IV SAB/Wa 346/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Golat po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. D. na bezczynność Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego w przedmiocie udostępnienia akt operacyjnych postanawia: odrzucić skargę. Z. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego w udostępnieniu akt operacyjnych sporządzonych do spraw karnych prowadzonych przez: Sąd Rejonowy w [...] o sygn. akt [...], postępowanie przygotowawczego [...] Prokuratury Rejonowej [...] w [...]; Prokuraturę Rejonową [...] i [...] w [...] o sygn. akt 7 Ds. [...] zakończonej prawomocnie przez Sąd Rejonowy w [...]; Prokuraturę Rejonową [...] w [...] sygn. akt [...] zakończonej prawomocnie przez Sąd Rejonowy w [...] sygn. akt [...]; Prokuraturę Rejonową [...] w [...] w sprawie o sygn. akt [...] zakończonej prawomocnie przez Sąd Rejonowy w [...] w sprawie o sygn. akt [...]; Prokuraturę Rejonową w [...] w sprawie o sygn. akt [...]; Prokuraturę Rejonową [...] i [...] w [...] sygn. akt [...]; Prokuraturę Rejonową w [...] o sygn. akt [...]; Prokuraturę Okręgową w [...] w sprawie o sygn. akt [...] zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w [...] sygn. akt [...]; Prokuraturę Rejonową [...] w [...] w sprawach sygn. akt [...], [...], [...]; Prokuraturę Rejonową [...] w [...] w sprawach o sygn. akt [...], [...]. Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego w odpowiedzi na skargę wniósł o odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2017, poz. 1369 ze zm.) - dalej zwanej jako: "p.p.s.a.". Postanowieniem z dnia 13 września 2017 r. sygn. akt III SAB/Gd 40/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uznał się niewłaściwym i przekazał sprawę do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie wskazać należy, iż kwestia dopuszczalności skargi na bezczynność zarówno Komendanta Stołecznego Policji, Komendanta Głównego Policji czy też Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego w przedmiocie udostępnienia akt operacyjnych była badana przez sądy administracyjne: np. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 grudnia 2011 r. sygn. akt VII SAB/Wa 211/11, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 11 października 2017 r. sygn. akt II SAB/Go 63/17, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 października 2017 r. sygn. akt IV SAB/Wa 292/17. We wszystkich z wyżej wymienionych postanowień wojewódzkie sądy administracyjne uznawały skargę na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia akt operacyjnych za niedopuszczalną. Sądy administracyjne zgodnie z art. 1 i 2 p.p.s.a. są powołane wyłącznie do rozpoznawania spraw sądowoadministracyjnych, tj. spraw z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz innych przewidzianych ustawami szczególnymi. Stosownie do treści art. 3 § 2 p.p.s.a sądy administracyjne sprawują kontrolę nad działalnością administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996, 1579 i 2138 oraz z 2017 r. poz. 935), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201, 648, 768 i 935), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947 ze zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają również w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (art. 3 § 2a p.p.s.a.). Stosownie do art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Dopuszczalność skargi na bezczynność organu administracji publicznej występuje wówczas, gdy organ zwleka z wydaniem decyzji, postanowienia albo aktu lub dokonaniem czynności dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, a sprawa ma charakter sprawy z zakresu administracji publicznej. Zatem warunkiem dopuszczalności skargi na bezczynność jest przede wszystkim wystąpienie podstawy prawnej do określonego zachowania się organu wobec żądania strony, zaś kontrola sądu sprowadza się do sprawdzenia czy sprawa podlega załatwieniu przez organ w drodze aktu administracyjnego lub czynności z zakresu administracji publicznej. Nadto skarga na bezczynność organu ma zasadniczo dyscyplinować organ administracji publicznej do wydania indywidualnego aktu administracyjnego kończącego sprawę, otwierając drogę sądowoadministracyjną przez możliwość wniesienia skargi na ten indywidualny akt. Wobec powyższego należy ustalić, czy Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego zobowiązany był do wydania w niniejszej sprawie decyzji administracyjnej, postanowienia na które służy zażalenia, kończącego postępowanie albo rozstrzygającego sprawę co do istoty lub też innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Zdaniem Sądu, Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego nie był i nie jest zobowiązany do wydania władczego rozstrzygnięcia administracyjnego w zakresie wniosku złożonego przez skarżącego ani wydania aktu lub dokonania czynności o jakich mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Powyższe oznacza, że skarga w niniejszej sprawie dotyczy działań organu, które nie podlegają kontroli sądów administracyjnych. W świetle art. 39 ust. 3 ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu (Dz. U. z 2017, poz. 1920 r.) udzielanie informacji o osobie jest zakazane, o ile informacje te zostały uzyskane w wyniku prowadzonych czynności operacyjno-rozpoznawczych. W niniejszej sprawie nie ma zastosowania art. 3 § 2 pkt 9 p.p.s.a., gdyż regulacja ta dotyczy postępowania administracyjnego i postępowania podatkowego, natomiast udostępnianie akt operacyjnych nie odbywa się w żadnym z tych trybów. Ponadto informacja dotycząca akt operacyjnych nie jest informacją publiczną w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 grudnia 2016r., sygn. akt I OSK 1939/16 dostępne na CBOSA). W świetle powyższego uznano, że skarga na bezczynność Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego nie wyczerpuje żadnego z kryteriów określonych w art. 3 p.p.s.a. (w szczególności określonych w § 2 pkt 1-4 i 9 tegoż artykułu). Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. skarga podlega odrzuceniu, jeżeli z innych przyczyn – innych niż wskazane w art. 58 § 1 pkt 1 – 5a – wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Przez dopuszczalność skargi sensu stricto należy rozumieć zarówno jej przesłanki przedmiotowe, tzn. określenie, od jakiego rodzaju form działalności organów administracji publicznej przysługuje skarga, jak i podmiotowe, tzn. określenie jakim podmiotom przysługuje legitymacja do jej wniesienia. Z uwagi na powyższe skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.