IV SAB/Wa 39/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: asesor WSA Marian Wolanin po rozpoznaniu w dniu 20 marca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] listopada 2005 r. znak [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego postanawia: - odrzucić skargę W piśmie z dnia 17 stycznia 2006 r. D. P. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. na bezczynność Starosty Powiatowego w S. w sprawie przewlekłości postępowania oraz przekroczenia uprawnień i niedopełnienia obowiązków przez urzędnika państwowego przy pomiarach geodezyjnych i podziale gruntu w miejscowości S. w latach 1966-1968, a także poświadczenie nieprawdy w dokumentach przez Starostę i Wicestarostę, związanych z zapisami zawartymi w ewidencji gruntów i budynków. Sąd zważył, co następuje. Zgodnie z art. 3 §2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), sąd administracyjny jest właściwy do rozpoznawania skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1–4 powołanego przepisu, tj. w przypadku niewydania decyzji administracyjnej, postanowień w postępowaniu administracyjnym (na które służy zażalenie albo kończące postępowanie), postanowień w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym (na które służy zażalenie), oraz innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Przedmiotem skargi D. P. jest przewlekłość postępowania prowadzonego w Starostwie Powiatowym w S. oraz przekroczenie uprawnień i niedopełnienie obowiązków przez urzędnika państwowego, a także poświadczenie nieprawdy przez osoby wykonujące funkcje starosty i wicestarosty. Zgodnie z art. 227 kodeksu postępowania administracyjnego przedmiotem skargi, kierowanej do właściwym organów administracji, może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Skarga D. P. spełnia warunki określone w powołanym art. 227 kpa. Według jednak art. 229 pkt 2 kpa, jeżeli przepisy szczególne nie określają innych organów właściwych do rozpatrywania skarg, organem właściwym do rozpatrzenia skargi dotyczącej zadań lub działalności organów wykonawczych jednostek samorządu terytorialnego w sprawach należących do zadań zleconych z zakresu administracji rządowej jest wojewoda. Stosownie zaś do art. 237 §3 i art. 238 §1 KPA, formą załatwienia skargi jest zawiadomienie skarżącego. Powołane zawiadomienie o rozpatrzeniu skargi przez organ administracji nie stanowi jednak rozstrzygnięcia określonego w art. 3 §2 pkt 1-3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jak również nie jest aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków skarżącej (art. 3 §2 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Uznać więc należy, że rozpatrzenie skargi D. P. na bezczynność Starosty Powiatowego w S. nie należy do właściwości sądu administracyjnego, dlatego na podstawie art. 58 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.