IV SAB/Wa 320/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Balicka po rozpoznaniu w dniu 12 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. T. na bezczynność Ministra Pracy i Polityki Społecznej w przedmiocie udostępnienia dokumentacji postanawia odrzucić skargę. S. T. wniósł do Sądu skargę na bezczynność Ministra Pracy i Polityki Społecznej w przedmiocie udostępnienia dokumentacji związanej z postępowaniem o wznowienie postępowania w sprawie wydania skarżącemu orzeczenia o niepełnosprawności. Minister Pracy i Polityki Społecznej w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie, względnie oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) dalej "p.p.s.a.", sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn, niż wymienione w punktach 1-5 ww. artykułu, wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Za niedopuszczalną uznaje się skargę, która została wniesiona bez wyczerpania środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich (art. 52 § 1 p.p.s.a.). Stosownie do brzmienia art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Powyższe wyliczenie środków ma charakter przykładowy i należy uznać, że w wypadku skargi na bezczynność środkiem takim będzie zażalenie przewidziane w art. 37 § 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.), dalej "k.p.a." (por. W. Chróścielewski, Wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego, PiP 2004, z. 3, s. 65). Przepis ten stanowi, iż na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a., w przepisach szczególnych, ustalonych w myśl art. 36 k.p.a. lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Przenosząc powyższe na kanwę rozpoznawanej skargi Sąd stwierdził, że S. T. przed wniesieniem skargi na bezczynność Ministra Pracy i Polityki Społecznej w przedmiocie udostępnienia dokumentacji nie wyczerpał środków zaskarżenia jakie mu przysługiwały w postępowaniu administracyjnym, tj. nie wezwał organu do usunięcia naruszenia prawa stosownie do treści art. 37 k.p.a. W świetle powyższego Sąd uznał, że skoro skarżący nie spełnił warunku formalnego wniesienia skargi, to wniesiona skarga do sądu administracyjnego na bezczynność organu jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 2 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.