IV SAB/Wa 325/17

Dnia 13 kwietnia 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Aneta Dąbrowska, po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2018 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. na bezczynność Wójta Gminy L. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić ze Skarbu Państwa (kasa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie) skarżącej M. M. kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi. W piśmie z dnia 9 października 2017 roku M. M. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Wójta Gminy L. w rozpatrzeniu wniosku skarżącej z dnia [...] września 2016 roku o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku gospodarczo – składowego z chlewnią do 40 DJP wraz z infrastrukturą towarzyszącą na działce nr [...] położonej w miejscowości K., obręb K., gmina L.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016; poz. 718 ze zm.) – dalej p.p.s.a. stanowi, że skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka; przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. W myśl art. 53 § 2b skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Z powołanych regulacji wynika zatem, że wyczerpanie stosownych środków zaskarżenia jest podstawową przesłanką dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego. W przypadku skargi na bezczynność organu administracji publicznej, wyczerpanie środków zaskarżenia następuje poprzez wniesienie środka przewidzianego w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2017, poz. 1257 ze zm.) – dalej k.p.a. W tym miejscu należy wskazać, że na mocy art. 16 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 2017, poz. 935) do postępowań administracyjnych wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia niniejszej ustawy ostateczną decyzją lub postanowieniem stosuje się przepisy ustawy w brzmieniu dotychczasowym. Z uwagi na wszczęcie postępowania administracyjnego i jego niezakończenie decyzją ostateczną przed dniem 1 czerwca 2017r. w jego toku znajduje zastosowanie art. 37 § 1 w brzmieniu sprzed 1 czerwca 2017r. Zgodnie z tym przepisem, na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a., w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 k.p.a. stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Ze zgromadzonego w sprawie materiału wynika, że przed wniesieniem skargi do Sądu na bezczynność Wójta Gminy L. w rozpatrzeniu wniosku skarżącej o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku gospodarczo – składowego z chlewnią do 40 DJP wraz z infrastrukturą towarzyszącą na działce nr [...] położonej w miejscowości K., obręb K., gmina L. skarżąca nie wyczerpał trybu przewidzianego w art. 37 § 1 k.p.a., gdyż nie wniosła stosownego zażalenia do organu wyższego stopnia przed wniesieniem skargi do Sądu. Niezłożenie takiego zażalenia z odpowiednim wyprzedzeniem ewentualnego wniesienia skargi, a więc z co najmniej trzydziestodniowym wyprzedzeniem, wynikającym z terminów załatwiania spraw przez organy administracji publicznej, zakreślonych w art. 35 k.p.a., stanowi brak formalny skargi, skutkujący jej odrzuceniem (zob. postanowienie NSA z dnia 17 października 1997r., IV SAB 31/97, OSP 1998, z. 10, poz. 185, z glosą B. Adamiak, Lex nr 33884), albowiem dopóki stronie przysługuje prawo wniesienia do organu jakiegokolwiek środka prawnego, dopóty wniesienie skargi do sądu administracyjnego jako przedwczesne jest niedopuszczalne, gdyż postępowanie sądowoadministracyjne nie może zostać uruchomione, jeżeli nie zostały wykorzystane środki weryfikacji kwestionowanych działań, dostępne podmiotowi w postępowaniu administracyjnym, który chce uruchomić postępowanie sądowoadministracyjne. Istotą i celem takiego środka jest bowiem stworzenie dodatkowych możliwości autorewizji własnego działania przez ten organ, który nie podejmuje działań w toku postępowania administracyjnego i to tylko w związku z zagrożeniem wniesienia skargi do sądu, a takiej dodatkowej możliwości weryfikacji własnego działania w niniejszej sprawie organ został pozbawiony. Z akt postępowania administracyjnego jednoznacznie wynika, że dopiero w dniu 30 października 2017 roku, a zatem po wniesieniu skargi na bezczynność organu administracji publicznej, skarżąca wniosła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. zażalenie na niezałatwienia przez Wójta Gminy L. wniosku o ustalenie warunków zabudowy dla planowanej inwestycji w terminie określonym w art. 35 k.p.a. Zażalenie do organu wyższego stopnia powinno bezpośrednio poprzedzać skargę do sądu. Tym samym złożenie zażalenia do organu wyższego stopnia po wniesieniu skargi nie czyni zadość wymaganiom wynikającym z wyżej powołanych przepisów. Wobec niewyczerpania przez skarżącą środka zaskarżenia, jaki służył jej w postępowaniu administracyjnym przed organem wskazanym w sprawie, Sąd orzekł jak w punkcie 1 sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 i 2 i art. 52b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. O zwrocie wpisu Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy (pkt 2 sentencji postanowienia).