IV SAB/Wa 376/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Łukasz Krzycki Sędziowie sędzia WSA Anita Wielopolska (spr.) sędzia WSA Kaja Angerman po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 6 kwietnia 2018 r. sprawy ze skargi M. O. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o uzupełnienie decyzji 1. umarza postępowanie w zakresie zobowiązania Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] do rozpatrzenia wniosku o uzupełnienie decyzji z dnia [...] sierpnia 2017 r. nr [...]; 2. stwierdza, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] dopuściło się bezczynności w zakresie rozpatrzenia wniosku, o którym mowa w pkt 1. wyroku; 3. stwierdza, że bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 4. oddala skargę w pozostałym zakresie; 5. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz skarżącego M. O. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] decyzją z dnia [...] sierpnia 2017r. Nr [...] przyznało na rzecz Skarżącego nieodpłatnie prawo własności do gruntu działki nr [...] o pow. 2406 m kw. z obrębu K., gm. S. Przy czym o nieodpłatnym przyznaniu ww działki, stwierdziło jedynie w uzasadnieniu ww decyzji, powyższe sformułowanie "nieodpłatnie" nie zostało natomiast uwzględnione w osnowie decyzji. Nadto na s. 2 i 3 uzasadnienia ww decyzji błędnie opisało działkę numerem "[...]" zamiast prawidłowego oznaczenia nr "[...]". Wobec powyższego Skarżący M. O. pismem z dnia 4 września 2017r. wystąpił do organu z wnioskiem o uzupełnienie rozstrzygnięcia decyzji SKO z dnia [...] sierpnia 2017r. w zakresie uwzględnienia w sentencji decyzji słowa "nieodpłatnie" oraz o sprostowanie w uzasadnieniu decyzji oczywistej omyłki pisarskiej polegającym na wadliwym oznaczeniu działki nr [...]. Powyższe pismo wpłynęło do Kolegium w dniu 11 września 2017r. Zawiadomieniem z dnia 22 września 2017r. SKO w [...] poinformowało Skarżącego o zarejestrowaniu ww wniosku jako dwóch odrębnych spraw po tym samym numerem [...] (wniosek o sprostowanie i wniosek o uzupełnienie decyzji) oraz działając na podstawie art. 36 § 1 k.p.a. podało nowy termin załatwienia obu spraw do dnia 31 marca 2018r., jako przyczynę nierozpatrzenia spraw w terminie wskazało na przesłanie akt administracyjnych do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W nawiązaniu do powyższego zawiadomienia Kolegium Skarżący pismem z dnia 6 października 2017r zwrócił się min. o wyjaśnienie rozbieżności przy oznaczeniu sygnaturą obu spraw i doręczenie w terminie siedmiu dni informacji o usunięciu tychże uchybień. Wobec braku zajęcia przez organ stanowiska w związku z pismem skarżącego z dnia 6 października 2017r., kolejnym pismem z dnia 25 października 2017r. Skarżący wezwał Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 37 § 1 pkt. 1 w zw. z art. 37 § 3 pkt. 2 k.p.a. celem rozpatrzenia ww. wniosku. Z uwagi na brak rozstrzygnięcia Skarżący wystąpił ze skargą na bezczynność organu, przedstawiając stan faktyczny sprawy i wskazując na, zdaniem Skarżącego, celową opieszałość organu. Skarżący w skardze wniósł o: - zobowiązanie Kolegium Odwoławczego do rozpatrzenia ww wniosków z dnia 4 września 2017r. w sprawach o sygn, akt: [...] i [...] poprzez wydanie rozstrzygnięć w terminie zakreślonym przez Sąd od dnia doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi sprawy; - dokonanie kontroli przewlekłości postępowania administracyjnego, którego dotyczy skarga; - orzeczenie, czy organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania i czy była ona o charakterze rażącym, mimo, że będą podstawy do umorzenia postępowania sądowego w zakresie dotyczącym zobowiązania organu do rozpatrzenia wniosków, gdy wydane postanowienia zostaną doręczone po wniesieniu skargi do sądu; - na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a. zasądzenie od organu na rzecz Skarżącego stosowną sumę pieniężną wedle uznania Sądu, adekwatną do stopnia naruszenia przepisów prawa, tytułem zadośćuczynienia za bezczynność organu; - zasądzenie od organu na rzecz Skarżącego kosztów postępowania sądowoadm inistracyjnego; a także - o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym. W uzasadnieniu