IV SAB/Wa 315/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Sędzia WSA Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu 23 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. na bezczynność Głównego Inspektora Pracy w przedmiocie wydania zaświadczenia postanawia: odrzucić skargę. M. P. pismem z dnia 14 lipca 2016 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Głównego Inspektora Pracy w przedmiocie wydania zaświadczenia o istnieniu w obrocie prawnym interpretacji prawnych, które z mocy prawa tj. ustawy o swobodzie działalności gospodarczej stały się decyzjami. W uzasadnieniu skargi wskazał, iż odmówiono mu wydania żądanego dokumentu i podniósł, że odmowa ta jest nieuzasadniona, gdyż według prawa "(...) powstałe decyzje są prawomocne, niezmienialne i niezaskarżalne(...)". W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Pracy wniósł o odrzucenie skargi, bowiem w niniejszej sprawie skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia w postaci wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 – zwanej dalej "P.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Z art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. wynika natomiast, że kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów lub przewlekłe prowadzenie postępowań, między innymi w sprawach podlegających rozstrzygnięciu w formie decyzji administracyjnej/postanowienia. Stosownie zaś do art. 52 § 1 P.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie, lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 P.p.s.a.). Warunkiem wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność organu administracji publicznej jest uprzednie złożenie zażalenia w trybie art. 37 § 1 k.p.a. Przepis ten stanowi, że na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W przedmiotowej sprawie skarżący złożył skargę na bezczynność Głównego Inspektora Pracy. Mając na uwadze treść wyżej wskazanych przepisów, skarżący przed wniesieniem skargi obowiązany był wezwać organ do usunięcia naruszenia prawa. W sytuacji, gdy ów wymóg nie został spełniony, skarga jako niedopuszczalna podlegać musi odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. Dlatego też mając na uwadze wyżej wskazane okoliczności oraz uznając, że skarżący nie dopełnił rygoru warunkującego dopuszczalność ich skargi, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 P.p.s.a. skargę odrzucił