IV SAB/Wa 39/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg J. B. i E. G. na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nieważności orzeczenia postanawia: odrzucić skargę. W dniu 8 lutego 2011 r. (data stempla pocztowego) J. B. i E. G., działając przez radcę prawnego, wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nieważności orzeczenia. Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, skarga wnoszona do wojewódzkiego sądu administracyjnego musi czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy oraz określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. W świetle art. 46 § 3 ppsa, do pisma - zatem także do skargi - należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa. Przepis art. 37 § 1 ppsa stanowi natomiast, że pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, doradca podatkowy i rzecznik patentowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa. Sąd może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 ppsa sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. W przedmiotowej sprawie do skargi na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nieważności orzeczenia, działający w imieniu skarżących, radca prawny nie dołączył pełnomocnictwa obejmującego swym zakresem umocowanie do sporządzenia w ich imieniu skargi i ewentualnie do występowania w ich imieniu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jednocześnie, z akt postępowania administracyjnego wynika, że przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie radca prawny, działający w imieniu J. B. i E. G. nie złożył do akt pełnomocnictwa, które stanowiłoby umocowanie do działania w imieniu skarżących w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Takiego umocowania nie stanowią znajdujące się w aktach postępowania administracyjnego pełnomocnictwa z dnia 8 listopada 2004 r. Mając powyższe na uwadze, pismem z dnia 24 marca 2011 r. wezwano pełnomocnika skarżących do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżących przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Pismo to doręczono pełnomocnikowi skarżących w dniu 29 marca 2011 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru znajduje się na karcie 16. akt sprawy). W terminie otwartym na wykonanie wezwania z dnia 24 marca 2011 r., to jest do dnia 5 kwietnia 2011 r. do Sądu nie złożono stosownego pełnomocnictwa. Tym samym nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braku formalnego skargi. Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w zw. z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w postanowieniu.