiodniowy termin do uzupełnienia powyższego braku formalnego skargi i pouczono, że nieusunięcie braku skutkować będzie odrzuceniem skargi. Wobec tego, że wraz z wniesieniem skargi skarżący nie uiścił należnego wpisu sądowego, Przewodniczący Wydziału zarządzeniem z 11 sierpnia 2016r. (k. 12), wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzeń z dnia 11 sierpnia 2016 roku został doręczony skarżącemu w dniu 23 sierpnia 2016 roku (potwierdzenie odbioru k. 16), zaś zakreślony termin do wniesienia wpisu sądowego upłynął bezskutecznie w dniu 30 sierpnia 2016 roku. Pomimo upływu zakreślonego terminu skarżący nie złożył w Sądzie pełnomocnictwa lub jego wierzytelnego odpisu. Z informacji uzyskanych z Oddziału Finansowo-Budżetowego tutejszego Sądu wynika, że skarżący do dnia 16 września 2016r. nie uiścił należnego wpisu sądowego (notatka urzędowa k. 20v). Art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. stanowi, że sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Zgodnie z art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przypadku nie uiszczenia wpisu od skargi przewodniczący wzywa skarżącego do jego uiszczenia w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu, skarga podlega odrzuceniu przez sąd. W tym miejscu należy wskazać, że cofnięcie skargi może skutkować umorzeniem postępowania sądowoadministracyjnego w sytuacji, gdy skarga jest dopuszczalna i nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu, w szczególności gdy został uiszczony należny wpis od skargi (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z: 10 czerwca 1987r. sygn. akt SA/Gd 537/87, OSP 1990, z.4, poz. 207 oraz z dnia 3 stycznia 2008r., sygn. akt I OSK 1829/07, orzeczenie dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresemhttp://orzeczenia.nsa.gov.pl). W świetle powyższego Sąd stwierdził, że skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi oraz nie uiścił wpisu od skargi i na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 i art. 220 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odrzucił skargę, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.