IV SAB/Wa 388/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Wykowski po rozpoznaniu w dniu 19 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. G., P. G., E. S., S. N. i R. Z. na bezczynność Ministra Infrastruktury i Rozwoju w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji postanawia I. umorzyć postępowanie sądowe, II. zwrócić skarżącym kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi. K. G., P. G., E. S., S. N. i R. Z. wnieśli do Sadu skargę na bezczynność Ministra Infrastruktury i Rozwoju w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z 2 lipca 2014 r. o stwierdzenie nieważności decyzji z [...] listopada 1971 r. Prezydium Rady Narodowej W. Wydziału [...] oraz utrzymującej ją w mocy decyzję z [...] maja 1972 r. Komisji Odwoławczej do Spraw Wywłaszczeniowej przy Ministrze Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiskowej. Pismem z 29 września 2015 r. skarżący złożyli oświadczenie o cofnięciu skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 60 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r. poz. 270 ze zm.) dalej "p.p.s.a.", skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd, chyba że zostanie uznane za niedopuszczalne, jeżeli zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z kolei w myśl art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w razie skutecznego cofnięcia skargi sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania. W literaturze przedmiotu przyjmuje się, że cofnięcie skargi jest rezygnacją strony z kontynuowania wszczętego przez nią postępowania przed sądem administracyjnym. Cofnięcie skargi może mieć zarówno formę pisemną, jak i ustną złożoną do protokołu rozprawy (B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 159). W ocenie Sądu cofnięcie skargi dokonane w rozpatrywanej sprawie jest dopuszczalne oraz skuteczne. Wobec tego w oparciu o art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w związku z art. 60 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.