IV SAB/Wa 335/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Piotr Korzeniowski, Sędziowie sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj, sędzia WSA Jakub Linkowski (spr.), Protokolant ref. staż. Paweł Smulski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 listopada 2015 r. sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej "[...]" z siedzibą w [...] na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku 1. umarza postępowanie w przedmiocie zobowiązania Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] do rozpoznania wniosku w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji; 2. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz skarżącej Wspólnoty Mieszkaniowej "[...]" z siedzibą w [...] kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z dnia 22 czerwca 2015 r. - profesjonalny pełnomocnik działający w imieniu Wspólnoty Mieszkaniowej "[...]" z siedzibą w W., wniósł skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], polegającą na nierozpoznaniu wniosku z dnia [...] listopada 2014r. dotyczącego stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta W. z dnia [...] kwietnia 2014r. ustalającej warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynków mieszkalnych w rejonie ul. C. w W. Skarżący wnieśli o 1) zobowiązanie organu do wydania decyzji w terminie 30 dni, od dnia doręczenia wyroku wraz z aktami sprawy 2) stwierdzenie, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, 3) wymierzenie Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w [...] grzywny w wysokości 10 000 zł, 4) zasądzenie od organu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi wskazano, że pismem z dnia [...] listopada 2014r. pełnomocnik Wspólnoty Mieszkaniowej "[...]" wystąpił do Kolegium Odwoławczego z wnioskiem o stwierdzenie nieważności ww. decyzji Prezydenta W. z dnia [...] kwietnia 2014r. ustalającej warunki zabudowy. Strona skarżąca podała, że organ nadzoru dysponował aktami sprawy od 12 listopada 2014r. i od tego czasu nie powiadomił stron postępowania o przyczynach zwłoki i nie wyznaczył nowego terminu załatwienia sprawy. Wobec bierności organu, skierowano do SKO wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Do czasu wniesienia skargi na bezczynność organ nie ustosunkował się jednak do wezwania i nie zakończył postępowania. W skardze podkreślono, że od chwili złożenia wniosku minęło 7 miesięcy i sprawa nie została załatwiona, zaś organ nie prowadził postępowania zgodnie z terminami określonymi w kodeksie postępowania administracyjnego. Skarżąca Wspólnota Mieszkaniowa zarzuciła Kolegium Odwoławczemu naruszenie art. 35 § 1 i 3 k.p.a. poprzez przewlekłe prowadzenie postępowania i niezałatwienie sprawy w terminie. Wskazano, że w sprawie zachodzi oczywista bezczynność organu. Strona skarżąca podkreśliła, że skarga jest całkowicie zasadna i powinna zostać uwzględniona, co może skłonić organ do wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] podało, że postępowanie w przedmiotowej sprawie zostało zakończone przez wydanie w dniu [...] lipca 2015r. decyzji nr [...], którą po rozpoznaniu wniosku Wspólnoty Mieszkaniowej "[...]" odmówiono stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta W. z dnia [...] kwietnia 2014r. ustalającej warunki zabudowy. Kolegium wskazało, że akta sprawy zostały przekazane przez Prezydenta W. do organu nadzoru w 30 grudnia 2014r. Następnie w kwietniu 2015r. zawiadomiono strony o toczącym się postępowaniu oraz wyznaczono stronom 14 dniowy termin do wypowiedzenia się w sprawie, W maju i czerwcu 2015r. strony postępowania składały pisma wyjaśniające, zaś w dniu [...] lipca 2015r. Kolegium wydało decyzję w sprawie. Podano, iż Kolegium nie pozostawało w bezczynności, bowiem podejmowało czynności mające na celu ustalenie stanu faktycznego sprawy i umożliwienie wszystkim stronom ( a nie tylko wnioskodawcy) zapoznanie się z aktami sprawy. Organ wskazał na obowiązek zebrania i rozważenia całokształtu materiału dowodowego. Z uwagi na fakt, że sprawa została już zakończona organ wniósł o oddalenie skargi. Po rozpoznaniu sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie należy wskazać, że skarga w rozpoznawanej sprawie została wniesiona po wcześniejszym wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa polegającego na bezczynności organu i przewlekłym prowadzeniu postępowania. Zgodnie z treścią art. 1 i art 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej poprzez rozpoznawanie skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. W orzecznictwie podkreśla się, że z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia w każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art 35 k.p.a., jeżeli nie dopełnił on czynności określonych w art. 36 k.p.a. Stosownie do treści art. 35 § 1 k.p.a. organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od daty wszczęcia postępowania (art. 35 § 3 k.p.a.). W myśl art. 36 § 1 k.p.a. o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w ustawowym terminie określonym w art. 35 k.p.a. organ administracji publicznej obowiązany jest zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. Ten sam obowiązek ciąży na organie administracji publicznej również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu (art. 36 § 2 k.p.a.). Nie ulega wątpliwości, że w przedmiotowej sprawie organ nadzoru nie wydał w ustawowym terminie decyzji w prowadzonym postępowaniu. Skargę na bezczynność wniosła strona tego postępowania wskazując, że organ pozostawał w bezczynności. Zgodnie z treścią art. 149 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zobowiązuje organ administracji do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Z przepisu tego wynika, że wydanie przez organ decyzji lub innego aktu przed rozpatrzeniem przez Sąd skargi na bezczynność wyłącza możliwość jej uwzględnienia. W takiej sytuacji postępowanie sądowo-administracyjne w sprawie bezczynności staje się bezprzedmiotowe. W niniejszej sprawie, swoją decyzją z dnia [...] lipca 2015r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] rozpoznało wniosek skarżącej dotyczący stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta W. z dnia [...] kwietnia 2014r. ustalającej warunki zabudowy. Wydanie przez organ powyższego orzeczenia wyłącza możliwość uwzględnienia przez Sąd skargi na bezczynność również wówczas, gdy skarżący nie zgadza się z treścią wydanej decyzji. Skoro decyzja organu została wydana przed rozpoznaniem skargi przez Sąd, uznać należy, że organ załatwił sprawę, zaś postępowanie sądowe w przedmiocie bezczynności stało się bezprzedmiotowe. Z tych też względów na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. należało w niniejszej sprawie umorzyć postępowanie sądowe w zakresie dotyczącym zobowiązania organu do wydania aktu, albowiem wobec wydania już tego aktu, postępowanie w tym zakresie stało się bezprzedmiotowe. Sąd rozpoznając niniejszą skargę nie uznał także, że zaistniała w sprawie bezczynność organu administracji miała charakter rażącego naruszenia prawa - bowiem organ nadzoru podejmował w sprawie czynności mające na celu ustalenie stanu faktycznego. Umożliwił także stronom postępowania ustosunkowanie się do zgromadzonego materiału dowodowego. W tej sytuacji oceniając stopień naruszenia prawa w świetle art. 149 § 1a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd uznał, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. W związku z powyższym Sąd nie orzekł o wymierzeniu organowi grzywny, uznał natomiast, że należy zasądzić na rzecz strony skarżącej koszty postępowania sądowego. W tych okolicznościach, Sąd na podstawie art. 149 § 1, art. 161 § 1 pkt 3 oraz art. 200 i art. 201 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz.270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.