skargi M. O. min. wskazał na celową opieszałość organu w rozpoznaniu wniosków. Podniósł, iż przed przekazaniem Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie akt administracyjnych do rozpoznania sprawy o sygn. akt IV SAB/Wa 266/17, nic nie stało na przeszkodzie, aby Kolegium sporządziło odpisy dokumentów znajdujących się w aktach sprawy i po uwierzytelnieniu odpisów tych dokumentów, skutecznie procedowało celem wydania postanowień w terminie określonym w art. 35 § 3 k.p.a. Skoro jednak Kolegium zaniechało wykonania powyższych czynności, to jego obowiązkiem było wystąpienie z wnioskiem do Sądu o czasowe wypożyczenie akt administracyjnych sprawy i wydanie merytorycznych rozstrzygnięć w terminie zakreślonym w art. 35 § 3 k.p.a. Postanowieniem z dnia [...] listopada 2017 r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], rozpoznało przedmiotowy wniosek o uzupełnienie decyzji z dnia [...] sierpnia 2017 r. [...] Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], poprzez wskazanie w pkt 1 decyzji "że nabycie gruntu ma miejsce nieodpłatnie". W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] podtrzymało dotychczasowe stanowisko i wniosło o jej oddalenie. W uzasadnieniu swojego stanowiska min. podniosło, iż nierozpoznanie ww wniosków w terminie spowodowane było przekazaniem Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie w dniu 23 sierpnia 2017 roku akt administracyjnych niniejszej sprawy celem rozpoznaniem wniesionej przez M. O. skargi na bezczynność Kolegium w spawie [...]. W dniu 25 października 2017 roku Kolegium zwróciło się do tut. Sądu (sprawa IV SAB 266/17) o wypożyczenie akt administracyjnych. Natomiast, jak podniosło, w dniu 30 października 2017 roku wpłynęło dopiero do organu ponaglenie Skarżącego z dnia 25 października 2017 roku. Akta zostały nadesłane do organu w dniu 16 listopada 2017 roku. W ocenie SKO, wskazane okoliczności potwierdzają zatem, że opóźnienie w rozpoznaniu sprawy nie miało charakteru celowego unikania podjęcia rozstrzygnięcia w sprawie. Wobec powyższego, zdaniem organu brak jest podstaw do uwzględnienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi dalej "p.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje między innymi orzekanie w sprawach ze skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania organów określonych w punktach 1 - 4a. Według naczelnej zasady postępowania administracyjnego wyrażonej w art. 12 k.p.a. organy administracji winny działać w sprawie wnikliwie i szybko. Zgodnie z art. 35 § 1 i 3 k.p.a. organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. W myśl natomiast art. 36 § 1 k.p.a. o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. organ administracji publicznej obowiązany jest zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. W orzecznictwie, jak i w doktrynie utrwalił się pogląd, że bezczynność ma miejsce wówczas, gdy w prawnie określonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadzi postępowanie, ale nie zakończył go wydaniem aktu. Natomiast przez pojęcie "przewlekłego prowadzenia postępowania" należy rozumieć sytuację prowadzenia postępowania w sposób nieefektywny poprzez wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu bądź wykonywaniu czynności pozornych, powodujących że formalnie organ nie jest bezczynny (por. J. P. Tarno Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Wydanie 5. Warszawa 2012, str. 44; J. Drachal, J. Jasielski, R. Stankiewicz. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz pod red. R. Hausera i M. Wierzbowskiego, Warszawa 2011, str. 69-70), ewentualnie mnożenie przez organ czynności dowodowych ponad potrzebę wynikającą z istoty sprawy (J. Borkowski (w): B. Adamiak, J. Borkowski: Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, Warszawa 2011, str.238). Pojęcie "przewlekłość postępowania" obejmować będzie zatem opieszałe, niesprawne i nieskuteczne działanie organu, w sytuacji gdy sprawa mogła być załatwiona w terminie krótszym, jak również nieuzasadnione przedłużanie terminu załatwienia sprawy. Rozpoznając niniejszą sprawę Sąd miał na uwadze treść art. 149 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa (§1 zd.1). Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 1a). Sąd w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 (§ 2 cyt. przepisu) lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 cyt ustawy. Za rażące naruszenie przepisów art. 35 k.p.a. można uznać ich oczywiste niezastosowanie lub zastosowanie nieprawidłowe, jak również długotrwałość prowadzenia postępowania, czy też brak jakiejkolwiek aktywności organu (por. wyroki WSA w Warszawie w sprawie o sygn. akt I SAB/Wa 525/13, WSA w Poznaniu w sprawie o sygn. akt IV SAB/Po 126/13, dostępne orzeczenia.nsa.gov.pl). Dla oceny sądu, czy stwierdzona przewlekłość miała charakter kwalifikowany, tj. czy była ona rażąca, znaczenie będą miały okoliczności jakie spowodowały zwłokę organu, jego działania w toku rozpoznawania sprawy oraz stopień przekroczenia terminów (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 19 listopada 2013 r., sygn. I SAB/Wa 415/13, dostępny orzeczenia.nsa.gov.pl). Podejmując rozstrzygnięcie w sprawie ze skargi na bezczynność i przewlekłość organu, Sąd uwzględnia stan sprawy istniejący w dniu orzekania. W świetle powyższych okoliczności stwierdzić należy, że złożona skarga jest w części zasadna. Nie ulega bowiem wątpliwości, że w prowadzonym postępowaniu organ administracyjny nie wywiązał się z ustawowych obowiązków wynikających z powołanych wyżej przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, to jest nie rozpoznał wniosku o uzupełnienie ww decyzji w terminie ustawą przewidzianym (art. 35 kpa.). Nie można zatem przyjąć, że organ odwoławczy działał w sprawie wnikliwie i szybko, czy też bez zbędnej zwłoki oraz że na bieżąco prowadził sprawę. Oczywiście zrozumiałym jest dla Sądu niezadowolenie Skarżącego z niedotrzymania ustawowych terminów (art.35 kpa) w rozpoznaniu powyższej sprawy, jednakże mając na uwadze datę wniesienia - 4 września 2017r. przedmiotowego wniosku o uzupełnenie ww rozstrzygnięcia oraz datę jego rozpoznania - 29 listopada 2017 roku, powyższe uchybienie należy uznać za nieznaczne. W istocie organ dopuścił się bezczynności wydając postanowienie po upływie 2,5 miesięcy od daty jego złożenia, w ocenie Sądu nie było bowiem żadnych przeszkód aby organ wystąpił o wypożyczenie akt administracyjnych zdecydowanie szybciej niż to finalnie uczynił. Jednakże Sąd nie dostrzega, aby organ działał w sprawie celowo, jak w skardze usiłuje powyższe wykazać Skarżący. Pomimo iż SKO nie działało w sprawie szybko i sprawnie to jednak powyższe nie wskazuje na zamierzone przez organ działanie na zwłokę. Zatem w ocenie Sądu, zgodnie z pkt 2 wyroku, należało uznać, że bezczynność organu miała miejsce (organ nie podjął decyzji w terminach określonych w art. 35 k.p.a. i w konsekwencji pozostawał w zwłoce), jednakże z uwagi na stosunkowo krótki okres przekroczenia ww ustawowych terminów przewidzianych dla rozpoznania sprawy jak i, zadaniem Sądu, nie wykazania naruszenia podstawowych zasad wynikających z art. 8 i art. 12, jak również art. 35 oraz art. 36 k.p.a., powyższa bezczynność nie miała charakteru rażącego (pkt. 3 wyroku). Jednocześnie z uwagi, iż zaistniała w niniejszej sprawie bezczynność nie miała charakteru rażącego, tym samym Sąd odstąpił od wymierzania organowi grzywny jak i przyznania na rzecz Skarżącego żądanej sumy pieniężnej oddalając w tym zakresie skargę. Mając na uwadze fakt, że SKO w [...] w dniu [...] listopada 2017 r. w sprawie [...] rozpoznało ww wniosek o uzupełnienie decyzji, żądanie skargi w przedmiocie zobowiązania organu do wydania rozstrzygnięcia stało się bezprzedmiotowe. Dlatego też w tym zakresie, postępowanie należało umorzyć zgodnie z treścią pkt 1 niniejszego wyroku. Opierając się natomiast o treść przepisu art. 119 ust. 4 P.p.s.a. w brzmieniu obowiązującym w dacie wniesienia do Sądu przedmiotowej skargi, Sąd jej rozpoznanie skierował do trybu uproszczonego. Orzekając o kosztach postępowania Sąd miał z kolei na uwadze przepis art. 200 p.p.s.a. ----------------------- Stror Miroi Stror Samo ul. Ki przed skargi wpłyn 254/G nieod] nieruc powie stanov spraw: bezcz wWai k.p.a. GM.G nieodf nieruc 2.406 podsta społec: Leoka< Powiei odmov Stare ] dnia l: