IV SAB/Wa 38/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Jakub Linkowski, Sędzia WSA Krystyna Napiórkowska, Protokolant st. sekr. sąd. Katarzyna Tomiło-Nawrocka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 lutego 2011 r. sprawy ze skargi T. K. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o wydanie wyrysu i wypisu 1. zobowiązuje Prezydenta W. do załatwienia wniosku T. K. z dnia [...] listopada 2009 r. o wydanie wyrysu i wypisu z perspektywicznego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego W. zatwierdzonego Uchwałą Nr [...] Rady Narodowej W. w dniu [...] grudnia 1982 r. dotyczącym nieruchomości położonej przy ul. [...] w W., w ciągu miesiąca od dnia otrzymania prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi; 2. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata O. P. kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych i kwotę 17 (siedemnaście) złotych oraz kwotę 55,20 (pięćdziesiąt pięć 20/100) złotych stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Pismem z dnia [...] lutego 2010 r. skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. skargę na bezczynność Prezydenta m. W. polegającą na nierozpoznaniu wniosku skarżącej z dnia [...] listopada 2009 r. o wydanie wyrysuj z perspektywicznego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego m. W. zatwierdzonego uchwałą nr [...] Rady Narodowej m. W. w dniu [...] grudnia 1982 r. z zaznaczeniem lokalizacji nieruchomości przy ul. [...]. W uzasadnieniu skarżąca wskazała, iż pismem ż dnia [...] listopada 2009 r. wniosła o wydanie ww. wyrysu. Następnie pismem dnia [...] grudnia 2009 r. wezwała Prezydenta m. W. do usunięcia naruszenia prawa oraz powtórnie wezwała pismem z dnia [...] stycznia 2010 r. Skarżąca wskazała, iż do dnia dzisiejszego powyższy wniosek nie został rozpoznany. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik Prezydenta m. W. wniosła o jej oddalenie wskazując, że w odpowiedzi na pisma skarżącej została udzielona odpowiedź pismem z dnia [...] stycznia 2010 r., w którym poinformowano, ze wskazany plan nie jest obowiązujący, a dokumentacja planistyczna znajduje się w Archiwum Państwowym m. W. przy ul. [...]. Zdaniem organu zarzut bezczynności Prezydenta m. W. jest chybiony, bowiem przed wniesieniem do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargi na bezczynność organu została udzielona pełna informacja w przedmiocie dysponenta żądanej dokumentacji. Na rozprawie w dniu 9 lutego 2011 r. pełnomocnik skarżącej podniósł, iż plan perspektywiczny, z którego skarżąca domagała się wydania wypisów i wyrysów jest planem nieobowiązującym, w związku z tym nie miał zastosowania art. 30 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, natomiast miała zastosowanie ustawa o dostępie do informacji publicznej. Natomiast organ w swoim piśmie ograniczył się jedynie do wskazania, iż informacje są w posiadaniu innego organu. Jeżeli to pismo potraktuje się jako pismo z art. 14 ust.2 ww. ustawy, to organ powinien postępowanie umorzyć, albo gdy zachodzi inny przypadek zakończyć postępowanie wydaniem decyzji administracyjnej. Skoro organ nie załatwił z żadnej z Sygn. akt IV SAB/Wa 38/10 tych form wniosku skarżącej, to pozostaje w bezczynności. Pełnomocnik wniósł o zwrot kosztów pomocy udzielonej z urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Skarga T. K. zasługuje na uwzględnienie. Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu albo nie podjął stosownej czynności. Dotyczy to zarówno sytuacji, gdy decyzja lub postanowienie nie zostały podjęte w pierwszej instancji, jak i przypadku gdy w obowiązującym terminie nie zostały one wydane przez organ drugiej instancji jeżeli w odniesieniu do danej decyzji lub postanowienia istnieje możliwość uruchomienia toku instancji. Dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie ma znaczenia okoliczność, z jakich powodów określony akt (decyzja, postanowienie, inny akt) nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, a w szczególności czy bezczynność organu spowodowana została zawinioną lub niezawinioną opieszałością organu w ich podjęciu lub dokonaniu, czy też wiąże się z przeświadczeniem organu, że stosowny akt lub czynność w ogóle nie powinna zostać dokonana, (por. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska w: "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - komentarz", Lexis Nexis 2008 r., s. 97). W niniejszej sprawie zastosowanie miała ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), zwaną dalej ustawą. Zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 przez organ władzy publicznej następują w drodze decyzji. Artykuł 16 ustawy wprowadza obok postępowania w sprawie udostępnienia informacji, postępowania administracyjnego regulację postępowania w sprawie odmowy udostępnienia informacji publicznej. Jest ono wszczynane z urzędu przez podmiot, który był adresatem wniosku złożonego na podstawie art. 10 ustawy. Jego wszczęcie następuje w momencie stwierdzenia przez podmiot zobowiązany, iż żądane informacje nie mogą być udostępnione ze względu na wystąpienie okoliczności określonych w art. 5 ustawy lub we wskazanych w tym przepisie Sygn. akt IV SAB/Wa 38/10 ustawach szczególnych. Postępowanie to toczy się w trybie unormowanym w kpa przy uwzględnieniu zmian wprowadzonych w art. 16 ust. 2 ustawy i zawsze będzie kończyć się wydaniem decyzji administracyjnej o odmowie udostępnienia informacji publicznej lub też - w przypadku jego bezprzedmiotowości - wydaniem decyzji o umorzeniu (decyzja formalna wydana na podstawie art. 105 § 1 kpa). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, Sąd doszedł do przekonania, iż Prezydent m. W. pozostaje w stanie bezczynności. Należy wskazać, iż z uwagi na fakt, iż organ nie był w posiadaniu przedmiotowego planu perspektywicznego powinien zakończyć postępowanie wydaniem decyzji administracyjnej o odmowie udzielenia informacji publicznej, bo jak trafnie stwierdził pełnomocnik skarżącej wniosek jej o wydanie wyrysuj i wypisu powinien być załatwiony według zasad postępowania określonych przepisami ustawy o dostępie do informacji publicznej. Skoro w niniejszej sprawie organ nie wydał ww. rozstrzygnięcia, to należało uznać, że pozostaje w bezczynności. Dla porządku dodać należy, iż stanowisko organu przedstawione w piśmie z dnia [...] stycznia 2010 r. (znak: [...] ) skierowane do skarżącej nie znajduje żadnego uzasadnienia, skoro, z wyjaśnień jej pełnomocnika złożonych w sprawie IV SAB 39/10 i IV SAB 40/10 wynika, że organ wydał skarżącej wypis i wyrys z tego samego perspektywicznego planu m. W. z 1982 roku dla nieruchomości położonej przy ul. [...]. Tym samym, zdaniem Sądu skarga T. K. jest w pełni zasadna i wobec powyższego stosownie do treści art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) Sąd zobowiązał Prezydenta m. W. do załatwienia wniosku T. K. z dnia [...] listopada 2009 r. w ciągu miesiąca od dnia otrzymania prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi sprawy. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 250 p.p.s.a