IV SAB/Wa 308/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. D. na bezczynność Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w przedmiocie udzielania odpowiedzi na pytanie postanawia: odrzucić skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowieniem z dnia 29 kwietnia 2015 r. sygn. akt III SAB/Lu 12/15 przekazał według właściwości Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie sprawę ze skargi J. D. na bezczynność Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w przedmiocie udzielania odpowiedzi na wniesione zapytanie. Ze skargi wynika, że J. D. zarzuca bezczynność w zakresie udzielania odpowiedzi na pytanie, zawarte przez niego w piśmie z dnia 10 grudnia 2012 r., skierowanym do Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów – Delegatury w [...]. Pytanie dotyczy legalności zastosowania, do rozliczeń należności z tytułu dostarczenia ciepła na cele centralnego ogrzewania, tzw. podzielników kosztów, a dokładnie wskazania regulacji prawnej, która dopuszczała (lub nie dopuszczała) wprowadzenie tych urządzeń do użytku od 1995 r. do nadal, na podstawie tzw. deklaracji zgodności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem legalności. Jednocześnie, stosownie do art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne, 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4. inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 4a)pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, 5. oraz bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w tych przypadkach. Sądy administracyjne rozpatrują skargi na bezczynność organów lub przewlekłe prowadzenie przez nie postępowania wyłącznie w zakresie postępowań, które mogą zakończyć się wydaniem: decyzji administracyjnych, postanowień w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty oraz postanowień w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, jak również pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnych sprawach, bądź też wydaniem innych aktów lub podjęciem czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Odpowiedź na pytanie skarżącego dotyczące legalności stosowania tzw. podzielników do rozliczeń za dostarczanie ciepła, a także podstawy prawnej wprowadzenia do użytku urządzeń pomiarowych, nie następuje w żadnej z prawnych form działania administracji publicznej, które podlegają kontroli sądowadministracyjnej. W przepisach powszechnie obowiązującego prawa brak jest podstawy prawnej do działania przez organ administracji w tym zakresie we władczej i jednostronnej formie aktu podlegającego kognicji sądu administracyjnego. W konsekwencji, skarga na bezczynność w przedmiocie udzielania odpowiedzi na pytanie skarżącego, jest niedopuszczalna. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 3 ppsa, orzekł jak w postanowieniu.