IV SAB/Wa 31/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Michał Sułkowski po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego lub adwokata w sprawie ze skargi M. P. na bezczynność Ministra Finansów w przedmiocie rozpatrzenia zażalenia na sposób załatwienia sprawy postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowić w niniejszej sprawie dla M. P. radcę prawnego w ramach przyznania prawa pomocy, o którego wyznaczenie zwrócić się do Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. M. P. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego lub adwokata. Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku z dnia 8 marca 2014 r. oraz dodatkowego oświadczenia z tej samej daty wynika, że skarżący jest osobą bezrobotną, a otrzymywany przez niego zasiłek dla bezrobotnych wynosi 673,25 zł netto miesięcznie. M. P. samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. W zabezpieczeniu koniecznych kosztów utrzymania, jak leczenie, leki, opłaty, wspomagają go rodzice. Skarżący nie dysponuje majątkiem ruchomym, zasobami pieniężnymi, ani wartościowymi przedmiotami. Stosownie do treści art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Skarżący jest osobą bezrobotną, otrzymującą zasiek w wysokości 673,25 zł miesięcznie. Do pokrycia koniecznych kosztów utrzymania, jak np. koszty leków, czy leczenia, niezbędna jest mu pomoc rodziców. M. P. nie dysponuje przy tym oszczędnościami, ani majątkiem, który mógłby zbyć w celu pozyskania dodatkowych środków. W tej sytuacji należy stwierdzić, że skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Należy więc uznać, że zostały spełnione przesłanki obligujące do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.