IV SAB/Wa 362/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Sędzia WSA Paweł Groński po rozpoznaniu w dniu 28 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. W. na bezczynność Rady W. w przedmiocie udzielenia odpowiedzi na pismo z dnia 29 grudnia 2014 r. postanawia: - odrzucić skargę. T. W. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Rady W. w zakresie udzielenia odpowiedzi na pytania, zawarte w piśmie z dnia 29 grudnia 2014 r., skierowanym do Przewodniczącej Rady W. Pytania dotyczyły przede wszystkim działalności straży miejskiej oraz zasad gospodarowania gruntami W. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na jej niedopuszczalność. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Stosownie do art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne, 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4. inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, 5. oraz bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w tych przypadkach. Wynika z tego, że sądy administracyjne rozpatrują skargi na bezczynność organów lub przewlekłe prowadzenie przez nie postępowania wyłącznie w zakresie postępowań, które mogą zakończyć się wydaniem: decyzji administracyjnych, postanowień w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty oraz postanowień w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, jak również pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnych sprawach, bądź też wydaniem innych aktów lub podjęciem czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Z treści skargi można wnioskować, że T. W. zarzuca organowi bezczynność w związku z jego korespondencją dotyczącą działalności straży miejskiej oraz zasad gospodarowania gruntami W. Skarżący wyraża dezaprobatę wobec sposobu, w jaki organ "reaguje" na jego pisma i domaga się spotkania z Przewodniczącą Rady W. W istocie więc zarzuca organowi (pracownikom organu) nienależyte wykonywanie zadań, naruszenie praworządności lub interesów skarżącego(art. 227 K.p.a.). W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że czynności - niezależnie od formy – podejmowane przez organy w trybie przepisów działu VIII K.p.a., odnoszące się do skarg i wniosków nie mieszczą się w zakresie przedmiotowym objętym art. 3 P.p.s.a. i stąd nie podlegają kognicji sądu administracyjnego. Konsekwencją tego jest, że w tym postępowaniu nie przysługuje również skarga na bezczynność (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 listopada 2000 r. sygn. akt III SAB 108/99. LEX nr 48017, a także postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 września 2004 r. sygn. akt OSK 642/04. LEX nr 160611). Z powyższych względów należy stwierdzić, że rozpoznawana skarga jest niedopuszczalna. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z § 3 P.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.