IV SAB/Wa 36/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zofia Flasińska Sędzia WSA Krystyna Napiórkowska Asesor WSA Anna Szymańska (spr.) Protokolant Danuta Gorzelak – Maciak po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi M. G. na bezczynność Ministra Środowiska z dnia w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] września 2002 r. w sprawie uzgodnienia budowy odcinka kolektora oczyszczalni oraz budowy wylotu ścieków do rzeki [...] postanawia: I. umorzyć postępowanie sądowe; II. zasądzić od Ministra Środowiska na rzecz M. G. kwotę 100,00 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Minister Środowiska, po wniesieniu skargi do sądu administracyjnego na bezczynność tego organu, rozpoznał odwołanie M. G. od decyzji Wojewody [...] z dn. [...] września 2002 r. uzgadniającej budowę kolektora ścieków oraz budowę wylotu ścieków i w dniu [...] września 2004 r. wydał decyzję. Powyższa decyzja została wydana wskutek uchylenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny poprzednio wydanej w sprawie decyzji. Prawomocny wyrok Sądu wpłynął do organu 14 lipca 2004 r. Stosownie do art. 35 § 3 kpa załatwienie sprawy w postępowaniu odwoławczym powinno nastąpić w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania, w niniejszym zaś wypadku od dnia doręczenia organowi wyroku Sądu. Wobec powyższego Minister Środowiska winien wydać decyzję do 14 sierpnia 2004 r., tymczasem odwołanie zostało rozpatrzone dopiero 21 września 2004 r. Nie mniej jednak w dacie orzekania przez Sąd w przedmiocie bezczynności organu postępowanie sądowe było bezprzedmiotowe. Taki stan rzeczy skutkuje umorzeniem postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dn. 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Ponieważ w dacie wniesienia skargi była ona zasadna, bowiem organ odwoławczy pozostawał w bezczynności, ale skargę uwzględnił przed dniem rozprawy, skarżącemu przysługiwał zwrot kosztów od organu na zasadzie art. 201 § 1 powołanej wyżej ustawy. Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak na wstępie.