IV SAB/Wa 30/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: asesor WSA Marta Laskowska po rozpoznaniu w dniu 12 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. M. na bezczynność Wójta Gminy S. w przedmiocie rozgraniczenia postanawia: odrzucić skargę kasacyjną Postanowieniem z dnia 27 czerwca 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę P. M. na bezczynność Wójta Gminy S. w przedmiocie w przedmiocie rozgraniczenia. W przewidzianym w art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. 153, poz.1270) skarżący złożył pismo, którego nie zatytułował. Zarządzeniem z dnia 19 września 2007 r. Sąd zwrócił się do skarżącego o sprecyzowanie czy pismo z dnia 22 lipca 2007 r. jest skargą kasacyjną od postanowienia z dnia 27 czerwca 2007 r.. Z treści pisma skarżącego z dnia 29 września 2007 r. (data stempla pocztowego) wynika, że kwestionuje on postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 27 czerwca 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Aby wniesienie skargi kasacyjnej wywołało skutek w postaci wszczęcia sądowo-administracyjnego postępowania drugoinstancyjnego musi dojść do łącznego spełnienia 5 warunków: 1) skarga musi być wniesiona w przepisanym terminie (art. 177 p.p.s.a.), 2) skargę wniósł uprawniony podmiot (art. 173 § 2 p.p.s.a.), 3) skargę sporządził adwokat, radca prawny, względnie inna uprawniona osoba (art. 175 p.p.s.a.), 4) zostały zachowane wskazane wymagania formalnoprawne i konstrukcyjne (art. 176 w zw. z art. 174 p.p.s.a.), 5) skarga została należycie opłacona (art. 221 p.p.s.a.). Niespełnienie któregokolwiek z powyższych warunków czyni skargę kasacyjną niedopuszczalną, a w konsekwencji powoduje jej odrzucenie (art. 178 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie skarżący sporządził i wniósł skargę kasacyjną osobiście, nie będąc jednocześnie osobą uprawnioną, wymienioną w art. 175 § 2 p.p.s.a. Z tego względu Sąd na podstawie art. 178 powołanej wyżej ustawy orzekł jak w sentencji postanowienia.