IV SAB/Wa 322/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący - sędzia WSA Łukasz Krzycki (spr.), Sędziowie sędzia WSA Iwona Owsińska-Gwiazda, sędzia WSA Renata Nawrot, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 7 października 2015 r. sprawy ze skargi K. w T. na bezczynność Starosty P. w przedmiocie wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków 1. zobowiązuje Starostę P. do rozpatrzenia wniosku K. w T. z dnia 10 sierpnia 2011 r. w przedmiocie wprowadzenia zmiany w ewidencji gruntów i budynków dotyczącej działki ew. nr [...] z obrębu [...] miasto T. w terminie jednego miesiąca od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność Starosty P. w rozpatrzeniu powyższego wniosku nie miała charakteru rażącego. K. w T. wniosło skargę, zarzucając Staroście P. bezczynność przy rozpatrywaniu jego wniosku z 10 sierpnia 2011 r. w przedmiocie wprowadzenia zmiany w ewidencji gruntów i budynków, dotyczącej działki ew. nr [...]. Uzasadniając skargę, przywołano wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 11 września 2013 r. (sygn. akt SA/Wa 1010/13), który uprawomocnił się 9 listopada 2013 r. podnosząc, że do dnia wniesienia skargi nie zmieniono w ewidencji gruntów i budynków, wpisu dotyczącego działki ew. nr [...], będącej własnością Strony skarżącej. Zdaniem skarżacego wyrok ten nakazywał zmianę wpisu z użytku "droga" na użytek "działka" i do tej pory, pomimo podejmowanych licznych ustnych i pisemnych interwencji, zmiana wpisu nie nastąpiła. Skarżący wnioskował o "podjęcie interwencji przez Wysoki Sąd". W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie. Wskazano, co następuje: - Wojewódzki Sąd Administracyjny prawomocnym wyrokiem o sygn. akt IV SA/Wa 1010/13 uchylił zaskarżoną wcześniej decyzję w części utrzymującej w mocy orzeczenie Starosty P. z [...] stycznia 2013 r. co do użytku "dr" na działce ew. nr [...] oraz decyzję Starosty P. z [...] stycznia 2013 r. w części dotyczącej działki ew. nr [...] ze względu na nieuprawnione połączenie różnych trybów postępowania - modernizacji ewidencji gruntów i budynków i bieżącej aktualizacji operatu ewidencyjnego, - w toku dalszego postępowania nie przedłożono niezbędnej dokumentacji: wykazu zmian gruntowych, w celu stwierdzenia zasadności w zakresie wnioskowanej zmiany użytku, występującego na działce nr [...]; w związku z tym organ uznał, że - wykazany na działce użytek gruntowy "dr" - został określony prawidłowo; zgodnie z uchwałą Rady Gminy z [...] lutego 1996 r. działka stanowi część ul. [...].; ponadto użytek "dr" potwierdzają dane archiwalne - mapa dołączona do Księgi Wieczystej Nr [...], mapa wykonana dla celów sądowych pod nr [...] (por. dokumenty do akt [...], Sąd Rejonowy w G.), - obecnie toczy się przed sądem powszechnym postępowanie z wniosku Strony skarżącej o zasiedzenie przedmiotowej nieruchomości (sprawa w Sądzie Rejonowym w G. pod sygn. akt [...]); aktualnie Skarżący nie posiada tytułu prawnego do przedmiotowej nieruchomości, - w toku prowadzonego postępowania administracyjnego stwierdzono braki w wykazie zmian danych ewidencyjnych, dotyczące budynku położonego na wskazanej nieruchomości; wykaz został uzupełniony przez geodetę uprawnionego 4 maja 2015 r., - aby spełnić oczekiwania Skarżącego organ administracji ma obowiązek w pierwszej kolejności ustalić prawidłowy stan faktyczny; do zadań starosty, związanych z prowadzeniem ewidencji, należy utrzymanie operatu ewidencyjnego w stanie aktualności - zgodności z dostępnymi dla organu dokumentami i materiałami źródłowymi, - organ podjął szereg czynności w celu ustalenia rodzaju użytku wskazanych gruntów; wskazano na pismo z 6 maja 2015 r. wysłane do Urzędu Miejskiego w T. (k. 327), protokół z 6 lutego 2015 r. (k. 317), odpowiedź [...] z 16 grudnia 2014 r. (k. 313), pismo z 20 listopada 2014 r. (k. 303), pismo z 27 października 2014 r. (k. 277), pismo z 20 października 2014 r. (k. 275), pismo z 17 października 2014 r. (k. 273), - 2 czerwca 2015 r. wpłynęło do Starostwa Powiatowego w P. pismo Burmistrza T. z informacją, że działka ew. nr [...] jest zaliczona do kategorii dróg publicznych, w rozumieniu art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz.U. z 2015 r. poz. 460); ul. [...], w tym działka ew. nr [...], jest ulicą urządzoną o nawierzchni asfaltowej wraz z uzbrojeniem; o powyższym została poinformowana Strona skarżąca podczas zapoznawania się z aktami sprawy (19 czerwca 2015 r.), jak również w decyzji Starosty P. z [...] czerwca 2015 r. (nr [...]), - mając powyższe na uwadze, organ w sposób prawidłowy prowadził postępowanie, w tym nie ma podstaw do uznania, że