IV SAB/Wa 359/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anita Wielopolska-Fonfara (spr.), Sędziowie sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec, sędzia WSA Agnieszka Wójcik, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 20 listopada 2015 r. sprawy ze skargi Z.G. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku 1. umarza postępowanie sądowe w przedmiocie zobowiązania Prezydenta W. do rozpatrzenia wniosku z 1 grudnia 2014 r. o ustalenie odszkodowania za działki ew. nr [...] i nr [...] z obrębu [...] w W., 2. stwierdza, że Prezydent W. pozostawał w bezczynności w rozpatrzeniu powyższego wniosku i że nie miała ona charakteru rażącego, 3. zasądza od Prezydenta W. na rzecz skarżącego Z.G. kwotę 100 (sto) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Z.G. wniósł 21 lipca 2015 r. do Sądu skargę na bezczynność Prezydenta W. w rozpatrzeniu jego wniosku z 1 grudnia 2014 r. (data wpływu do organu 8 grudnia 2014 r.) o ustalenie odszkodowania za nieruchomość stanowiącą działki ew. nr [...] i [...] z obrębu [...] w W. Uzasadniając skargę podniesiono: - Skarżący wyczerpał przysługujące mu środki zaskarżenia; zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie zostało rozpoznane przez Wojewodę [...] postanowieniem z [...] czerwca 2015 r., - Skarżący został wezwany przez organ pismem z 19 stycznia 2015 r. do uzupełnienia braków formalnych wniosku w zakresie w nim wskazanym, na co Skarżący odpowiedział pismem datowanym na 28 stycznia 2015 r. (wpłynęło do organu 3 lutego 2015 r.), - wszelkie kwestie formalne zostały już ustalone i nic nie stało na przeszkodzie, aby wydać orzeczenie w sprawie. Skarżący wniósł o: - zobowiązanie organu do wydania stosownego aktu załatwiającego wniosek, - stwierdzenie bezczynności organu w rozpatrzeniu wniosku, - stwierdzenie, że bezczynność organu ma charakter rażący lub że nie miała takiego charakteru, - wymierzenie organowi grzywny na podstawie art. 149 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", - zasądzenie zwrotu kosztów postępowania sądowego. W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o oddalenie skargi. Wskazano także, że postanowieniem z [...] maja 2015 r. Prezydent W. odmówił wszczęcia postępowania w sprawie ustalenia odszkodowania za przedmiotową nieruchomość, a orzeczenie to zostało utrzymane w mocy postanowieniem Wojewody [...] z [...] lipca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Bezczynność organu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. ma miejsce, gdy w prawnie ustalonym terminie organ administracji nie podejmuje czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie kończy go wydaniem w terminie stosownego aktu lub nie podjął wymaganej czynności. Dla skuteczności skargi nie ma znaczenia, z jakich powodów określony akt nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, a w szczególności czy bezczynność została spowodowana zawinioną lub niezawinioną opieszałością organu w ich podjęciu lub dokonaniu (patrz: T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, str. 86). Skarga może być wniesiona po upływie terminu przewidzianego do załatwienia sprawy, po wyczerpaniu środków zaskarżenia - zażalenia na bezczynność w myśl art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.), zwanej dalej "K.p.a.". W rozpoznawanym przypadku czyniło zadość temu wymaganiu zażalenie rozpatrzone postanowieniem Wojewody [...] z [...] czerwca 2015 r. Przepisy nie zakreślają okresu pomiędzy wykorzystaniem środków, wskazanych w art. 37 § 1 K.p.a. w zw. z art. 52 P.p.s.a. a wniesieniem skargi. Stosownie do art. 35 § 3 K.p.a. załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. O każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 K.p.a. organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy (art. 36 K.p.a.). Z akt sprawy wynika, że wniosek wpłynął do organu 8 grudnia 2014 r., podczas gdy pierwsza czynność została dokonana dopiero 19 stycznia 2015 r. (pismo wzywające do uzupełnienia braków formalnych wniosku). Nawet jeśli uznać, że sprawa jest szczególnie skomplikowana, to i tak organ przez trzy miesiące - od 3 lutego 2015 r. (data wpłynięcia odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia braków formalnych wniosku) do 10 maja 2015 r. ([...] maja 2015 r. wydano postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania) - pozostawał w bezczynności w rozpatrzenia wniosku (jedynie pismem z 9 lutego 2015 r. zwrócił się do innej jednostki organizacyjnej w ramach Urzędu W. o nadesłanie decyzji zatwierdzających projekt podziału nieruchomości). Załatwienie sprawy (np. przez wydanie aktu procesowego tamującego dalsze rozpatrzenie sprawy, którego legalność może być kontrolowana poprzez wniesienie skargi na ten akt) przed wydaniem wyroku nie wyłącza zasadności orzekania w przedmiocie bezczynności organu przed wydaniem aktu rozpatrującego wniosek. Sąd odstępuje wówczas jedynie od zobowiązania organu do wydania aktu w stosownym terminie, umarzając postępowanie w tym zakresie. Wobec niezałatwienia sprawy przez organ w terminie określonym w art. 35 K.p.a. skargę należało uznać za zasadną. Kwalifikując bezczynność organu jako nie mającą charakteru rażącego, Sąd miał na uwadze stosunkowo nieznaczny okres trwania bezczynności organu (trzy miesiące). Wobec nierażącego charakteru naruszenia prawa nie było zasadnym wymierzenie organowi grzywny. Z powyższych względów, na podstawie art. 149 P.p.s.a. orzeczono jak w pkt 1-2 sentencji wyroku. O kosztach postępowania orzeczono w pkt 3 sentencji wyroku na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 P.p.s.a.