IV SAB/Wa 311/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Wykowski Sędziowie Sędzia WSA Anita Wielopolska Sędzia del. SO Aleksandra Westra (spr.) po rozpoznaniu 27 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi E. K. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpatrzenia odwołania w sprawie decyzji o ustaleniu warunków zabudowy I. stwierdza, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] dopuściło się bezczynności w postępowaniu w sprawie rozpatrzenia odwołania od decyzji o ustaleniu warunków zabudowy; II. stwierdza, że bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; III. umarza postępowanie w zakresie zobowiązania organu do wydania rozstrzygnięcia; IV. w pozostałym zakresie skargę oddala; V. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz skarżącej E. K. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. E. K. w dniu 7.09.2017 r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w rozpoznaniu odwołania od decyzji Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...].04.2017r. W dniu [...].04.2017 r. Zarząd Dzielnicy [...] wydał decyzję w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na rozbudowie i przebudowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce ew. [...] z obrębu [...] położonej przy ul. [...] w dzielnicy [...]. E. K. złożyła w dniu 8.05.2017 r. odwołanie od powyższej decyzji. Odwołanie wraz z aktami sprawy wpłynęło do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w dniu 22.05.2017 r. W dniu 4.09.2017 r. E. K. złożyła do SKO w [...] wezwanie do usunięcia naruszenia prawa polegającego na nierozpoznaniu przez organ odwoławczy złożonego przez nią odwołania w terminie. W dniu 7.09.2017 r. E. K. złożyła skargę na bezczynność organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W skardze wniosła o: - zobowiązanie SKO w [...] do wydania odpowiedniego aktu administracyjnego w terminie 14 dni od daty doręczenia akt organowi; - dokonanie kontroli przewlekłości postępowania administracyjnego; - zobowiązanie SKO do ukarania dyscyplinarnego pracownika winnego niezałatwienia sprawy w terminie; - wniosła o orzeczenie, czy bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; - wymierzenie organowi grzywny na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a. w maksymalnej wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. - zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie sprawy, informując, że w dniu 12.09.2017 r. zostało rozpatrzone odwołanie i wydana decyzja. Wraz z odpowiedzią na skargę zostały nadesłane akta administracyjne sprawy, wraz z decyzją wydaną w dniu [...].09.2017 r. W piśmie procesowym z dnia 30.10.2017r. E. K. podtrzymała skargę, podnosząc, że organ odwoławczy nadal pozostaje w bezczynności ponieważ nie rozpoznano zarzutów z odwołania, i podjęto tylko szczątkowe działania poprzestając na ustaleniach i rozważaniach organu I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 8 i 9 p.p.s.a. sądy administracyjne są uprawnione do rozstrzygania skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt. 1-4 w/wym. art. 3 i w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1 – 3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W myśl art. 149 § 1 p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Zgodnie z § 1a art. 149 p.p.s.a. jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Z kolei § 1b stanowi, że sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1 i 2, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego. Na podstawie § 2 art. 149 sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Skarga wniesiona w tym trybie jest środkiem dyscyplinującym organy administracji publicznej do terminowego załatwiania spraw, mającym na celu wyeliminowanie stanu bezczynności bądź przewlekłości organu i doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie administracyjnej. Warunkiem wniesienia skargi na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania zgodnie z art. 52 § 1 tej ustawy jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Skarżąca dopełnili tego wymogu, składając do organu wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w dniu 4.09.2017 r. Organy administracji zobowiązane są do przestrzegania zasad ogólnych postępowania administracyjnego, a w szczególności powinny działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia (art. 12 § 1 k.p.a.). Realizacji tej zasady służy m.in. przepis art. 35 § 1 k.p.a., który wskazuje, iż organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy, wymagającej przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym – w ciągu miesiąca do dnia otrzymania odwołania (art. 35 § 3 k.p.a.). Do terminów powyższych nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa dla dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu (art. 35 § 5 k.p.a.). Zgodnie zaś z art. 36 § 1 k.p.a. o każdym przypadku niezałatwienia prawy w terminie organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki, wskazując nowy termin załatwienia sprawy oraz pouczając o prawie do wniesienia ponaglenia. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, stwierdzić należy, że po stronie organu wystąpiły przesłanki pozwalające stwierdzić bezczynność, albowiem nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. Ponadto Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] nie zawiadomiło stron w trybie art. 36 k.p.a. o niezałatwieniu sprawy w terminie, i nie wskazano żadnego nowego terminu na załatwienie sprawy. Uznać należy, że w okresie od 22.05.2017.r do dnia wydania decyzji. tj. [...].09.2017 r. organ odwoławczy pozostawał w bezczynności albowiem nie były wykonywane żadne czynności w sprawie. Powyższe fakty prowadzą do uznania, że w sprawie miała miejsce bezczynność. Natomiast w ocenie Sądu nie ma podstaw, aby uznać, stwierdzona bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Odwołanie zostało rozpoznane w terminie 4 miesięcy po nadesłaniu akt do Kolegium, po złożeniu przez Skarżącą wezwania do usunięcia naruszenia prawa polegającego na nierozpatrzeniu w terminie odwołania. Realnie więc, biorąc pod uwagę wskazany w ustawie miesięczny termin na rozpoznanie odwołania, organ pozostawał w bezczynności przez 3 miesiące. Uznając, że bezczynność nie miała rażącego charakteru, Sąd uznał, że brak jest podstaw do nakładania na organ dodatkowej sankcji finansowej w postaci kary grzywny. W tym zakresie skarga została oddalona. W zakresie wniosku o ukaranie dyscyplinarnego pracownika to wskazać należy, że kwesta wymierzania kar dyscyplinarnych pracownikom organów administracji leży poza kompetencjami Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Natomiast w zakresie żądania zobowiązania organu do wydania odpowiedniego aktu w terminie 14 dni od daty doręczenia akt organowi, to postępowanie w tym zakresie należało umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt. 3 p.p.s.a. z uwagi na wydanie decyzji po wniesieniu skargi, a przed wydaniem wyroku w sprawie. W zakresie tego żądania postępowanie stało się bowiem bezprzedmiotowe. Z powyższych względów, na podstawie art. 149 § 1 pkt 3, § 1a i § 2 i, w związku z art. 119 pkt 4 p.p.s.a., w zw. z art. 120 p.p.s.a., sąd orzekł jak w sentencji wyroku. Sąd orzekł o kosztach postępowania na podstawie art. 200 i art. 209 p.p.s.a., na które składają się opłata od skargi (100 zł).