nastąpiła jego bezczynność; skomplikowany charakter sprawy oraz konieczność uzyskania informacji od innych organów administracji publicznej wpłynęło na czas załatwienia sprawy; na dzień dzisiejszy konieczne jest przeanalizowanie w całości materiału dowodowego oraz rozważenie zawieszenia postępowania do czasu ustalenia właściciela nieruchomości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Bezczynność organu administracji publicznej, w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), ma miejsce, gdy w prawnie ustalonym terminie organ administracji nie podejmuje czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie kończy go wydaniem w terminie stosownego aktu, lub nie podjął wymaganej czynności. Dla skuteczności skargi nie ma znaczenia, z jakich powodów określony akt nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, a w szczególności czy przewlekłe prowadzenie postępowania zostało spowodowane zawinioną lub niezawinioną opieszałością organu w ich podjęciu lub dokonaniu (patrz: T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, str. 86). Skarga może być wniesiona po upływie terminu przewidzianego do załatwienia sprawy, po wyczerpaniu środków zaskarżenia – zażalenie na przewlekłość albo wniosek o usunięcie naruszenia prawa, w myśl art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.), zwanej dalej "K.p.a.". W rozpoznawanym przypadku czyniło zadość temu wymaganiu zażalenie, rozpatrzone postanowieniem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z [...] października 2014 r. Przepisy nie zakreślą wymaganego minimalnego bądź maksymalnego okresu pomiędzy wykorzystaniem środków, wskazanych w art. 37 § 1 K.p.a. w zw. z art. 52 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi a wniesieniem skargi. Stosownie do art. 35 § 3 K.p.a., załatwienie sprawy, wymagającej postępowania wyjaśniającego, powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. O każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie, określonym w art. 35 K.p.a., organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy (art. 36 K.p.a.). Stosowny wniosek z 10 sierpnia 2011 r. był uprzednio przedmiotem rozpatrywania przez organ I. instancji. Ostateczne rozstrzygnięcie w sprawie zostało uchylone wyrokiem o sygn. akt IV SA/Wa 1010/13. W rozpoznawanej obecnie sprawie o bezczynność przedmiotem oceny może być jedynie działanie organu po wydaniu wskazanego orzeczenia. Jak wynika z akt, zostało one doręczone do organu I. instancji przez organ odwoławczy dopiero 3 listopada 2014 r., (zresztą wobec prośby tego organu). Trafne są niemniej zarzuty dotyczące występowania bezczynności w sprawie w okresie od dnia otrzymania ostatecznego wyroku o sygn. akt IV SA/Wa 1010/13, którym uchylono uprzednie orzeczenia w sprawie (3 listopada 2014 r.), do 6 maja 2015 r. kiedy to organ I. instancji podjął pierwsze czynności w przedmiocie rozpatrzenia wniosku Strony skarżącej, w zakresie, w jakim dotyczył on zmiany rodzaju użytku dr. Natomiast przywoływane w skardze czynności organu (kierowanie pism itp.), poza pismem z 6 maja 2015 r., były związane z innymi żądaniami Strony skarżącej (kwestia wprowadzenia do ewidencji budynku). Okoliczność jednak, że organ procedował jednocześnie w przedmiocie innych wniosków Strony (kończąc to wydaniem decyzji z [...] czerwca 2015 r.) wyłącza kwalifikację bezczynności, jako mającej miejsce z rażącym naruszaniem prawa. W niniejszym postępowaniu przed Sądem, dopuszczalna była ocena działania organu w toku postępowania, pomimo że na dzień wyrokowania nie pozostawał on już w bezczynności w znaczeniu nie podejmowania żadnych działań w sprawie (patrz wskazane w skardze czynności podjęte w celu wyjaśnienia okoliczności faktycznych sprawy). W ukształtowanej praktyce orzeczniczej dopuszczalne byłoby dokonanie takiej oceny – co do okresu poprzedniego - nawet w przypadku gdyby organ zakończył już dane postepowanie, wydając ostateczne orzeczenie w sprawie. Nie mogą zostać ocenione na danym etapie sformułowane w odpowiedzi na skargę argumenty, przemawiające - zdaniem organu - przeciwko wprowadzeniu zmiany, czy też kwestie interesu prawnego Strony skarżącej dla formułowania żądania. Kwestie te muszą zostać ocenione przez organ administracji i powinna ona przybrać stosowną formę procesową (decyzji czy ewentualnie postanowienia). Nie rozpatrzenie sprawy w terminach wskazanych w K.p.a. skutkuje potrzebą uwzględnienia skargi i zobowiązania organu do wydania orzeczenia w sprawie. Z powyższych względów, na podstawie art. 149 §. 1 pkt 1 i §. 1a ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji wyroku. ----------------------- 6