IV SAB/Wa 34/16

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Warszawie Karolina Kisielewicz-Malec po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata J. G. o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej w postępowaniu przed sądem drugiej instancji w sprawie ze skargi M. P. na bezczynność Dyrektora Aresztu Śledczego [...] w przedmiocie respektowania zaleceń lekarskich postanawia: - przyznać adwokatowi J. G. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: 1) tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu kwotę 180 zł. (sto osiemdziesiąt złotych), powiększoną o kwotę 41,40 zł. (czterdzieści jeden złotych 40/100) tytułem podatku od towarów i usług (41,40 zł.), 2) tytułem zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków kwotę 8,40 zł (osiem złotych 40/100), c) oddalić wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej w pozostałym zakresie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 17 maja 2016 r. sygn. akt IV SAB/Wa 34/16 odrzucił skargę M. P. adwokata w sprawie ze skargi na bezczynność Dyrektora Aresztu Śledczego [...] w przedmiocie respektowania zaleceń lekarskich. Referendarz sądowy postanowieniem z dnia 28 czerwca 2016 r. ustanowił dla skarżącego adwokata z urzędu. W wykonaniu tego postanowienia Okręgowa Rada Adwokacka w [...] pełnomocnikiem skarżącego wyznaczyła adw. J. G. (pismo z 11 sierpnia 2016 r.). Wyznaczony pełnomocnik w piśmie z dnia 30 sierpnia 2016 r. złożył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w tej sprawie. Ponadto wniósł o zasadzenie kosztów zastępstwa adwokackiego w wysokości 150% stawki minimalnej, z uwagi na zaangażowanie oraz nakład pracy w tej sprawie oraz o zwrot poniesionych wydatków (3 x 4,20 zł.) za przesłanie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej do: Sądu, skarżącego oraz ORA. Mając powyższe na uwadze, należało zważyć, co następuje. Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), wyznaczony pełnomocnik otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 461), mającym zastosowanie w niniejszej sprawie na podstawie § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r. poz. 1714) w zw. z § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801), stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego - 240 zł. Stosownie zaś do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia, w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stawka minimalna wynosi 50 % wskazanej wyżej kwoty, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam radca prawny – 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W niniejszej sprawie, w ramach pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu przed sądem administracyjnym drugiej instancji wykonane zostały czynności, o których mowa w powołanym § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia. Wyznaczony przez Okręgową Radę Adwokacką w [...] adwokat powinien zatem otrzymać wynagrodzenie według stawki określonej w tym przepisie. Ponieważ nie prowadził on sprawy przed wydaniem orzeczenia przez Sąd pierwszej instancji, opłata wynosi 75% stawki minimalnej określonej w tym przepisie (180 zł.) Referendarz sądowy, uwzględniając zarówno niezbędny nakład pracy adwokata, jak i charakter sprawy oraz wkład pracy w przyczynienie się pełnomocnika do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia, nie znalazł podstaw do podwyższenia opłaty ponad stawkę minimalną. Jakkolwiek adwokat J. G. stwierdził, że za przyznaniem mu wynagrodzenia w wysokości 150% stawki minimalnej przemawiać ma skomplikowany charakter sprawy, jego zaangażowanie i niezbędny nakład pracy, to nie wskazał, na czym miała polegać jego ponadprzeciętna aktywność w tej sprawie. Mając powyższe na uwadze, nie można uznać, że skala aktywności wyznaczonego pełnomocnika miała ponadprzeciętny charakter, bądź że sprawa miała szczególnie skomplikowany charakter. Z pewnością nie byłoby uprawnione twierdzenie, że o szczególnie skomplikowanym charakterze decydował sam w sobie przedmiot sprawy – bezczynność Dyrektora Aresztu Śledczego w respektowaniu zaleceń lekarskich dla skarżącego. Reasumując, wyznaczonemu pełnomocnikowi należało zatem przyznać wynagrodzenie w wysokości 180 zł. Z kolei tytułem niezbędnych i udokumentowanych wydatków należało zwrócić wyznaczonemu pełnomocnikowi koszty opłaty pocztowej poniesionej w związku ze złożeniem do Sądu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej (4,20 zł.). Opłaty za przesłanie do skarżącego oraz do korporacji zawodowej odpisu tej opinii: po pierwsze - nie zostały udokumentowana, po drugie - nie są wydatkami niezbędnym do udzielania skarżącemu pomocy prawnej. Z przepisu art. 177 § 4 p.p.s.a. wynika bowiem, że to Sąd przesyła skarżącemu odpis opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Biorąc powyższe pod uwagę, na podstawie art. 250 § 1 i art. 250 § 2 pkt 8 powołanej ustawy, orzeczono jak w sentencji.