IV SAB/Wa 30/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Zielińska – Baran po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. B. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi Z. B. o stwierdzenie niezgodności z prawem postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 listopada 2017 r., sygn., IV SO/Wa 2/17 o odmowie przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi Z. B. na bezczynność Rzecznika Dyscyplinarnego Sądu Najwyższego reprezentowanego przez Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego w przedmiocie rozpoznania wniosku postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy Postanowieniem z dnia 9 listopada 2017 r., sygn. akt IV SO/Wa 2/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie utrzymał w mocy postanowienie Referendarza sądowego z dnia 20 września 2017 r. o odmowie przyznania Z. B. prawa pomocy w sprawie z jego skargi na bezczynność Rzecznika Dyscyplinarnego Sądu Najwyższego reprezentowanego przez Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego w przedmiocie rozpatrzenia zażalenia. Zarządzeniem z dnia 9 listopada 2017 r. akta sprawy trwale dołączono do sprawy o sygn. IV SAB/Wa 30/17. Odpis tego postanowienia doręczono Skarżącemu w dniu 20 listopada 2017 r. Następnie Z. B. wniósł – na podstawie art. 285a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem powyższego postanowienia z dnia 9 listopada 2017 r. W skardze zawarł również wniosek o przyznanie prawa pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek o przyznanie prawa pomocy nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ skarga jest oczywiście bezzasadna. Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 – zwaną dalej Ppsa), prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 2). Jednakże stosownie do art. 247 cyt. ustawy prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. O oczywistej bezzasadności skargi można mówić wtedy, gdy bez konieczności dokonywania głębszej analizy stanu faktycznego i prawnego sprawy, jest zupełnie oczywiste, iż skarga nie może zostać uwzględniona. Wniesiona w niniejszej sprawie skarga jest oczywiście bezzasadna bowiem nie została sporządzona przez adwokata bądź radcę prawnego. Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem orzeczenia sądu administracyjnego powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego albo podmioty, o których mowa w art. 175 § 2 i 3 P.p.s.a. w zw. z art. 285l P.p.s.a. Naruszenie wskazanego wyżej obowiązku skutkuje odrzuceniem wniesionej skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności stwierdzić należy, że ze względu na oczywistą bezzasadność skargi na podstawie art. 247 Ppsa należało orzec jak w sentencji.