IV SAB/Wa 33/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Joanna Dziedzic-Bukowska po rozpoznaniu w dniu 10 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokat I. S. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi T. Z. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie zameldowania postanawia: - odmówić przyznania wynagrodzenia za zastępstwo prawne. W dniu 19 kwietnia 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął wniosek T. Z. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata (radcy prawnego). Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 16 maja 2013 r. przyznano stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, o którego wyznaczenie zwrócono się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W.. W piśmie z dnia 5 czerwca 2013 r. Okręgowa Rada Adwokacka w W. poinformowała o wyznaczeniu dla skarżącego pełnomocnika z urzędu w osobie adwokat I. S.. W dniu 18 czerwca 2013 r. działający z substytucji wyznaczonego w sprawie pełnomocnika - aplikant adwokacki T. S. przeglądał akta sprawy w czytelni Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Postanowieniem z dnia 27 czerwca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie umorzył postępowanie w niniejszej sprawie, stwierdzając, że wobec wydania przez Prezydenta W. decyzji z dnia [...] lutego 2013 r. stało się ono bezprzedmiotowe. W dniu 8 lipca 2013 r. adwokat I. S. złożyła wniosek o przyznanie kosztów reprezentacji, oświadczając, że nie zostały one uiszczone w całości, ani w części. Stwierdzono, co następuje: Wniosek adwokat I. S. nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej również jako P.p.s.a., wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Wynagrodzenie pełnomocnika wyznaczonego przez właściwy organ samorządu zawodowego przysługuje za nieopłaconą pomoc prawną. Dla pozytywnego rozstrzygnięcia o wniosku pełnomocnika, po pierwsze zatem pomoc ta musi zostać rzeczywiście udzielona, a po drugie musi pozostawać nieopłacona. Za każdym więc razem, gdy rozpoznaniu podlega wniosek wyznaczonego pełnomocnika o przyznanie kosztów zastępstwa prawnego wykonanego na zasadzie prawa pomocy, konieczne jest w pierwszej kolejności ustalenie, czy pełnomocnik ten w istocie udzielił pomocy prawnej. Tylko w przypadku pozytywnej odpowiedzi na tak postawione pytanie, dopuszczalne jest obciążenie Skarbu Państwa wypłatą wynagrodzenia na rzecz pełnomocnika. Powyższe stanowisko jest utrwalone w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, w którym wskazuje się również na powinność wykazania przez pełnomocnika, że pomoc prawna przybrała realny wymiar (zob. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 grudnia 2004 r. sygn. akt OZ 720/04. ONSAiWSA 2005 nr 5, poz. 93; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 kwietnia 2012 r. sygn. akt II OZ 212/12. Niepublikowane. Dostępne: www.nsa.gov.pl, LEX nr 1138258; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 października 2007 r. sygn. akt II FZ 515/07. Niepublikowane. Dostępne: www.nsa.gov.pl, LEX nr 1011762). We wniosku z dnia 8 lipca 2013 r. pełnomocnik nie określiła jakiego rodzaju pomocy prawnej udzieliła skarżącemu. W czasie od wyznaczenia jej przez Okręgową Radę Adwokacką do dnia umorzenia postępowania w niniejszej sprawie nie podjęła ona w imieniu strony żadnych czynności procesowych; nie złożyła w jego imieniu żadnego pisma procesowego. Z powyższego wynika, że w postępowaniu przed sądem administracyjnym wyznaczona pełnomocnik nie podjęła czynności, które można by uznać za faktyczne udzielenie skarżącemu pomocy prawnej. Za udzielenie takiej pomocy nie może być bynajmniej uznanie samo przejrzenie akt sprawy w czytelni Sądu, bez podjęcia dalszych czynności procesowych. Zapoznanie się z aktami sprawy stanowi jedynie czynność poprzedzającą faktyczne udzielenie stronie pomocy prawnej, która na tym etapie postępowania zasadniczo powinna łączyć się z wyrażeniem przez pełnomocnika oceny legalności działania, bądź zaniechania organu administracji publicznej. Z przedstawionych względów, na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a., należało orzec jak w postanowieniu.