IV SAB/Wa 300/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Aneta Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 22 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. B. na bezczynność Zarządu Dzielnicy [...] Miasta W. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku postanawia: odrzucić skargę. E. B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Zarządu Dzielnicy [...] Miasta W. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie i wskazał, że skarżąca przed wniesieniem skargi nie złożyła na podstawie art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego [(Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.) dalej w skrócie: K.p.a.] zażalenia do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. Zarządzeniem z dnia 9 lipca 2015 r. E. B. została wezwana do udzielenia informacji, czy przed wniesieniem skargi na bezczynność wniosła zażalenie do organu wyższego stopnia, tj. Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na bezczynność Zarządu Dzielnicy [...] Miasta W., a jeżeli złożyła zażalenie, to do nadesłania odpisu tego zażalenia oraz dowodu jego nadania w urzędzie pocztowym lub złożenia w siedzibie organu. Zakreślono skarżącej siedmiodniowy termin do wykonania wezwania i poinformowano, że jeżeli skarga na bezczynność nie została poprzedzona wniesieniem zażalenia, to podlega ona odrzuceniu jako niedopuszczalna. Wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 17 lipca 2015 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 25 akt sądowych). Sąd zważył co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [(Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej w skrócie: P.p.s.a.] skargę do sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Stosownie do brzmienia art. 52 § 2 P.p.s.a. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku skargi na bezczynność o wyczerpaniu środków zaskarżenia można mówić w sytuacji, gdy skarżący przed wniesieniem skargi skorzystał ze środka przewidzianego w art. 37 § 1 K.p.a. Przepis ten stanowi, że na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 K.p.a., w przepisach szczególnych albo terminie wskazanym na podstawie art. 36 K.p.a. lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W rozpatrywanej sprawie E. B. nie skorzystała ze środka przewidzianego w art. 37 § 1 K.p.a, tj. nie wniosła zażalenia na bezczynność Zarządu Dzielnicy [...] Miasta W. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, co podkreślił organ w odpowiedzi na skargę. Sama skarżąca, mimo wezwania, nie udzieliła wyjaśnień, czy skierowała do Kolegium zażalenie na bezczynność Zarządu Dzielnicy. Niewątpliwie nie doszło zatem do wyczerpania przysługujących E. B. środków zaskarżenia. Z tego powodu zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. skarga podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z § 3 P.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.