IV SAB/Wa 330/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodnicząca Sędzia del. SO Aleksandra Westra po rozpoznaniu 28 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym skargi A. P. na przewlekłość Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o wydanie orzeczenia o stopniu niepełnosprawności postanawia - odrzucić skargę - Skarżąca, opierając się o treść art. 2 ust. 1, art. 3 ust. 4 oraz art. 12 ust. 4 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. 2004 Nr 179 poz. 1843 ze zm.), wniosła skargę na przewlekłe postępowanie Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w [...] dotyczące rozpoznania jej wniosku o wydanie orzeczenia o stopniu niepełnosprawności. Organ administracji w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie z uwagi na niewyczerpanie środków prawnych służących przeciwdziałaniu przewlekłości organu administracji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Każde merytoryczne rozpatrzenie skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy skarga spełnia wymogi formalne i została złożona w przewidzianym w prawie trybie i terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do jej odrzucenia. W ocenie Sądu, skarga nie jest dopuszczalna. W pierwszej kolejności, odnosząc się do żądań skarżącej należy wskazać, że oparła je on o niewłaściwą podstawę prawną, albowiem powołana ustawa o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki nie ma zastosowania do postępowań prowadzonych przez organy administracji. Zgodnie bowiem z treścią art. 1 pow. ustawy, reguluje ona zasady i tryb wnoszenia oraz rozpoznawania skargi strony, której prawo do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki zostało naruszone na skutek działania lub bezczynności sądu lub prokuratora prowadzącego lub nadzorującego postępowanie przygotowawcze. Na mocy ustępu drugiego przepisy ustawy stosuje się odpowiednio, gdy na skutek działania lub bezczynności sądu albo komornika sądowego doszło do naruszenia prawa strony do przeprowadzenia i zakończenia bez nieuzasadnionej zwłoki sprawy egzekucyjnej lub innej sprawy dotyczącej wykonania orzeczenia sądowego. Skarżąca przedmiotem swojej skargi uczyniła zaś przewlekłe postępowanie organu administracji, jakim jest Powiatowy Zespół ds. Orzekania o Niepełnosprawności, a nie sądu, prokuratora lub komornika sądowego. Stąd żądanie zasądzenia kwoty 20000 (dwudziestu tysięcy) złotych nie jest w niniejszym postępowaniu możliwe do rozpatrzenia. Przechodząc do kwestii dopuszczalności złożonej skargi, zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwana dalej p.p.s.a., skargę do sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W niniejszej sprawie, wobec zarzutu przewlekłości Powiatowego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności w prowadzeniu postępowania, skarżącej przysługiwały środki przewidziane w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2017 poz. 1257 ze zm.; dalej: k.p.a.) tj. zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu, wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Natomiast po wejściu w życie 1 czerwca 2017 ustawy z 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 poz. 935 z 12 maja 2017 r.), zgodnie z nowym brzmieniem art. 37 § 1 k.p.a. skarżącej przysługiwał środek w postaci ponaglenia. Wskazane wyżej środki prawne stanowią środki zaskarżenia, w rozumieniu art. 52 § 2 p.p.s.a., a więc dopiero po ich wyczerpaniu skarżąca mogła skutecznie wnieść skargę do sądu administracyjnego. Tymczasem z akt niniejszej sprawy nie wynika, aby skarżąca wniosła ponaglenie, bądź skorzystała z innego przewidzianego prawem środka przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wobec powyższego nie można uznać, że wyczerpane zostały środki odwoławcze w postępowaniu, w konsekwencji czego skarga podlega odrzuceniu. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd działając w oparciu o przepisy art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. postanowił jak w pkt 1 sentencji.