IV SAB/Wa 387/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Wykowski po rozpoznaniu w dniu 20 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. T., W. T. i A. K. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta W. w przedmiocie ustalenie odszkodowania za nieruchomość postanawia odrzucić skargę. B. T., W. T. i A. K. wnieśli do Sądu skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta W. w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość zajętą pod drogę publiczną – ul. [...], oznaczoną w ewidencji gruntów jako działka nr [...], w obrębie [...] o powierzchni 145 m2. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) dalej "p.p.s.a.", sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn, niż wymienione w punktach 1-5 ww. artykułu, wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Za niedopuszczalną uznaje się skargę, która została wniesiona bez wyczerpania środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich (art. 52 § 1 p.p.s.a.). Stosownie do brzmienia art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Powyższe wyliczenie środków ma charakter przykładowy i należy uznać, że w wypadku skargi na bezczynność środkiem takim będzie zażalenie przewidziane w art. 37 § 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.), dalej "k.p.a." (por. W. Chróścielewski, Wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego, PiP 2004, z. 3, s. 65). Przepis ten stanowi, iż na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a., w przepisach szczególnych, ustalonych w myśl art. 36 k.p.a. lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Przenosząc powyższe na kanwę rozpoznawanej skargi Sąd stwierdził, że B. T., W. T. i A. K. przed wniesieniem skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta W. w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość zajętą pod drogę publiczną nie wyczerpali środków zaskarżenia jakie przysługiwały im w postępowaniu administracyjnym. Zgodnie z art. 73 ust. 4 ustawy z 13 października 1998 r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. nr 133, poz. 870 ze zm.) w związku z art. 129 ust. 1 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2015 r. poz. 782) organem właściwym do ustalenia odszkodowania za nieruchomość zajętą pod drogę publiczną jest starosta wykonujący zadania z zakresu administracji rządowej. W tym miejscu należy przypomnieć, że w miastach na prawach powiatu funkcję starosty pełni prezydent miasta (art. 92 ust. 1 ustawy z 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym /Dz. U. z 2013 r. poz. 595 ze zm./). Organem wyższego stopnia w sprawach określonych w ustawie o gospodarce nieruchomościami, rozstrzyganych w drodze decyzji przez starostę wykonującego zadania z zakresu administracji rządowej, jest wojewoda (art. 9a ustawy o gospodarce nieruchomościami). Z akt sprawy wynika, że skarżący przed wniesieniem niniejszej skargi do Sądu skierowali do Prezydenta W. pismo datowane 4 maja 2015 r., w którym zwrócili się o niezwłoczne wypłacenie odszkodowania. W ocenie Sądu nie można uznać tego za spełnienie warunku formalnego wystąpienia ze skargą do sądu administracyjnego na przewlekłe prowadzenie postępowania. Organem wyższego stopnia w postępowaniu prowadzonym przez Prezydenta W. w przedmiocie ustalenia odszkodowania jest Wojewoda [...]. Dlatego aby wyczerpać tryb określony w art. 37 k.p.a., skarżący powinni uprzednio skierować zażalenie do Wojewody [...] na niezałatwienie sprawy w terminie. W świetle powyższego Sąd stwierdził, że skoro skarżący nie spełnili warunku formalnego wniesienia skargi, tj. nie wnieśli zażalenia do organu wyższego stopnia, to wniesiona skarga do sądu administracyjnego na przewlekłe prowadzenie postępowania jest niedopuszczalna. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 2 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.